Τι ωραία. ,τι καλά, όλα είναι μια χαρά! !!! (Και πέντε γέλια ,που λεν ‘ και στο χωριό μου ). Και μετά ξυπνάς .
Σκέφτεσαι το πλυντήριο, το ψυγείο και το κλιματιστικό που χάλασαν και τα τρία σε διάστημα 10 ημερών . Πας στο κατάστημα, βάζεις γραμμάτια, λιποθυμάς στον καναπέ , στο σαλόνι που βράζει . (Κλιματιστικό δεν πήρες . )Ξυπνάς από ένα ‘ κρακ κρακ κρααακ ‘ απροσδιορίστου προελεύσεως, σηκώνεσαι να βρεις τον κλέφτη ,σκοντάφτεις στα πλακάκια του σαλονιού που έχουν πεταχτεί άτακτα , δε γαμιέται, σκέφτεσαι, Μετά τις διακοπές θα ασχοληθώ.
Ιούνιο και Ιούλιο ψευτοπας σε καμία κοντινή – το τονίζω – παραλία , δεν ξοδεύεις τίποτα περιττό, πχ Βενζίνη, και το μόνο που επιτρέπεις στον εαυτό σου να καταναλώνει είναι οξυγόνο, που ακόμη είναι φρι.
Το κομπιουτεράκι – αριθμομηχανή έχει γίνει επέκταση του χεριού σου και τη νύχτα ονειρεύεσαι ότι κερδίζεις το τζόκερ ,πληρώνεις τους λογαριασμούς που έχουν καλύψει την πόρτα του ψυγείου και πας και διακοπές. Όχι σαν αυτές που θα πας φέτος . Απ ‘ τις άλλες, αυτές που δεν έχεις πάει ποτέ μέχρι τώρα . Τες πα. Εξηγείς και στα παιδιά – Όσο πιο κομψά γίνεται – πως έχουν τα πράγματα και ευτυχώς δε φωνάζουν την πρόνοια να τα πάρει.
Και φτάνει η μεγάλη μέρα! Ω ,Ναι ! Πρώτη μέρα αδείας.

Εκδρομή στα σουπερμάρκετ με σκοπό προμήθεια προϊόντων σε προσφορά. Στάση δεύτερη. Λαϊκή για αυγά ,πατάτες κρεμμύδια και λοιπά ζαρζαβατικά.
Ακολουθεί παρασκευή παστίτσιου και κέικ
Μέρα δεύτερη αδείας .
Φουλάρεις το αυτοκίνητο βενζίνη, ακούγονται αναστεναγμοί ηδονής από το ρεζερβουάρ , εσύ βγάζεις αγκομαχητά πόνου καθώς πληρώνεις το 70αρι.
Φόρτωση γαϊδάρου, εεεε αυτοκινήτου ήθελα να πω . Ουφ , χώρεσαν! !! Άντε ! Φύγαμε ! Επιτέλους! Ξεκινάς , βγαίνεις από την πυλωτή, βλέπεις από το καθρεφτάκι – ναι , αυτό που είναι για να βάφεσαι στο αυτοκίνητο – τα παιδιά να περιμένουν . Κάνεις Όπισθεν! !!! Τα παρακαλάς να στριμωχτούν κάπου ανάμεσα στα μπαγκάζια. ” Μα δεν χωράμε! «Χωράτε!Τέλος!” Χωράνε και ξεκινάς. Σε μια ώρα θα είστε στο εξ αδιαιρέτου , κοντά στη θάλασσα. Οκ , υπομονή.
4 χιλιόμετρα – μόλις – πριν τον προορισμό.
Κάνεις στάση στο περίπτερο για τσιγάρα. Βάζεις το κλειδί στη μίζα , δεν παίρνει μπροστά – ΠΟΤΈ . Ειδοποιείς τους δικούς σου ,που ήδη τρώνε στη βεράντα του εξ αδιαιρέτου, παρατάνε τα φασολάκια στα πιάτα , έρχονται . Σου δίνουν ρεύμα στη μπαταρία, Φυσικά, δεν παίρνει μπροστά, ξεφορτώνετε τα πράγματα, τα φορτώνετε στο δικό τους , μπαίνουν και τα παιδιά, φεύγουν. Σπρώχνεις το ” γάιδαρο ” μέχρι το πλησιέστερο συνεργείο. Ο ασθενής εξετάζεται, ενδελεχώς, από το μάστορα, και βγαίνει το πόρισμα : ” τόσο αυτό ,τόσο εκείνο , μπλα μπλα μπλα ” πονάνε τα αυτιά σου ,μουδιάζει το αριστερό χέρι , ” 100 ευρώ , αύριο μεσημεράκι θα το χεις ” , το μούδιασμα επεκτείνεται στο σαγόνι. Περπατάς τα 4 χμ μέχρι το σπίτι στις 3 το μεσημέρι , μετράς σαν το Σκρουτζάκο τα λεφτά στο πορτοφόλι, λιποθυμάς .
Ξεκινάς με τα ποδήλατα για τη θάλασσα – Ο ειδικός, όου, γιεεεα ,αυτός που τσίμπησε τα 100 που λείπουν από την τσέπη σου , απεφάνθη ότι ο ”γάιδαρος ”είναι γέρικος , δεν πρέπει να τον ταλαιπωρείς – φτάνεις στην παραλία, βουτάς στο νερό. Μμμμμμ , ωραία ! Σήμερα δε φυσάει , σπάνιο για την περιοχή, τύχη !!! Κάνεις αμέριμνος τις απλωτές σου ,”πούστη Δία δε θα γαμηθείς ,ακούγεται ” μπααασααμ ” , ο κόσμος πετάγεται από τις ψάθες ,έντρομοι, φωνάζουν την Παναγία , ” αποφασίζεις να πνιγείς , δεν τα καταφέρνεις, ο Ζευς σε μεγάλα κέφια , βγαίνεις από το νερό. Η ρόδα του ποδηλάτου έχει εκραγεί, σκουπίζεσαι , σπρώχνεις το όχημα 2 χιλιόμετρα μέχρι το ποδηλατάδικο , το βρίσκεις κλειστό . Σπρώχνεις 2 χιλιόμετρα μέχρι το σπίτι – γατάκι Δία – μπαίνεις στην αυλή ,λιποθυμάς.

Ονειρεύεσαι το Δία σε ποικιλία στάσεων εμπνευσμένων απο το καμα σουτρα , ξυπνάς με καύλες , πας να απλώσεις το χέρι στο έτερον ήμισυ, σπάει η παμπάλαια ντιβανοκασέλα της πεθεράς που κοιμάσαι, παθαίνεις εξάρθρωση γοφού , ορμάει η πεθερά με τα ρόλει να δει τι συμβαίνει, τη βλέπεις ,σου” πέφτει ” ,λιποθυμάς.
Σε μεταφέρουν στο πλησιέστερο νοσοκομείο, Δεν έχουν ακτινολογικο ούτε αναισθησιολόγο , σου δίνουν ένα ληγμένο ντεπόν , σου τραγουδάει ένας μουσάτος τραυματιοφορέας με αίματα στη ρόμπα, ένα νανούρισμα, νταξ ,λιποθυμάς.
(Αν ο Δίας δεν είναι πολύ απασχολημένος, μπορεί να σταθείς τυχερός και να ξυπνήσεις την ημέρα που πιάνεις ξανά δουλειά . Αν όχι , θα περάσεις άλλες 10 μέρες με την πεθερά σου .)
«wake me up when September comes”

Ελένη Σαββαϊδου-Εσώρουχα