Δεν έφταιγε μόνο η Κάντυ Κάντυ που οκ ήταν μεγάλη Μπσώλα, όμως δεν ήταν αποκλειστικά υπεύθυνη για την ηθική ολίσθηση μιας ολόκληρης γενιάς, που τη δεκαετία του ‘80 ήταν παρκαρισμένη μπροστά από μια τηλεόραση, τρώγοντας σερενάτα του σχολείου και του πανεπιστημίου, σερενάτα τρακοσάρα για το Μπίλυ και τη Σάρα. Υπήρξαν και άλλοι δράστες στο στυγερό έγκλημα, που είχε ως αποτέλεσμα οι σημερινοί 35αρηδες-45ρηδες να αποτελούν τη χειρότερη γενιά, την πιο κατάπτυστη που έζησε ποτέ στον έρμο αυτό πλανήτη. Το όνειδος του είδους μας, πραγματικά. Αλλά εσείς δεν παρακολουθείτε τι σας λέω τώρα, γιατί έχετε σκαλώσει με το τραγουδάκι με τη σερενάτα και προσπαθείτε να θυμηθείτε το υπόλοιπο. Τέτχιοι είστε. Καμία ελπίδα.

Την ίδια λοιπόν εποχή με την Κάντυ, παιζόταν και ο Νιλς Χόλγκερσον, πρωί Σαββάτου αν θυμάμαι καλά. Νιιιιιιιιιιιιιιλς Χόοοοοοοολγκερσοοοοοοον
Νιλς Χόλγκερσον

Στου όνειρου τη σφαίρα μας πας

Νιλς Χόλγκερσον
Ψηλά στους αιθέρες πετάς

Νιιιιιιιιιιιιιιλς Χόοοοοοοολγκερσοοοοοοον

 

Ο Νιλς λοιπόν ήταν ένας τύπος με ένα μεγάλο άσπρο πουλί. Η ιστορία εξελίσσεται στη Σουηδία, όλοι στη Σουηδία έχουν μεγάλα άσπρα πουλιά, είναι γνωστό αυτό.

Mια μέρα που έπαιζε με το πουλί του, το ανεβάζει κατά λάθος ίνστα! Με το πουλί στο χέρι λοιπόν και ένας φίλος του από κάτω να χαίρεται που ήταν το πουλί μεγάλο, τσακκκ 10 εκατομμύρια βιουζ ξέρωγω. Και να σου, όλη η Σουηδία να ασχολείται με το ΜΕΓΑΛΟ ΑΣΠΡΟ ΠΟΥΛΙ ρε μλκ, νταξ ΘΕΟΣ. Αν αυτό δεν είναι μαρκετινίστικο κόλπο για να αναστήσει την πεθαμένη του καριέρα ο Νιλς, δεν ξέρω τι είναι. Σου λέει το τελευταίο που περίμενε από μένα όλη η Σουηδία, είναι τους σκάσει στη μάπα το πουλί μου, τσααααααααακ τσίμπα μια πουλάδα. ΜΠΙΤΣ, Α’Μ ΦΑΜΠΙΟΥΛΟΥΣ.

Τι, όχι;
Δεν έγινε έτσι;

Ο Νιλς δεν ήταν πάντα κομμωτής όμως. Είχε γεννηθεί σε ένα μικρό χωριό, σε ένα αγρόκτημα που όλοι ασχολιόντουσαν με τα πουλιά τους, συχνά και με τα πουλιά των άλλων. Ο Νιλς όμως ήταν μεγάλο κωλοπαίδι και βασάνιζε τους ανθρώπους και τα πουλιά τους, τα τράβαγε βίαια, ώπα ρε φίλος, δεν γίνεται έτσι, μάθε μπαλίτσα αγόρι μου θα το χαλάσεις το πουλάκι του άλλου, θα ‘θελες εσένα να σου χαλάσουν το δικό σου;

Μια μέρα λοιπόν ο Νιλς, στραβόπαιξε με έναν νάνο, και όλοι ξέρουν ΜΕ ΤΟΥΣ ΝΑΝΟΥΣ ΔΕ ΜΠΛΕΚΕΙΣ. Ο νάνος συφιλιάστηκε “ρε ΠΑΣΤΑΡΔΕ, πήγες να παίξεις ποστιά σε μένανε; ΘΑΠΟΘΑΝΕΙΣ, ΤΑ ΚΙΤΤΥ ΕΜΑ” και κάνει μία έτσι παφ και μεταμορφώνει τον Νιλς από παλικάρι 2 μέτρα, σε παλικάρι 17 πόντους. Όχι σε παλικάρι ΜΕ 17 πόντους, έτσι; Σκέτο 17, από την κορφή ως τα νύχια. Πωωω ήττα μεγάλη. Αμα θες του λέει ο νάνος , να ξαναπαίξεις μπασκετάκι με ανθρώπους θα μάθεις να φέρεσαι όμορφα και να ξηγιέσαι ωραία, αλλιώς σε βλέπω να προπονείσαι για το Μουντομπάσκετ με την εθνική των γρύλων.

Χαλάστηκε άπειρα ο Νιλς και δεν έφτανε μόνο αυτό, το πουλί του, ο Μάρτιν, ήθελε να την κοπανίσει από το αγρόκτημα, να πα να βρει λέει κάτι άλλα πουλιά, άγρια εξωτικά! (όλοι αυτό θέλουμε φίλε Μάρτιν, όλοι αυτό θέλουμε!)

Βρίσκει ευκαιρία ο μίνι Νιλς, αρπάζει το πουλί, το καβαλάει και έτσι αρχίζει η περιπέτεια, μια ιστορία πραγματικά, ΚΥΡΙΟΛΕΚΤΙΚΑ θα λέγαμε για τον π. Καβάλα.

Τα πουλιά που συνάντησαν, δεν ήταν τυχαία πουλιά, ήταν ζόρικα. Αρχηγός η Άκα και κωλογλείφτης της ο Γκούναρ. Η Άκα ήταν κυριαρχικός τύπος, οι υπόλοιποι υποτακτικοί, της έγλειφαν τις νηκτικές μεβράνες. Εντάχθηκαν στο κοπάδι ο Νιλς και ο Μάρτιν, αλλά πέρασαν διαβολοβδομάδα, τους μαστίγωναν συχνά, του πατούσαν με τις γόβες τους και τέτοια. Ο Νιλς όμως είχε αποφασίσει πως θα έκανε τα πάντα για να πάει καλά η σειρά που πρωταγωνιστούσε, οπότε δεχόταν τα bdsmιλίκια αδιαμαρτύρητα και σύντομα η Άκα τον προβίβασε σε αρχιποτανάκι της και ο Νιλς νταξ, τους κατουρούσε μετά τους άλλους, ειδικά τον Γκούναρ “είσαι βασικιά αγάπη μου, κάνε πχιο πέρα, μυρίζεις δευτερίλα και ενοχλείται η αφέντρα”

Τώρα μου λένε από το κοντρόλ πως έπαιζε μπάλα κι ένας σκίουρος λέει στη σειρά, τι διάλο, σε όλα τα σειράκια που βλέπαμε οι πρωταγωνιστές είχαν για πετς τρωκτικά; Και δε φτάνει αυτό, λυσσάξατε και στα σχόλια για την Κάντυ πως ο γαμήδης ο Κλιν λέει δεν ψόφησε στην πραγματικότητα και γράφω ανακρίβειες και ΚΥΡΑ ΜΟΥ ή ΚΑΝΕΙΣ ΣΟΒΑΡΗ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ ή ΠΗΓΑΙΝΕ ΠΛΥΝΕ ΚΑΝΑ ΠΙΑΤΟ.
ΜΠΣΟΦΟΣ και για τον Κλιν λοιπόν και για τον Κρούμελ, το σκιούρι του Νιλς!

Ο Νιλς κάποια στιγμή βαρέθηκε να είναι καβάλα στο πουλί του, είχαν περάσει και καμιά 50ρια επεισόδια, πόσο πια, λάστιχο τον είχε κάνει και γυρνάει σπίτι του, τον συγχωρεί και ο νάνος εφόσον η Άκα του είπε πως τον γλέντησαν καλά τον μικρό και δεν τον θέλουν άλλο και μπρααααφ ο Νιλς ξαναγίνεται άνθρωπος. Χεστήκαμε.

Αυτά βλέπαμε λοιπόν τη δεκαετία του ‘80 γι’αυτό είμαστε του γιατρού όλοι, δε θέλει πολύ παιδιά, μερικά επεισόδια μόνο να βλέπεις τον πούλι του Νιλς φτάνει. Τώρα και στο ίνστα, χάνι!

Και που γράφω εγώ εδώ, μήπως τα διαβάζετε; Έχετε σκαλώσει στη πρώτη παράγραφο, με τη σερενάτα, ορίστε ΠΑΡΤΕ ΤΟ ΡΕ, ΠΑΡΤΕ ΤΟ, πάω ίνστα εγώ, μπας και πετύχω πουθενά και το πουλί του Φρου φρου.