Possum. Αυτά, τα μικρά καθικάκια. Δεν είναι αξιολάτρευτα; Με τις μυτερές μυτούλες, τα μαύρα ματάκια και τις λεπτές ουρίτσες; Φυσικά και είναι. Όλοι θυμούνται τους Eddie και Crash από το Ice Age. Και ο πιο σκληρός, άκαρδος φυλακόβιος με τατού μανίκια να ήσουν, ένα possum θα το ήθελες για παρεούλα στο κελί. Και θα του έδινες και μερίδα από το φαγητό σου. Το τελευταίο, όχι από επιλογή.

Πόσο καλά γνωρίζουμε όμως αυτά τα πονηρά μπασταρδάκια; Και γιατί να ασχοληθούμε μαζί τους;
Θα καταλάβετε παρακάτω.

Καταρχάς, είναι από τα πιο ενδιαφέροντα ζωντανά επί γης. Ίσως έχουν κατακτήσει κι άλλους πλανήτες, ίσως έχουν έρθει από άλλους πλανήτες, δεν το γνωρίζουμε ακόμα. Υποψιαζόμαστε. Τα possum είναι τα μόνα μαρσιποφόρα που συναντάει κανείς βόρεια του Μεξικού. Μαρσιποφόρα λέγονται τα εξωγήινα αυτά ζώα (υποψιαζόμαστε λέμε) που έχουν μια Louis Vuitton μόνιμα κολλημένη στην κοιλιά. Βάζουν μέσα τα τσιγάρα τους, τα πορτοφόλια τους, κραγιόν και υγρά μαντιλάκια, προφυλακτικά όχι -αν κρίνουμε από το πόσο γεννοβολάνε, τις σερβιέτες τους και την αδιάβροχη μάσκαρα. Και τα παιδιά τους. Τα παιδιά τους ρε φίλε.

Όλα τους τα παιδιά γεννιούνται πρόωρα. Εφταμηνίτικα. Ζαρωμένα και τυφλά. Αηδία. Το είχα δει μια φορά μικρός σε ντοκιμαντέρ του νάσιοναλ τζεογράφικ. Γεννιούνται κανονικά από το λουλουδάκι της μαμάς τους και σέρνονται σαν μικρά σκουλήκια ως τον μάρσιπο, και μένουν εκεί, μεγαλώνοντας ανάμεσα στα τσιγάρα και το μικρό μπουκαλάκι κονιάκ της αλκοολικιάς της μάνας τους που ούτε να τα βλέπει δεν θέλει. Γι’ αυτό όλα τα μαρσιποφόρα έχουν προβλήματα. Τα καγκουρό είναι συνέχεια μες τα νεύρα και τον τσαμπουκά. Ξύλο και ντου μόνο που θα τα κοιτάξεις. Τα κοάλα είναι λίγο άλλη φάση, απλά έχουν κατάθλιψη και όλη μέρα τρώνε φύλλα πάνω στους ευκαλύπτους. Μέχρι και σεξ βαριούνται να κάνουν.

Επιστρέφω όμως στους μικρούς μας φίλους. Τα possum, ακούσατε ακούσατε, έχουν την εξής γαμιστερή ιδιότητα. Αν παίξει άγχος, κίνδυνος, κάνας αητός του κερατά ας πούμε, πέφτουν ξερά και κάνουν τα ψόφια. Και ταυτόχρονα κλάνουν τόσο άσχημα, που όντως μυρίζει ψοφιμίλα. Δεν θα κάτσουν να ασχοληθούν μαζί σου φίλε. Δεν θα τρέξουν, δεν θα χαλάσουν τη ζαχαρένια τους. Θα σε κλάσουν μέχρι να βαρεθείς και να φύγεις. Τέτοια ανωτερότητα.

Κι ωστόσο, είναι παστρικά και πεντακάθαρα. Όλη μέρα γλύφουν το γουνί τους σαν γατιά, για να δροσίζονται κιόλας, γιατί δεν ιδρώνουν λέει. Οι τύποι είναι τόσο ζεν, που ούτε το αυτάκι τους δεν ιδρώνει. Για το παραμικρό. Κρέμονται με τις ουρές τους ανάποδα από τα κλαδιά και αράζουν εκεί. Είναι τα μόνα πλάσματα που μπορούν να βλέπουν τα ραδίκια ανάποδα, όντας ζωντανά. Θα έβαζα και τις νυχτερίδες, αλλά έμελε οι απόγονοι των τρανών πτεροδάκτυλων να είναι στραβούλιακες. Τι α καν’ς…

Τα possum ΘΥΜΟΥΝΤΑΙ φίλε. Έχουν τόσο καλή μνήμη, που αν τους παίξεις πουστιά δεν θα την γλιτώσεις επουδενί αλλεπουδενί, με κόκκινη φουντωτή ουρά. Βασικά που είναι το καλό φαΐ θυμούνται, αλλά δεν έχει σημασία. ΘΑ ΣΕ ΘΥΜΟΥΝΤΑΙ ΚΙ ΕΣΕΝΑ ΡΕ ΚΑΡΙΟΛΗ. Θα σκάσουν με Honda XT δικάβαλα στο μαγαζί σου, κρατώντας αλυσίδες στα πατούσια τους και θα σου πετάξουν το κλασσικό «Με θυμάσαι ρε πούστη»; Και τότε τρέχα.

Γιατί έχουν κι ανοσία στο δηλητήριο. Δε μπα να ‘σαι οχιά, οχιά διμούτσουνη, αχώνευτος και στριμμένο άντερο; Δεν τους κλάνεις μια. Και θα μπλέξεις κι από πάνω. ΟΙ ΤΥΠΟΙ ΤΡΩΝΕ ΦΙΔΙΑ. Τους παίρνουνε το σκαλπ και με το πετσί τους φτιάχνουνε τις Louis Vuitton για τις γυναίκες τους.

Κατά τ’ άλλα, είναι όντα κοινωνικά. Την βρίσκουν καλά αναμεταξύτωνε και συχνά αράζουνε πολλοί στο ίδιο σπίτι. Ρούμεϊτς. Αρσενικό και θηλυκό φτιάχνουν μαζί την φωλιά, κι αυτό λέει αυξάνει τις αναπαραγωγικές ορμόνες της ποσσουμίνας. Της ποσσούμισσας. Το γκομενάχι ντε. Να κάνετε πράγματα μαζί με τον/την σύντροφό σας ρε. Είναι καλή η φάση. Το πρωί οικοδομή, το βράδυ.. ξέρετε τι. Θα φάτε καλά. Εκεί με τους ρούμειτς δεν ξέρω τι παίζει, αλλά δεν κρίνω. Ενήλικες possum είναι.

Το καλύτερο το άφησα για το τέλος. Το μ’νί των θηλυκών, λέει, έχει δυο εσοχές. Κι αντίστοιχα, τα αρσενικά, έχουν τσουτσούνι σαν πιρούνι. Δίχαλο. Οπότε η φράση «της το κάρφωσε», μόνο εδώ έχει κυριολεκτική σημασία. Sorry guys. Η φάση είναι τόσο περίεργη, που όταν τα ξεφτέρια του Κολόμβου πρωτοείδαν τα καλαμπαλίκια του άντρα possum, σκέφτηκαν ότι γκαστρώνει το θηλυκό από τη μύτη. Σου λέει δυο προεξοχές το τσουτσούνι, δυο εσοχές τα ρουθούνια, αυτό είναι. Το βρήκαμε. Και ήταν κομπλέ με αυτή την εξήγηση. Παράξενο, αλλά βίτσια είναι αυτά. Γιατί ήτανε και ανοιχτόμυαλοι άνθρωποι οι αποικισταί και αποδεχόσαντο το διαφορετικό. ΝΟΤ.

Αυτό όμως που θα γνωρίζουν μόνο οι αγαπητοί φίλοι της θεωρητικής κατευθύνσεως, οι πιο γέροι δεν ξέρω ποια αντίστοιχη δέσμη, είναι η ονομασία του possum. Όλοι θα θυμούνται το λατινικό ρήμα possum-potui-posse, που σημαίνει μπορώ. Δεν ξέρω αν έχουν πάρει από εκεί το όνομά τους, αλλά μ’ αρέσει. Τους ταιριάζει. Οι τύποι είναι όλα αυτά, ΓΙΑΤΙ ΜΠΟΡΟΥΝ. Ο μεγάλος Bruce Lee είχε πει: “Be like water my friends”. Εγώ σας λέω: “Be like a possum my friends”.

Γιατί υπάρχουν οι οπτιμιστές, που βλέπουν το ποτήρι μισογεμάτο. Υπάρχουν οι πεσιμιστές, που βλέπουν το ποτήρι μισοάδειο. Και υπάρχουν και οι ποσσουμιστές. Οι ποσσουμιστές, απλά παίρνουν το γαμημένο ποτήρι και πίνουν το νερό, και ξέρουν πως όταν ξαναδιψάσουν, μπορούν να βρουν κι άλλο. Be like a possum λοιπόν.

Και μην ξεχνάτε: Ρομαντζάδα και καφρίλα πάνε μαζί.
Peace out.