Συντάκτης: Γιάννης Σιδέρης

Γιάννης Σιδέρης

Γεννήθηκα ένα πένθιμο του φθινοπώρου δείλι... (ψέματα, Γενάρη γεννήθηκα αλλά δεν έχει καμία σημασία). Από μικρός ήθελα να γίνω ξυλοκόπος και το διαλαλούσα με τον ευφάνταστο, πλέον, τρόπο λέγοντας “Θέλω να γίνω πριονός!” (ξυλοκόπος με πριόνι). Από τότε κατάλαβα ότι έχω πολύ μούρλα για να την αφήσω να συσσωρεύεται. Ξεκίνησα να γράφω σε τετράδια, θρανία, τοίχους, πίνακες, λαδόκολλα από σουβλάκια. Μέχρι που βρέθηκε το μαγικό πληκτρολόγιο και πλέον ταλαιπωρώ τους πάντες στο διαδίκτυο. Είμαι 23 χρονών ανάποδα, μου αρέσουν οι φράουλες και τα τζετ σκι. Στον ελεύθερο μου χρόνο, το παίζω σοβαρός (πολύ σπάνιο) και διαβάζω (ακόμα πιο σπάνιο).

Πόσο ακόμα

Πόσο ακόμα

TheBluez Voices
0
52
Για πόσο ακόμα θα στέκεσαι στο περβάζι του παραθύρου να κοιτάς τα σύννεφα που φεύγουν μακριά; Ναι, το ξέρω, εύχεσαι να μπορούσες κι εσύ να ανέβεις ψηλά μαζί τους, να απλωθείς πάνω από όλο τον κόσμο κι όποτε δεν γουστάρεις κανέναν, να ρίχνεις βροχή και να τους κάνεις μούσκεμα. Σε π ...
Τα δάκρυα όλου του κόσμου

Τα δάκρυα όλου του κόσμου

Editor's Choice, The BlueBluez
0
75
Η γυναίκα είχε στηρίξει το κεφάλι στον αγκώνα της και χάζευε, χαμογελώντας, τα παιδιά στο πάρκο. Πάντα ήθελε να κάνει παιδιά. Παλιότερα ήθελε πολλά παιδιά, ζευγάρια με ποδαράκια και χεράκια να κατακλύζουν το σπίτι της. Δύο, τρία, τέσσερα, πέντε. Πλέον, ακόμα και με το ένα που μεγάλω ...
Η κατάθλιψη δε μετράει γαλόνια, μετράει μήνες και χρόνια

Η κατάθλιψη δε μετράει γαλόνια, μετράει μήνες και χρόνια

TheBluez Voices
0
108
«Άσε, φιλαράκι, είχα κατάθλιψη χρόνια, ξέρω τι φάση είναι. Γάμησέ τα». «Κι εγώ φιλαράκι, πολλά χρόνια, έχω περάσει εγώ σκηνικά. Χαμός». «Εγώ να δείτε παιδιά, τρελή καταθλιψάρα, λούκι μεγάλο, είμαι παλιός». Οι παραπάνω φράσεις είναι ένα πολύ καλό παράδειγμα του τί πιστεύουν ...
Και ξαφνικά… Φως!

Και ξαφνικά… Φως!

TheBluez Voices
0
55
Είναι κάτι στιγμές που το σκοτάδι καλύπτει τα πάντα, ακόμα και τις πιο φωτεινές μέρες του χρόνου. Εισβάλλει ύπουλα, σταδιακά, σαν τις μικρές μαύρες κουκκίδες που πετάνε μπροστά από τα μάτια σου, όταν κοιτάς για πολύ ώρα τον ήλιο. Σκέφτεσαι «Εντάξει, ρε πούστη μου, φάση είναι θα περάσ ...
Ασυγχώρητος

Ασυγχώρητος

TheBluez Voices
0
50
Ένας τοίχος, φτιαγμένος από σταφιδιασμένο δέρμα. Αυτό βλέπω πλέον στα όνειρά μου, κάθε βράδυ, προτού ξυπνήσω λουσμένος στον ιδρώτα. Ένας τοίχος θεόρατος, χωρίς τέλος, ακλόνητος, που εκτείνεται μέχρι εκεί που βλέπουν τα θολά μάτια μου. Χτυπάω τον τοίχο με γροθιές και νιώθω την αδιόρατ ...
Ο παρατηρητής

Ο παρατηρητής

The BlueBluez
0
163
Μου αρέσει να παρατηρώ τον κόσμο γύρω μου. Τις κινήσεις που όλοι κάνουν με τόση ευλάβεια, σχεδόν μηχανικά, λες κι είναι προέκταση του μυαλού τους. Κάθε μέρα ξυπνάω, ανοίγω τα μάτια μου και παρατηρώ. Τα παιχνίδια του ήλιου που κάνει στον τοίχο απέναντί μου, τρυπώντας από τις γρίλ ...
Ξύδι κι αλάτι

Ξύδι κι αλάτι

The BlueBluez
0
91
Δύο συστατικά. Ένα μπολ από πορσελάνη, δύο χέρια από διάφανο δέρμα. Δάχτυλα γεμάτα αμυχές όπου το αλάτι τρυπώνει μεταδίδοντας ένα οξύ πόνο. Τα δάχτυλα κλείνουν, γροθιά, το μπολ σπάει, κομμάτια πάνω στα χέρια. «Θυμάσαι που κάποτε μου έλεγες ότι δε θα ξεκολλάς από πάνω μου;» «Θυμάμαι. ...
Τοκ Τοκ

Τοκ Τοκ

The TerrorBluez!
0
103
«Μη γελάτε, ρε μαλάκες. Αλήθεια λέω!» Ο Σπύρος κι ο Κώστας είχαν σκύψει μπροστά, κρατώντας την κοιλιά τους και χαχανίζοντας δυνατά. Ο Αχιλλέας, είχε σταυρώσει τα χέρια θυμωμένος και κοιτούσε προς τον ουρανό. Πάντα η ίδια αντίδραση, πάντα! Σκέφθηκε και ξεφύσηξε δυνατά. «Και για πες ρ ...
Φαύλος Κύκλος

Φαύλος Κύκλος

TheBluez Voices
0
141
Να προσπαθείς να ισιώσεις τα ατίθασα μαλλιά σου, μπροστά από έναν θολό – από τους υδρατμούς – καθρέφτη. Να μου κλείνεις το μάτι την ώρα που κάθεσαι στην πολυθρόνα απέναντί μου, ανάβοντας τσιγάρο. Να αγωνιάς ότι σε χόρτασα, να σου λέω ότι δεν χορταίνεσαι, να γελάς και να φωτίζεται ...
Ενδελέχεια

Ενδελέχεια

The BlueBluez
0
82
Η Ναταλία δεν μπορούσε να σταματήσει να βήχει. Λες κι ολόκληρη η σκόνη του κόσμου είχε βρει καταφύγιο στον ουρανίσκο της. Έβηχε, ανάσαινε βαθιά, έβηχε ξανά. Τα μάτια της θόλωναν και τα σήκωνε προς το ταβάνι. Μέρες και μέρες παρακαλούσε να μπορέσει να το σπάσει, να το τρυπήσει και να δ ...
Μία παράξενη γυναίκα

Μία παράξενη γυναίκα

The BlueBluez
0
103
Οι νύχτες στο κουτούκι του κυρ – Στέφανου ήταν ίδιες κι απαράλλαχτες. Κούρδισμα το μπουζούκι το σούρουπο, λίγο κρασί από το βαρέλι, οι κοπελιές να καθαρίζουν το χοροστάσι κι οι ντελικανήδες να ξεκινάν τις χαιρετούρες. Κάθε νύχτα, μούδιαζαν τα δάχτυλά μας από τις πενιές, μούδιαζε κι ο ...
“Το κάστρο” του Βαγγέλη Γιαννίση (εκδόσεις ΔΙΟΠΤΡΑ)

“Το κάστρο” του Βαγγέλη Γιαννίση (εκδόσεις ΔΙΟΠΤΡΑ)

TheBluez Voices
0
137
Στο χιονισμένο Έρεμπρο, μία επαρχιώτικη πόλη της Σουηδίας, το έγκλημα μπορεί να χτυπήσει από εκεί που δεν το περιμένεις. Ο επιθεωρητής Άντερς Οικονομίδης, προκειμένου να προστατέψει την οικογένειά του, αναγκάζεται να ζει μακριά τους. Μία έκρηξη θυμού και μία περίπλοκη υπόθεση, τον έχ ...
Δύο χεράκια ακόμα

Δύο χεράκια ακόμα

The BlueBluez
0
258
Όλα τα παιδιά στην εφηβεία τους αρχίζουν και ζητάν πράγματα. Να πάρουν καλύτερο ποδήλατο, να βγουν την πρώτη τους έξοδο, να ζήσουν το πρώτο τους φιλί, να πάνε για μπάνιο με τους φίλους τους. Εγώ, ζήτησα απλά δύο χεράκια να με ακολουθούν για πάντα, να τους δείξω πράγματα που δεν πρόλα ...
Με χαλασμένα φρένα

Με χαλασμένα φρένα

TheBluez Voices
0
179
Όποτε καθόταν στη θέση του οδηγού, ήθελε πάντα ο ήλιος να του τσούζει τα μάτια. Να του θυμίζει γιατί πρέπει να τα προσέχει, να μην τα ταλαιπωρεί και να μην τα κοκκινίζει. Και σαν αντάλλαγμα, του χάρισε δύο γυάλινους φακούς, μόνιμοι συνοδοιπόροι στην πληγωμένη του όραση. Το ταξίδι το ...
Χάρτινοι άγγελοι

Χάρτινοι άγγελοι

The BlueBluez
0
123
Μάιος 1943 Η Μάρω δεν τα κατάφερνε με τα ρημάδια τα Ιταλικά. Ξεφυσούσε πάνω από τα μισοσκισμένα της τετράδια, σιάζοντας το γαλάζιο φόρεμά της. Στην άκρη της σελίδας, ζωγράφιζε μικρούς αγγέλους για να περάσει η ώρα της. Η μάνα της, η Τσαμπίκα, έσμιγε τα φρύδια και την κοίταγε με μισό ...
Copy Protected by Chetan's WP-Copyprotect.