Η Αναστασία δεν αγαπάει τις κούκλες, προτιμάει να παίζει με αυτοκινητάκια. Της αρέσει η μπάλα, το ποδήλατο και το πατίνι, κι όταν μεγαλώσει θα γίνει πυροσβέστης ή ποδοσφαιριστής. Η μαμά γελάει όταν το ακούει, μα ο παππούς της λέει “ό,τι θέλεις μπορείς να γίνεις. Επειδή είσαι δυνατή και είσαι μοναδική!”

Το καλοκαίρι στο χωριό, σκαρφαλώνει και στα δέντρα. Πέφτει καμιά φορά, χτυπάει στα πόδια, φωνάζει η μαμά : “παιδί είσαι εσύ ή αγρίμι;” μα ο παππούς της λέει “ασ’το το παιδί να παίξει. Αν δεν χτυπήσει, δε θα μεγαλώσει. Δεν πειράζει που μάτωσες Αναστασάκι. Αύριο θα πονάς λιγότερο, μεθαύριο καθόλου”

Η Αναστασία πάει τάε κβο ντο. Και ο δάσκαλος της λέει “Είσαι μικρή μα είσαι δυνατή. Μην το ξεχνάς ποτέ αυτό” και της δείχνει πως να γυμνάζεται σωστά. Καμιά φορά, στους αγώνες χάνει. Δεν της αρέσει αυτό, θέλει πάντα να κερδίζει και γι’ αυτό στεναχωριέται. Μα ο παππούς της λέει “δεν πειράζει που έχασες, σημασία έχει που αγωνίστηκες. Εσύ πάντα θα προσπαθείς, αν δεν αγωνιστείς δεν χάνεις, μα έτσι δεν θα κερδίσεις και τίποτα, ποτέ! ”

Στο σπίτι, εκτός από τη μαμά και την Αναστασία, μένει κι ένας άσπρος γάτος, ο Ομπάμα. Οι τρεις τους είναι οικογένεια και περνάνε μια χαρά. Μια μέρα όμως, μια γατούλα από μακριά έκανε “νιαρ νιαρ, νιάου σου λέω!” στον Ομπάμα και εκείνος έτρεξε κοντά! Πήδηξε από το παράθυρο της κουζίνας και δεν γύρισε ποτέ ξανά. Η μαμά τον περίμενε καιρό, άφηνε πάντα το παράθυρο ανοιχτό μήπως και γυρίσει ο Ομπάμα, όμως εκείνος έκανε οικογένεια αλλού.

Η μαμά πληγώθηκε, της έλειπε πολύ ο άσπρος γάτος, ο Ομπάμα. Έλεγε “τέρμα πια τα ζώα εδώ μέσα, όλα φεύγουν, δεν το αντέχω πια αυτό!” Μα η Αναστασία είπε “μαμά, μη στεναχωριέσαι, αύριο θα πονάς λιγότερο, μεθαύριο καθόλου. Δεν πειράζει που έφυγε, σημασία έχει πως τον αγαπήσαμε. Εμείς πάντα θα αγαπάμε, αυτό είναι σημαντικό”

Και πέρασε λίγος καιρός και μια μέρα που γυρνούσε η μαμά από τη δουλειά της, την ακολούθησε ένα μικρό γατάκι. Φοβισμένο, τσιμπλιασμένο, αδύνατο, με μύξες. Έσκυψε η μαμά που έχει ζεστή καρδιά και το πήρε αγκαλιά. Και εκείνο γουργούρισε σιγά. Το έφερε σπίτι η μαμά και το καθάρισε και το πήγε στο γιατρό. Έγινε μεγάλος γάτος, δυνατός και τον λένε Αμαντέους. Και είναι οικογένεια με την Αναστασία και τη μαμά, οι τρεις τους, περνάνε μια χαρά!! Μα, και αν αν φύγει – δεν πειράζει! Σημασία έχει ν’ αγαπάς! Αυτό σε κάνει δυνατή και μοναδική. Η αγάπη είναι αγώνας. Αν δεν αγωνιστείς δε χάνεις, μα έτσι δεν θα κερδίσεις και τίποτα, ποτέ! Το λέει και ο παππούς…

νιαρ!

 

(τον Ομπάμα, τον ζωγράφισε η Αντωνία Κατσαρού)