Συντάκτης: Μάτα Βισβίκη

Μάτα Βισβίκη

Γεννήθηκα και μεγάλωσα στην Αθήνα. Μ αρεσει η επαφή με τους ανθρώπους,οι μεγάλες συζητήσεις,η θάλασσα,το καλοκαίρι κι οι τηγανητές πατάτες. Στην φαρέτρα μου κρυβω,δύναμη,αποφασιστικότητα κι ορμή.

Πάσχα στο χωριό (του!)

Πάσχα στο χωριό (του!)

The FunnyBluez
1
110
Αν ρωτήσεις δέκα ανθρώπους, ποια είναι η μεγαλύτερη δοκιμασία σ ένα γάμο, οι επτά θα σου απαντήσουν «το κέρατο» Αν ρωτήσεις δέκα παντρεμένες γυναίκες, οι έντεκα θα σου απαντήσουν «το Πάσχα στο χωριό του» Είσαι λοιπόν παντρεμένη, τον αγάπησες βρε αδερφέ, τον πήρες. Έκανες κα ...
Οι μάνες

Οι μάνες

The BlueBluez
0
85
Παράξενο πρωί εκείνο το πρωινό. Αλλιώτικα, θολά, μουντά, παράξενα. Λες κι ο Θεός είχε αποφασίσει πως αυτό το πρωινό, έπρεπε όλα να είναι αλλιώς. Σαν παιδική ζωγραφιά, μ ευθείες γραμμές, πεντακάθαρες. Κι όμως, δεν θα πρεπε να είναι έτσι. Ο κόσμος πολύς, φώναζε, κραύγαζε, συ ...
Δύο θάλασσες

Δύο θάλασσες

The BlueBluez
0
108
Τα 'ξερε τα κόλπα. Τα 'μαθε από μικρή, έπρεπε να τα μάθει, οι άντρες ήταν σκληρά αρπαχτικά για κάτι θηλυκά σαν κι εκείνη. Γιατί ο Θεός όταν θέλει να φτιάξει θηλυκά, βάζει όλο το μεράκι του. Όμορφη δεν ήταν. Μάλλον συνηθισμένη, δεν είχε πάνω της κάτι που σκλάβωνε με την πρώτη. Είχε όμω ...
Η Κυριακή της Συγνώμης

Η Κυριακή της Συγνώμης

The BlueBluez
0
349
Σύρθηκε στην άκρη του δρόμου. Πίσω από τα ψηλά χόρτα, ήσυχα θα ήταν εκεί, πονούσε, πονούσε αβάσταχτα, έπρεπε να πάει σε μια γωνιά. Πονούσε κ αιμορραγούσε, το μύρισε το αίμα του και αυτό δεν ήταν καλό. Ο πόνος τον έσφαζε, με κόπο σύρθηκε, έφτασε και σωριάστηκε στα ξερόχορτα. Προσπάθησε ν ...
Στο ίδιο έργο θεατές

Στο ίδιο έργο θεατές

TheBluez Voices
0
119
Κάθησα στο τραπέζι της κουζίνας.Είχαμε αποφασίσει κάποτε, πως το τραπέζι της κουζίνας θα ήταν οπωσδήποτε μεγάλο,οπωσδήποτε ξύλινο και θα έχει οπωσδήποτε θέα στον κήπο. Κοίταζα το αίμα μαγνητισμένη. Μια κατακόκκινη κουκίδα εκεί δα στην άκρη του δαχτύλου μου που μεγάλωνε. Γυαλιστερή και κα ...
Τ’ορφανό

Τ’ορφανό

The BlueBluez
0
207
Πήρε το παξιμάδι στο λεπτό του χέρι. Με το άλλο χέρι πήρε την βίδα και ξεκίνησε να βιδώνει. Οι κινήσεις του σίγουρες, τόσο σίγουρες που νόμιζες πως ήταν μεγάλος άντρας κι ας ήταν σκάρτα εννιά χρονώ.Συνέχισε το μοντάρισμα της ρόδας. Έπρεπε να κάνει γρήγορα, θα νυχτώσει σε λίγο κι έπρε ...
Ευγενία

Ευγενία

The BlueBluez
0
241
Κάθισε στην άκρη του κρεβατιού κι έτριψε τα κουρασμένα της πόδια. Άρχισε να γδύνεται. Έβγαζε ένα ένα τα ρούχα της και τα δίπλωνε προσεκτικά ή τα κρεμούσε απ ευθείας στην ντουλάπα. Το μεταξωτό πουκάμισο, την βελούδινη πανάκριβη φούστα, τα κοσμήματα στα κουτιά τους και μετά στο χρηματο ...
Συγκεντρώσου!

Συγκεντρώσου!

TheBluez Voices
0
144
Συγκεντρώσου! Συγκεντρώσου Μάτα, συγκεντρώσου. Η λευκή οθόνη μπροστά σου πρέπει να γεμίσει, πρέπει να παραδώσεις κείμενο. Συγκεντρώσου λοιπόν. Μια κούπα καφές και τα τσιγάρα δίπλα, έτοιμη στην θέση σου μα το μυαλό άδειο.Συγκεντρώσου. Μα τι να γράψεις; Εσύ κανονικά, θέλεις να παρα ...
Το αετόπουλο

Το αετόπουλο

The BlueBluez
1
149
Είχε την φωλιά της χτισμένη γερά. Ήταν προορισμένη να φιλοξενεί πολλά πολλά μικρά πουλιά, πουλιά γυμνά, πουλιά ντυμένα ίσα ίσα μ ένα απαλό πούπουλο, πουλιά που έπρεπε να δυναμώσουν εκεί μέσα και να πετάξουν μακριά, να φτιάξουν νέες φωλιές. Άλλα από αυτά τα έβρισκε εκεί έξω, στον καθη ...
Ζωή μετά χαμηλών πτήσεων

Ζωή μετά χαμηλών πτήσεων

TheBluez Voices
0
537
Πόσο ενδιαφέρον μπορεί να έχει μια παράσταση βασισμένη σε γνωστά αστεία; Πόσες φορές μπορεί ν ακούσεις ένα αστείο και να γελάσεις ξανά; Αγαπώ το θέατρο, αγαπώ την δύναμή του, την μαγεία του να σε ταξιδέψει με τόσο λίγα σε σχέση με το σινεμά μέσα. Αγαπώ το θέατρο γιατί μόνο εκεί, είσα ...
Αγαπητό ημερολόγιο…

Αγαπητό ημερολόγιο…

The BlueBluez
0
171
Η ζωή είναι σκληρή εκεί έξω. Αν είσαι σκύλος όπως εγώ, η ζωή είναι σκληρή εκεί έξω. Χωρίς σπίτι, χωρίς αφεντικό. Και να πεις πως έχω και κανένα επιβλητικό παράστημα όπως οι άλλοι φίλοι μου, να περνάω και τρίζουν τα πεζοδρόμια και να κάνουν και στην μπάντα οι γάτες ας πούμε, εντάξει ...
Σαν σήμερα

Σαν σήμερα

The BlueBluez
1
328
«Έτοιμη; Πάμε!» «Πάμε σπίτι μας μαμά;» «Σπίτι μας χαρά μου και σε περιμένουν όλοι» Την έπιασα από το χέρι. Μια σταλιά χεράκι μέσα στο χέρι μου, μια σταλιά κορμάκι δίπλα μου, με μια λούτρινη καμηλοπάρδαλη πιο ψηλή από αυτό το μικρό κορμάκι. Βγήκαμε από την πόρτα του νοσοκομείου στ ...
Σάββατο να ‘ναι μάστορα κι ας είναι χίλιες ώρες!

Σάββατο να ‘ναι μάστορα κι ας είναι χίλιες ώρες!

TheBluez Voices
0
531
Παροιμία του σοφού λαού, τότε που ο κόσμος πληρωνόταν βδομαδιάτικο και το σχόλασμα του Σαββάτου είχε μια άλλη γλύκα,ε; Τότε που και τα σχολεία λειτουργούσαν το Σάββατο και το τελευταίο κουδούνι ηχούσε αλλιώς βρε παιδί μου. Κι ο κόσμος άλλαξε σιγά σιγά και τσουπ κάποιος σκέφτηκε «βρε, μ ...
Ο ωραίος κι η ωραία

Ο ωραίος κι η ωραία

The BlueBluez
0
308
Αννα Νταξ, μπάνικο γκομενάκι ήταν η Αννούλα. 19 Μαΐων, με τα Γαλλικά της και την καλή της ανατροφή, με τα ωραία της ρούχα και με τον αέρα της που έκανε και το φτηνό τσίτι να φαίνεται μετάξι πάνω της, με τις βάτες και τα φουσκωτά χτενίσματα χαίτη, δεκαετία του 80 ντε, τότε που όλα άστραφ ...
Το κόκκινο πουγκάκι

Το κόκκινο πουγκάκι

The BlueBluez
0
236
Το κόκκινο πουγκάκι Ο Σπύρος άνοιξε την πόρτα και μπήκε μέσα στο σκοτεινό σπίτι. Ο Ρούμπι, ο σκύλος του τον ακολούθησε κι έκατσε ακίνητος να του βγάλει το λουρί. Η ουρά κουνιόταν σαν τρελή Ώρα για φαγητό!! Κρέμασε το λουρί στην κρεμάστρα του χωλ «ναι, πονηρέ, εδώ είναι , το ξέρεις π ...