Συντάκτης: Άννα Βήχου

Άννα Βήχου

Είμαι η Άννα και αγαπώ τον Σεπτέμβρη. Έχω περάσει 37 από τότε που γεννήθηκα και 9 από τότε που ξαναγεννήθηκα ως μαμά. Η δύναμή μου και η αδυναμία μου είναι ο άνθρωπος. Πιστεύω σε αυτόν και όταν απογοητεύομαι γκρεμίζομαι άσχημα. Μόνιμα ερωτευμένη. Αν δεν αισθάνομαι ερωτευμένη , αισθάνομαι κενή. Αγαπάω τρελά τα ζώα και πιστεύω πως θα καταλήξω γριά με 134 γάτες και 23 σκυλιά γύρω μου να φροντίζω. Για να είμαι ευτυχισμένη χρειάζομαι καλό ύπνο και μπόλικη σοκολάτα. Και παναντολ έξτρα αναβράζον. Πίνω πολλά από αυτά. Το μέσα μου δεν μπορεί να διαχειριστεί το έξω μου και πονάει το ενδιάμεσο που λέγεται κεφάλι. Εύχομαι λίγο να σας ταξιδέψω στα δικά μου ταξίδια. Βαριέμαι μονάχη στο καραβάκι μου!

Ο ύπνος

Ο ύπνος

The BlueBluez
0
186
Η Μυρτώ περπατούσε πάνω κάτω τον μικρό διάδρομο του νοσοκομείου μουδιασμένη. Φοβόταν. Πρώτη φορά φοβόταν τόσο πολύ. Τα δάκρυα δεν έβγαιναν να ξαλαφρώσει. Οι σταγόνες μέσα της έκρυβαν τόσο πόνο που έγιναν ωκεανοί και δεν χωρούσαν να βγουν από τα μάτια της. Υπέφερε χίλιες φορές περισσότερο ...
Τον λένε Εγκέλαδο και δεν τον φοβόμαστε

Τον λένε Εγκέλαδο και δεν τον φοβόμαστε

The BabyBluez
0
103
Μια φορά και έναν καιρό ήταν ένας άνθρωπος που ζούσε στο κέντρο της Γης. Ήταν καλός και αγαπούσε την ζέστη. Είχε χοντρά ροζ μαγουλάκια από την θερμότητα και καστανά μάτια από το ανακάτεμα της φωτιάς με το χώμα. Λίγο χαζούλης και πολύ τεμπέλης. Κοιμόταν όλη μέρα κι όλη νύχτα αδιάκοπα όλο ...
Το όνομα σου;

Το όνομα σου;

TheBluez Voices
0
164
Την έλεγαν Ανθή. Όχι πως είχε ποτέ κάποια ιδιαίτερη σημασία. Το όνομά της ήταν πάντα κάτι σαν πρωτόκολλο κι όχι σαν σημείο αναφοράς. Έπρεπε κάπως να βαφτιστεί, μα θα ορκιζόταν πως και να μην είχε βαφτιστεί δεν θα το καταλάβαινε κανένας. Ακόμα και κείμενο να γινόταν κάποτε, σε κάποιο ...
Ο Ασπροδόντης

Ο Ασπροδόντης

The BabyBluez
0
126
Μια φορά κι έναν καιρό, ήταν ένα λυκάκι που το έλεγαν Ασπροδόντη. Ο Ασπροδόντης μας λοιπόν ήταν ένα ζωηρό παιδάκι που στα ανθρώπινα χρόνια ήταν μόλις τεσσάρων χρονών. Του άρεσε να τρέχει στην δροσιά του δάσους κάθε απόγευμα και να πηδάει το ποταμάκι που βρισκόταν λίγα μέτρα μακριά από τη ...
Εις το επανιδείν

Εις το επανιδείν

The RedHotBluez
0
221
Ο Vincent με περίμενε στο σαλόνι ακούγοντας κλασική μουσική. Νομίζω ήταν Mozart αλλά το κεφάλι μου βούιζε και δεν μπορούσα να είμαι σίγουρη. Μπαίνοντας μέσα και εξερευνώντας τον χώρο στα γρήγορα με τα μάτια μου, είδα ένα μισοτελειωμένο μπουκάλι ουίσκυ (Μα αυτός δεν πίνει ποτέ...) κι ένα ...
Η αβάσταχτη ελαφρότητα του ΓΙΝΕ

Η αβάσταχτη ελαφρότητα του ΓΙΝΕ

The BlueBluez
0
135
Η Ελπίδα γεννήθηκε στα μέσα της δεκαετίας του 60 σε ένα χωριό έξω από την Λαμία. Απείθαρχο κορίτσι από έμβρυο. Κλώτσαγε την μάνα της λυσσασμένα. "Γίνε λίγο πιο ήσυχο βρε παιδί μου, με πέθανες πια" παραπονιόταν η κυρά Αννιώ ναζιάρικα. Μα Κι όταν γεννήθηκε καθόλου δεν ηρέμησε. Όλο έκλαιγ ...
Θα σε βρω

Θα σε βρω

TheBluez Voices
0
98
"Μου λείπεις ρε γαμώτο. Μου λείπει το ξέγνοιαστο γέλιο σου όταν ήσουν με φίλους. Μου λείπει που όλοι ήταν φίλοι σου. Τώρα έχεις μαζευτεί. Δεν ανοίγεσαι. Φοβάσαι. Πνίγεσαι κλεισμένος μέσα σου αλλά επιμένεις στην μοναξιά σου. Μου λείπει η όρεξη που έτρωγες. Που δοκίμαζες γεύσεις ...
Η Λήδα της σιωπής

Η Λήδα της σιωπής

The BlueBluez
0
232
Η Λήδα ήταν 27 χρονών όταν έφτασε στο χωριό που είχε εγκαταλείψει άρον άρον στα 15. Ήταν μια γυναίκα σχετικά όμορφη κάτω από τα ατημέλητα ρούχα της, με μακριά μαύρα μαλλιά και μάτια. Ψηλόλιγνη γυναίκα, φάντασμα του εαυτού της πια. Και μουγγή. Ο ήχος της χάθηκε ξαφνικά ένα απόγευμα π ...
Μπορντωροδακινομπεζ κραγιόν

Μπορντωροδακινομπεζ κραγιόν

TheBluez Voices
0
194
Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου ανακατεύομαι με καλλυντικά, μακιγιάζ , φρου φρου και αρώματα. Αααα... Μην αυταπατάστε.... Τίποτα από ότι σας συμβουλεύω να κάνετε δεν το εφαρμόζω σε μένα. Όχι γιατί δεν είναι σωστά. Αλίμονο. Αν κάτι με χαρακτηρίζει είναι η επιμονή και η εμμονή μου να σα ...
Στην περίπτωση που δεν πεθάνω

Στην περίπτωση που δεν πεθάνω

TheBluez Voices
1
374
Στην περίπτωση που δεν πεθάνω, πράγμα απίθανο, καθώς οι πολλαπλοί τραυματισμοί μου πιστεύω απόψε θα κερδίσουν - μα πάλεψα γενναία - ο Ήλιος από αύριο θα έχει νέα λάμψη. Στην περίπτωση που δεν πεθάνω, το πρωί θα με βρει αγκαλιά με το χαμόγελο. Θα σηκωθώ και δεν θα με πονάει τίποτα πια. ...
Είναι γκρι

Είναι γκρι

The BlueBluez
0
355
Τον περίμενε στο μπαλκόνι. Καθισμένη στην σκαλιστή καρέκλα που είχαν πάρει πριν 7 χρόνια από το Μοναστηράκι. Τότε που όλα έδειχναν ιδανικά. Τότε που όλα έδειχναν ότι αυτός θα είναι η αρχή και το τέλος της. Απόψε όλα θα ξεκαθάριζαν. Όλα θα τελείωναν. Η Βίκυ με τον Κώστα γνωρίστηκαν σε ...
Σκέψεις μέσα σε παρένθεση

Σκέψεις μέσα σε παρένθεση

TheBluez Voices
0
844
Σκέψεις μέσα σε παρένθεση Τρέχω. Αδειάζω βιαστικά τα ρούχα μου στο πάτωμα και μπαίνω για εξαγνιστικό ντουζ. (Να προλάβω). Αλίμονο. Το σώμα καθάρισε κι η ψυχή εκεί. Επιμονή στην σκουριά. Παίρνω τηλέφωνο την μαμά μου. "Μάνα τι κάνεις; Κι εγώ καλά. Ναι ρε μαμά. Τρώω..." (Τυρόπιτες, ...