Συντάκτης: Χριστίνα Νικολοπλάκη

Χριστίνα Νικολοπλάκη

Όταν ήμουν μικρή μου άρεσε ο πατέρας μου να μου λέει ιστορίες. Όμως ούσα ονειροπόλο και φαντασιόπληκτο πνεύμα, κάθε φορά διάλεγα εγώ ποιοι ήρωες θα «παίζανε» στο παραμύθι μας έτσι ώστε να είμαι σίγουρη ότι δε θα ήταν ποτέ το ίδιο με αυτό που μου είχε πει την προηγούμενη φορά! Πλέον μου αρέσει να διηγούμαι εγώ τις ιστορίες στα παιδιά μου. Θεωρώ πως η φαντασία είναι η προέκταση της ψυχής μας η οποία μπορεί να δομήσει μοναδικά το χαρακτήρα μας ως παιδιά και αργότερα ως ενήλικες.

ΑΡΕΝΑ

ΑΡΕΝΑ

TheBluez Voices
0
100
Πως βρέθηκες εδώ; Θυμάσαι; Όχι; Ναι; Δεν έχει σημασία τώρα πια! Η ώρα πλησιάζει! Το νιώθεις, το ακούς, το μυρίζεις, το γεύεσαι! Κάθε αίσθησή σου είναι σε πλήρη διαύγεια και η αδρεναλίνη, ω ναι αυτή η μαγική ουσία, σου έχει κυριεύσει νου και σώμα έτσι ώστε να νιώθεις ήδη το αστρικό σου ...
Τυφλόμυγα

Τυφλόμυγα

The TerrorBluez!
0
390
- Θες να παίξουμε ένα παιχνίδι; τη ρώτησε. Α, θα είναι τέλεια, είναι πολύ απλό, εγώ θα σταθώ σε ένα μέρος και εσύ θα πρέπει να με βρεις. Μπορείς να με ψάξεις παντού μέσα στο σπίτι. Εσύ το μόνο που έχεις να κάνεις είναι να με βρεις, τίποτα άλλο. Πώς; δεν σου αρέσει ; Χμ, αυτό το παιχνίδι ...
Αβοήθητος

Αβοήθητος

The BlueBluez
0
107
-Ιούλιος 1997- «Τι ώρα να είναι; Ο ήλιος είναι ψηλά, τον νιώθω καυτό στο σβέρκο μου. Ησυχία. Ο άνεμος ανύπαρκτος, τα ελάχιστα ρούχα που μου έχουν απομείνει κολλάνε πάνω στο δέρμα μου βρεγμένα και βρώμικα. Σηκώνω δειλά τα βλέφαρά μου να αντικρίσω το αέναο. Τα τσίνορά μου έχουν κολλήσει α ...
Ο μικρός κελαηδιστής

Ο μικρός κελαηδιστής

The BabyBluez, Writers Favs
0
164
...Μία ιστορία θα σας πω για αυτό ησυχάστε όλοι καθίστε φρόνιμα, σιμά τραγούδια μη θαρρείτε, γιατί για μύθους και θεριά μονάχα από εδώ και μπρος ’πό μένα θα θωρείτε… Μία φορά και ένα καιρό ήταν ένα μικρό πουλάκι, που η φωνή του ήταν τόσο γλυκιά και γάργαρη που όλα τα πλάσματα στ ...
Τα κεφάλια μέσα!

Τα κεφάλια μέσα!

The FunnyBluez
0
117
Έχουμε Σεπτέμβρη! Φακ! Οι περισσότεροι έχουν γυρίσει από μετά της Παναγίας και αφού περιδρομιάσαν όλα τα σφαχτά της Ελλάδος (και της Νέας Ζηλανδίας στάνταρ) και ήπιαν μέχρι και τη Θεία Κοινωνία, άρχισαν τα ΚΑΛΟ ΧΕΙΜΩΝΑ! Δηλαδή να καταλάβω λιγάκι γιατί μόλις τα έβαψα τα ξανθά ...
Πάμε διακοπές!

Πάμε διακοπές!

The FunnyBluez
0
225
Ω γιεεεεεεε! Καλοκαιράκι δικέ μου! Τελευταία μέρα γραφείο και το ημερολόγιο δείχνει πάρα κάτι Δεκαπενταύγουστος! Τα παιδιά χαίρονται, ο αντρούλης μου χαίρεται , οι γιαγιάδες – αυτές να δείτε πως χαίρονται – και εγώ επιτέλους γράφω τις τελευταίες μου εκκρεμότητες στο πορτοκαλί εταιρι ...
Ανθισμένες μπουκαμβίλιες και χαμένα όνειρα

Ανθισμένες μπουκαμβίλιες και χαμένα όνειρα

TheBluez Voices
0
850
  Πόσο χώρο θέλουν τα χαμένα όνειρα των ανθρώπων για να χωρέσουν όλα μαζί ; Πόσο πόνο θέλουν τα χαμένα όνειρα να προσφέρουν στους ανθρώπους τους για να τους φέρουν μία στιγμή κοντύτερα στη λύτρωσή τους και πόσα δάκρυα πρέπει να χυθούν για να ξεπλυθεί από πάνω τους η πίκρα του ποτ ...
Το συχώριο

Το συχώριο

The BlueBluez
0
337
Ακουμπισμένη , σχεδόν κρεμασμένη σα τσαμπί στέκεται ολημερίς στο ασπρισμένο παράθυρό της με τα κοφτά κουρτινάκια της ολοπάστρικα να μυρίζουν λεβάντα και βασιλικό. Τα μάτια της καταγάλανα σα το μπλε τ΄ ουρανού έχουν θαρρείς χάσει τη ζωντάνια τους και σα θαμπά πετράδια πια ατενίζουν αδιά ...
Χάρτινα παπούτσια

Χάρτινα παπούτσια

The BlueBluez
0
421
Είναι απόγευμα Αυγούστου, ο ήλιος ίσα που έχει πάρει το δρόμο για τη δύση του και τα παιδιά ότι έχουν μαζευτεί στην πλατεία για να παίξουν. Το παιχνίδι έχει ανάψει για τα καλά, η ζέστη και η υγρασία είναι τόση που τα ρούχα τους κολλάνε, αλλά αυτά ούτε που το έχουν παρατηρήσει και ούτε πο ...
Η ανταλλαγή

Η ανταλλαγή

The TerrorBluez!
0
248
Άνοιξε το πορτατίφ που ήταν δίπλα στο κρεβάτι του και ανακάθισε. Κοίταξε το ξυπνητήρι του η ώρα τρεις το πρωί πολύ νωρίς για να χτυπήσει πολύ νωρίς για να ξυπνήσει. Κι όμως ήταν εκεί ξύπνιος με μάτια ορθάνοιχτα, κόρες διεσταλμένες, λαχανιασμένος και μισοιδρωμένος και προσπαθούσε να κατα ...
Η σκληρή πλευρά της Μητρότητας

Η σκληρή πλευρά της Μητρότητας

TheBluez Voices
0
392
Η μητρότητα είναι ευθύς εξαρχής μία θυσία. Όχι τόσο σωματική που αυτό ενδεχομένως είναι το πρώτο στάδιο, όσο πνευματική και ψυχική. Δοκιμάζεσαι κάθε μέρα από τη στιγμή που φέρνεις στον κόσμο αυτό έναν άνθρωπο. Πόσο απίστευτο όμως είναι! Το λίκνο της αθανασίας μας, η συνέχιση του είδους ...
Αγαπώντας σε ομόρφυνα τον κόσμο κι άλλο.

Αγαπώντας σε ομόρφυνα τον κόσμο κι άλλο.

TheBluez Voices
0
505
Με θυμάμαι να κάθομαι διπλωμένη στα δύο στο παλιό μπορντό καναπέ της μάνα μου και οι παλάμες μου να σφίγγουν τα μπράτσα μου τόσο που πονούσα. Το σώμα μου τραμπαλιζόταν μπρος πίσω από την οδύνη και τα μάτια μου ενώ με καίγαν όπως όταν κοιτάς κατάματα τη φωτιά στο τζάκι αρνούνταν να δα ...
Τιτιβίσματα…

Τιτιβίσματα…

The TerrorBluez!
2
402
«Θα τη σκοτώσω τη καργιόλα» έλεγε μέσα από τα δόντια του όλο το απόγευμα καθισμένος σε μία ψάθινη καρέκλα καφενείου που βρομοκοπούσε τσιγαρίλα, τσίπουρο και αντρίλα. Ήταν τύφλα πάλι ,τα βλέφαρά του είχαν βαρύνει απ’ το πιοτί ,κατακόκκινα και απ’ το στόμα του έτρεχαν τα σάλια του. Ήταν θυ ...
ΝΙΚΟΣ

ΝΙΚΟΣ

The BlueBluez
0
436
Άντε πάλι ήρθε η μάνα! Τι να θέλει πάλι; Δεν κουράστηκε πια να 'ρχεται και να ξανάρχεται; Κάτι μουρμουρίζει σαν τραγούδι αλλά εγώ δε θέλω να ξανακοιμηθώ, μου ανασκαλίζει τα μαξιλάρια τώρα , τι μανία τώρα και αυτή με τα ρημάδια; Δεν της άρεσαν λέει και τους έβαλε καινούριες μαξιλαροθήκες ...
Ο Πετρής του κυρ-Δημήτρη

Ο Πετρής του κυρ-Δημήτρη

The BlueBluez
0
277
Περάσαν χρόνια από τότε που είχα πάει διακοπές σε εκείνο το μικρό νησάκι του Αιγαίου και που είχα πρωτακούσει αυτή την ιστορία που θα σας διηγηθώ απόψε. Μία ιστορία τέτοια που ακόμη τη νιώθω ζωντανή στο πετσί μου να μου το τρυπάει, να το λιώνει και να ανασηκώνει κάθε τρίχα του , και που ...
Copy Protected by Chetan's WP-Copyprotect.