Συντάκτης: Γιάννης Σιδέρης

Γιάννης Σιδέρης

Γεννήθηκα ένα πένθιμο του φθινοπώρου δείλι... (ψέματα, Γενάρη γεννήθηκα αλλά δεν έχει καμία σημασία). Από μικρός ήθελα να γίνω ξυλοκόπος και το διαλαλούσα με τον ευφάνταστο, πλέον, τρόπο λέγοντας “Θέλω να γίνω πριονός!” (ξυλοκόπος με πριόνι). Από τότε κατάλαβα ότι έχω πολύ μούρλα για να την αφήσω να συσσωρεύεται. Ξεκίνησα να γράφω σε τετράδια, θρανία, τοίχους, πίνακες, λαδόκολλα από σουβλάκια. Μέχρι που βρέθηκε το μαγικό πληκτρολόγιο και πλέον ταλαιπωρώ τους πάντες στο διαδίκτυο. Είμαι 23 χρονών ανάποδα, μου αρέσουν οι φράουλες και τα τζετ σκι. Στον ελεύθερο μου χρόνο, το παίζω σοβαρός (πολύ σπάνιο) και διαβάζω (ακόμα πιο σπάνιο).

Όλα τα «Δεν πρέπει» που έγιναν «Δεν πάει άλλο»

Όλα τα «Δεν πρέπει» που έγιναν «Δεν πάει άλλο»

TheBluez Voices
0
21
Κάθεσαι σε ένα γραφείο και κοιτάς μία οθόνη. Σβηστή, αναμμένη, δεν έχει σημασία. Μπορεί να κοιτάς και τον τοίχο πίσω από την οθόνη. Ή τα σκονισμένα κάδρα που είναι καρφιτσωμένα δεξιά σου. Οπουδήποτε, αρκεί να μην κοιτάξεις μέσα, βαθιά στον εαυτό σου, να τον βάλεις απέναντι και να του ...
Γεύση από αλάτι

Γεύση από αλάτι

The BlueBluez
0
82
Όταν έχεις κατάθλιψη τα πράγματα κυλάνε είτε πολύ αργά, είτε πολύ γρήγορα. Υπάρχουν στιγμές που κοιτάς έξω από το παράθυρο το κενό, αγνοώντας το τοπίο που ξεδιπλώνεται μπροστά σου. Το βλέμμα αδειανό, λειψό και χωρίς ζωντάνια. Το ρολόι κυλάει κι η μέρα εναλλάσσεται με την νύχτα, ...
Ένα λευκό φόρεμα

Ένα λευκό φόρεμα

The BlueBluez
1
91
Τελικά την είχαμε δει όλοι. Στην αρχή ήταν ο Παυλάρας, ο οποίος προσπαθούσε μέσα στον σαματά που έκαναν τα πυροβόλα, να μας περιγράψει πώς είχε χεστεί από τον φόβο του. «Μαλάκες, σα νύφη ήτανε. Περπατούσε – τι περπατούσε, αιωρούταν – πάνω από το έδαφος, οι σφαίρες περνούσαν από μέσα τη ...
Στην Εθνική Οδό

Στην Εθνική Οδό

The BlueBluez
1
121
Η Φωτεινή είχε περάσει τις τελευταίες δύο ώρες, χαζεύοντας την εναλλαγή πράσινου με κόκκινο, στα φανάρια απέναντι. Στο πράσινο, άκουγε λάστιχα να στριγγλίζουν, φώτα να ανάβουν, μηχανές να ξεκινάν. Στο κόκκινο, φρένα να σταματάν ανυπόμονες ρόδες, κορναρίσματα γιατί ο μπροστινός δεν πέρασ ...
Μια ξεροκέφαλη Γριά

Μια ξεροκέφαλη Γριά

TheBluez Voices
0
121
Περπατάει κοιτάζοντας το χώμα. Δεν τολμάει να σηκώσει το βλέμμα, φοβάται το σκοτάδι. Κρατάει στο ένα της χέρι ένα κλαδί ελιάς ενώ στο άλλο, σφίγγει τη γροθιά, μπήγει τα νύχια της στο δέρμα. Τα δόντια της τρίζουν, το στόμα της κλειστό, ραμμένο με ξερά χείλη. Κάποτε έτρεχε αμέριμνη, εξερε ...
Παρίσι, εσύ, Σούπερσταρ

Παρίσι, εσύ, Σούπερσταρ

The FunnyBluez
0
156
«Αχ, αγάπη μου, πάμε Παρίσι; Βρήκα σούπερ προσφορά, αεροπορική Καρδίτσα ερ λάινς, χόστελ κοντά στην πλατεία της Βαστίλης, 5 μερούλες, θα περάσουμε και γκαμώ!» Πώς της λες όχι τώρα; Καινούργια σχέση, όμορφη σχέση, τέλεια μάτια, σκάσε Γιαννάκη και απάντησε. «Ναι, μωρέ, πάμε. Να δο ...
Κάτω από τον ίδιο ουρανό

Κάτω από τον ίδιο ουρανό

The BlueBluez
0
93
Ο Αλέξης κρατούσε το σποράκι στη χούφτα του, σαν φυλαχτό. Κοιτούσε δεξιά - αριστερά, περιμένοντας μήπως πεταχτεί κάποιο άλλο παιδί και του το αρπάξει. Κοίταξε το μικρό δάσος που απλωνόταν μπροστά του, με τα τεράστια πεύκα και τις ταλαιπωρημένες ελιές. Έπρεπε να βρει το κατάλληλο σημείο ...
Ένας παραμυθένιος γάμος

Ένας παραμυθένιος γάμος

The BlueBluez
0
152
«Δεν είναι εκεί!» Η φωνή του Σαρλό γέμισε σαν ντουντούκα τ' αυτιά των αγουροξυπνημένων θαμώνων της πλατείας. Σχεδόν κανένας δεν του έδωσε παραπάνω σημασία, είχαν συνηθίσει το ίδιο τροπάρι εδώ και τόσες μέρες. Μόνο ο Ράκος σηκώθηκε τρεκλίζοντας και προχώρησε προς το μέρος ...
Η Μεγάλη Έκρηξη

Η Μεγάλη Έκρηξη

The BlueBluez
0
111
Είναι πολλές φορές στη ζωή σου που θα σκεφθείς «Αξίζει ρε πούστη μου, κι ας γίνω ρεζίλι». Η μάνα μου το είχε σκεφθεί πολλές φορές, αλλά δεν το έκανε καμία. Ο πατέρας μου, σύμφωνα με τα λεγόμενά του, το σκέφθηκε δύο και το έκανε και τις δύο. Εκατό τις εκατό ο μπάσταρδος. Ξέρω ότι έχω π ...
Τρεις σφαίρες

Τρεις σφαίρες

The BlueBluez
0
137
«Ξέρεις τι μου έχει λείψει πιο πολύ;» Η φωνή της Μάρθας έμοιαζε με χαλασμένο ξυπνητήρι. Ο Νικήτας γύρισε και την κοίταξε με το κεφάλι σκυφτό. «Το χέρι σου, στο σβέρκο μου», του ψιθύρισε. Δεν ήθελε να δακρύσει. Τα μάγουλά του ήταν ήδη ξερά από πριν. Ο χρόνος τον πίεζε, η στιγμή τ ...
Ο Μιχάλης και τα γράμματα

Ο Μιχάλης και τα γράμματα

The BlueBluez
0
121
Ο μικρός Μιχάλης γράφει. Κρατάει το μολύβι προσεχτικά ανάμεσα στα τρία δάχτυλα του δεξιού χεριού του, όπως του είχε δείξει ο μπαμπάς. Έχει σκύψει το κεφάλι πάνω στο χαρτί, λες και θέλει να το ανοίξει και να μπει μέσα ολόκληρος. Γράφει για το σχολείο του, για τα μαθηματικά που του φα ...
Θόρυβοι

Θόρυβοι

The BlueBluez
0
187
«Άντε γαμήσου, άχρηστη». Πόρτα κλείνει, τρίζουν οι μεντεσέδες, τρίμματα τσιμέντου πέφτουν στο πρόσωπό του. «Στον αγύριστο, μαλάκα». Ποτήρι σπάει, θρυμματισμένο γυαλί πετάγεται παντού, δύο κομματάκια στα γυμνά της πόδια. «Δύο αστεράκια... τρία αστεράκια...» Φωτάκι τοίχου κλείνε ...
Ο κύκλος μέσα στον κύκλο

Ο κύκλος μέσα στον κύκλο

TheBluez Voices
0
139
Και στην τελική, τι είναι ένας κύκλος; Ένα ηλίθιο, αναποφάσιστο, εγωιστικό σχήμα που δεν ξέρει πότε να τελειώσει και πότε να αρχίσει; Γυρνάει συνέχεια, και συνέχεια, και συνέχεια σπάζοντάς μας τα νεύρα και βάζοντάς μας να αναπτύσσουμε θεωρίες για τετραγωνισμούς και μαλακίες. Γιατί ...
Το αυγό

Το αυγό

The BlueBluez
0
147
Από πού ξεκινάς να σπας ένα αυγό; Να ξεφλουδίζεις τα τσόφλια του, να ανοίγεις περισσότερο τις μικρές ράγες που θα σε οδηγήσουν στο γλυκό ασπράδι και στο κιτρινωπό κρόκο του; Πόσο δυνατά πρέπει να το ραγίσεις, πόσο απαλά να το ξεγυμνώσεις; Και στο τέλος, όταν έρθει η ώρα να φαγωθεί, θα ...
Κλεψύδρα

Κλεψύδρα

TheBluez Voices
0
139
Έρχεσαι στον κόσμο και κλαις. Ξυπνάς, ανοίγεις τα μάτια, άγνωστα πρόσωπα, μία καρδία που χτυπάει κάτι σου θυμίζει, ένα βλέμμα που ανυπομονεί να έρθεις κοντά του, μία αγκαλιά που σε ζεσταίνει. Κι είναι η πρώτη και μοναδική αγκαλιά που θα σε ζεστάνει. Να μπουσουλήσεις, να περπατήσεις, ...