Δεν ξέρω αν είμαι καλή μαμά. Δεν ξέρω αν κάνω σωστή διαπαιδαγώγηση. Δεν ξέρω καν αν σου δίνω την κατάλληλη ανατροφή. Ξέρω όμως ότι εδώ και 7 χρόνια, είσαι η πρώτη μου σκέψη το πρωί και η τελευταία το βράδυ. Ξέρω πώς κάθε μου απόφαση, κάθε μου κίνηση, κάθε μου ανάσα, έχει σκοπό να είσαι εσύ καλά. Σταμάτησα να είμαι εγώ το κέντρο του κόσμου μου, κι έγινες εσύ. Κι εγώ ένας πλανήτης σε τροχιά γύρω σου, αρκετά κοντά ώστε να υπάρχω, αλλά τόσο μακριά όσο χρειάζεται για να λάμπεις εσύ.

Σε κοιτάω και καμαρώνω. Γιατί κάθε σου βήμα το κατακτάς μόνος σου. Γιατί δεν σκύβεις το κεφάλι, δεν τα παρατάς. Όσες φορές κι αν χρειαστεί, συνεχίζεις. Πέφτεις, μα δεν εγκαταλείπεις. Ξανασηκώνεσαι και ορμάς. Μέχρι να τα καταφέρεις. Και τότε γυρνάς και με κοιτάς. Και μου κλείνεις συνωμοτικά το μάτι. «Είδες μαμά, δεν ήταν τίποτα, τα κατάφερα» , και συνεχίζεις για τον επόμενο στόχο σου. Με μεθοδικότητα, πείσμα και επιμονή. Η μετριότητα δεν σου ταιριάζει. Κι όταν κάτι δεν σου ταιριάζει, απλά το εγκαταλείπεις, όσο κι αν προσπαθώ να σε πείσω να το προσπαθήσεις λίγο ακόμα.

Σε θαυμάζω, γιατί έχεις τόση τρυφερότητα μέσα σου. Ξεχειλίζεις από αγάπη για τους συνανθρώπους σου. Δεν χρησιμοποιείς την δύναμη σου για να πονέσεις τους άλλους, παρά μόνο για να προστατέψεις τους ασθενέστερους. Όλοι έχουν να λένε για το αίσθημα δικαίου που σε διέπει. Δεν θα υποστηρίξεις κάποιον επειδή τον αγαπάς, εκτός αν έχει το δίκιο με το μέρος του. Και ακόμα κι όταν εσύ ο ίδιος κάνεις κάτι το οποίο ξέρεις ότι δεν είναι σωστό, εσύ μόνος σου το παραδέχεσαι και προσπαθείς να επανορθώσεις.

Λατρεύω το χιούμορ σου. Θα μπορούσα να περνάω ώρες μαζί σου παίζοντας λεκτικό πινγκ πονγκ. Ατάκα στην ατάκα. Καμιά φορά ξεχνάω πως είσαι μόνο εφτά χρονών. Και σου απαντάω σαν να απευθύνομαι σε ενήλικα. Ακόμα και ο τρόπος που μου απαντάς, με εκπλήσσει. Γιατί έχεις απόλυτη συναίσθηση του γεγονότος ότι υπάρχουν πράγματα που ακόμα δεν τα καταλαβαίνεις και απλά προσπαθείς να τα αποδομήσεις μέσα σου, έτσι ώστε να τα φέρεις στα μέτρα σου. Δεν προσποιείσαι πως καταλαβαίνεις. Προσπαθείς να καταλάβεις.

Μου θυμίζεις εμένα σε τόσα πολλά πράγματα. Και ξέρω πως στο μέλλον θα πληγωθείς γιατί ο κόσμος δεν είναι ευγενικός όπως εσύ. Όμως το μόνο που θα κάνω για να σε προστατέψω, είναι να σε μάθω να αγαπάς τον εαυτό σου και να μην αφήσεις ποτέ κανένα να σε αλλάξει. Εγώ θα είμαι δίπλα σου, δίνοντάς σου όσο χώρο χρειάζεσαι για να πετάξεις αλλά πάντα έτοιμη να σε πιάσω αν στραβοπατήσεις.

Χρόνια πολλά Απόλλωνα!