Δεν είναι το εξωτικό, το πιο ασυνήθιστο όνομα, το ξέρω. Δεν έχει αρχαία κλασική αίγλη, δεν είναι βαρύγδουπα Βυζαντινό, δεν είναι καν μοντέρνο, τρέντυ, χιπ.

Μα το έχει ο Δημήτρης της Καρδιάς μου.

Του ταιριάζει το όνομα του. Είναι Δημήτρης στα μαλλιά, στα μάτια και στα χείλια του, είναι Δημήτρης στα ζεστά του χέρια, είναι Δημήτρης στην καρδιά, Δημήτρης και στα λόγια!

Πωπω, πως με θυμώνει αυτός ο Μήτσος καμιά φορά, πως θέλω να του ρίξω και μια φάπα! Ζωντόβολο, με τρελαίνεις, μου ανάβεις τα λαμπάκια ρε παιδί μου, πως το λένε – μου ‘ρχεται να σου ρίξω μία, να ξεχάσεις το όνομα σου, να νομίζεις πως σε λένε Γιώργο, Πέτρο ή Μαρία!

Μα, μου περνάει γρήγορα – γιατί μωρέ, να… είσαι ο Δημήτρης της καρδιάς μου!

Παράξενο πράγμα, δεν έχω γνωρίσει άσχημο Δημήτρη. Και κακό άνθρωπο Δημήτρη, σπάνια έχω βρει. Μα είναι γεμάτος ο κόσμος από Δημήτρηδες που όλοι τους αγαπάνε και τους θέλουν στην παρέα, έναν Δημήτρη να πιεις ένα κρασί, να πεις μαζί του ένα τραγούδι, να βάλεις το χέρι στον ώμο να χορέψεις θα βρεις όπου κοιτάξεις! Φώναξε στο δρόμο ‘Δημήτρη!’ και θα γυρίσει το πιο όμορφο παλικάρι, το πιο γλυκομίλητο, το πιο καλό – ο πιο καλός σου φίλος.

Βάλε τ’ αυτί σου να ακούσεις ένα γέλιο. Του Δημήτρη είναι το πιο δυνατό, το πιο πηγαίο! Γελάει και γελάνε τα μάτια του κι αυτά, ένα χαμόγελο είναι όλος, μια καλή καρδιά! Ο Δημήτρης της καρδιάς μου.

Σήμερα γιορτάζει. Και μαζί γιορτάζω και γω που τον αγαπώ τόσο πολύ για όλα όσα είναι, λέω το όνομα του και γεμίζει το στόμα μου ζάχαρη και μέλι, να σε χαίρομαι Δημήτρη της Καρδιάς μου!

Το δώρο μου αυτό το κείμενο, χρόνια πολλά ψυχή μου! Χρόνια καλά, να ζήσεις να χαρίζεις πάντα σε όλους χαρά. Να είσαι υγιής και ζωηρός και πλακατζής και πανέμορφος, γλυκέ μου. Να σε καμαρώνω να γλεντάς, να περπατάω πλάι σου να νιώθω το χέρι σου να κλείνει το δικό μου. Σ’ αγαπώ!

Δημήτρη μου, Δημήτρη μου που δεν μου το ‘κλεισες το σπίτι μου, το άνοιξες διάπλατα – και το σπίτι και την καρδιά μου κι ας με βγάζεις ώρες ώρες απ’ τα ρούχα μου!

Μα, μου περνάει γρήγορα – γιατί μωρέ, να… είσαι ο Δημήτρης της καρδιάς μου!

Δεν θα μπορούσε να σε λένε αλλιώς, τυχαία αν σε έβλεπα στο δρόμο, Δημήτρη θα σε έλεγα! Είναι το όνομα που κάθεται πάνω σου σαν την πιο άνετη σου μπλούζα, σαν το ρολόι στο χέρι σου, σαν την κολόνια που δεν αλλάζεις. Σου ταιριάζει όπως ακριβώς ταιριάζεις και συ στην αγκαλιά μου.

Χρόνια πολλά σε όλους τους Δημήτρηδες της καρδιάς σας. Τους ξεχωριστούς μας, τους πολύτιμους, τους αγαπημένους μας.

Και του χρόνου!

Love