Συντάκτης: Nana Kosto

Nana Kosto

Μαμά, σύζυγος, ντόκτορ. Τώρα και στο Βluez. Όλα καλά.

Αυτό που φαίνεται… κι αυτό που είναι

Αυτό που φαίνεται… κι αυτό που είναι

TheBluez Voices
0
106
Ο ΚΟΣΜΟΣ - Τι απερισκεψία εκ μέρους του! Απορώ πώς έχει μούτρα και την εμφανίζει μπροστά σε όλους, και την παντρεύεται κιόλας! Τα μισά του χρόνια έχει, κι ούτε καν! - Και καλά εμάς, δεν μας υπολογίζει. Τα παιδιά του δεν τα ντρέπεται; Τον γιο του; Που έχει την ίδια ηλικία μ' αυτήν; ...
Το δάσος που επέπλεε

Το δάσος που επέπλεε

The BlueBluez
0
73
Όταν μου είπε ότι ζούσε στο δάσος που επιπλέει, νόμιζα ότι ήταν παλαβή. Ήταν η πρώτη μας συνάντηση στο βιβλιοπωλείο κάτω από το διαμέρισμά μου. Βρισκόμουν εκεί πρακτικά κάθε μέρα, μια και ο ιδιοκτήτης ήταν φιλαράκι μου και περνούσα του ...
Ευτυχία είναι τα άτομα, όχι τα μόρια

Ευτυχία είναι τα άτομα, όχι τα μόρια

TheBluez Voices
1
228
Για όλους εσάς, που μόλις πήρατε τα αποτελέσματα των εξετάσεων του σχολείου. Που γράψατε όπως περιμένατε, όπως ελπίζατε, όπως φοβόσασταν. Που μαζέψατε αρκετά ή πολλά ή λίγα μόρια, λιγότερα ή περισσότερα από αυτά που θα χρειαστείτε για τις σχολές πο ...
Απάτη

Απάτη

The BlueBluez
0
191
Η πρώτη της έννοια μόλις ξύπνησε ήταν να συνδεθεί στο φέισμπουκ. Είχε ξενυχτήσει το προηγούμενο βράδυ προετοιμάζοντας με κάθε λεπτομέρεια τη φωτογραφία που θα αναρτούσε, και τώρα ανυπομονούσε να δει την ανταπόκριση που θα είχε από τους φίλους της. Ήταν σίγουρη ότι θα ...
Ραδιενέργεια

Ραδιενέργεια

The BlueBluez
0
189
Για άλλη μια φορά, η πόρτα του δωματίου ήταν κλειστή. Η επιγραφή με το σήμα της ραδιενέργειας, με τον κίτρινο κύκλο και τις γκρι “προπέλες”, την κοιτούσε κατάμουτρα και την κορόιδευε. Πόσο είχε παιδευτεί για να τη βρει, να την εκτ ...
Αναμνήσεις

Αναμνήσεις

The BlueBluez
0
185
Το ήξερε ότι θα έρχονταν σύντομα. Κάποιος μάλλον άκουσε τι είχε συμβεί και κάλεσε την αστυνομία. Αυτό που θα έπρεπε να κάνει εκείνος ήταν να περιμένει. Όλα θα τελείωναν σε λίγο. Στάθηκε ακίνητος στη μέση του σαλονιού, τρέμοντας από αυτό που είχε κάνει. Τα χέρια του είχαν ακόμ ...
Τα παιδιά της χορωδίας – α λα Ελληνικά

Τα παιδιά της χορωδίας – α λα Ελληνικά

TheBluez Voices
0
183
“ - Μαμά, θέλω να πάω χορωδία. Να πας, παιδί μου. Στο σχολείο; Όχι, μας είπαν για τη χορωδία του δήμου. Έχουν μάθημα κάθε Σάββατο μεσημέρι. Οκέι, θα σε πηγαίνει ο μπαμπάς.” Διάλογος ανάμεσα σ' εμένα και τη δεκάχρονη -τότε- κόρη μου. Η οποία μέχρι τότε δεν είχε εκφράσει καμιά ιδια ...
Χωρίς νερό!

Χωρίς νερό!

TheBluez Voices
0
239
Έτος: Ας πούμε... 2018. Μ.Χ. Πόλη: μεγάλη πόλη στην Ελλάδα. Ας πούμε, Θεσσαλονίκη. Τυχαίο το παράδειγμα. Μήνας: ας πούμε, Μάρτιος. Και νερό, ας πούμε ότι έχουμε πέντε μέρες να το δούμε στα σπίτια μας. Μη θορυβείστε, καθαρά θεωρητικό το παράδειγμα. Ας δούμε πώς θα μπορούσε να είναι ...
Ο γάμος

Ο γάμος

The BlueBluez
0
385
Οι καρέκλες ήταν απλωμένες στην πίσω αυλή, τακτοποιημένες όπως έπρεπε. Απλές, λευκές, σπαστές καρεκλίτσες, με ένα ροζ τριαντάφυλλο δεμένο με κορδέλα πάνω στην καθεμιά. Οι γνώμες, ως συνήθως, μοιρασμένες – οι μισοί ήθελαν λευκή την κορδέλα, οι άλ ...
Το μωρό

Το μωρό

The BlueBluez
0
415
Τη ζήλευες… Πόσο τη ζήλευες ούτε η ίδια θα ήξερες να πεις. Κι αν σε ρωτούσαν θα χαμήλωνες τα μάτια, θα φορούσες εκείνο το χαμόγελο της απελπισίας και θα έλεγες πως «όχι, αν είναι δυνατόν, δε ζηλεύω, ό,τι είναι να γίνει θα ...
Ο φάκελος

Ο φάκελος

The BlueBluez
0
272
Ένα κουταλάκι καφές... δε βαριέσαι, βάλε δύο καλύτερα. Μπρίκι, νερό, γκαζάκι. Και λίγη ζάχαρη, έτσι για να πάει καλά η μέρα του. Χρόνια του φώναζε η μάνα του πως θα χαλάσει το στομάχι του με τόσο σκέτο καφέ που έπινε. “Θα πάθεις καμιά ζημιά, ...
Κρυφοκοιτάζοντας από μισάνοιχτες πόρτες

Κρυφοκοιτάζοντας από μισάνοιχτες πόρτες

The BlueBluez
0
429
Περπατώ μόνος μου στους διαδρόμους του νοσοκομείου. Κανείς δε μου δίνει σημασία. Είμαι απλώς ένας γέρος, χωρίς οικογένεια, περιπλανιέμαι, ακούω τις ιστορίες των ανθρώπων, τους βλέπω στις πιο δύσκολες ώρες τους. Σέρνω τα πόδια μου στα πλακάκια του διαδρόμου. Είναι λευκά, καθαρά και ...
Τα μηνύματα (Διαγωνισμός Ιστορίας Αγάπης)

Τα μηνύματα (Διαγωνισμός Ιστορίας Αγάπης)

Διαγωνισμοί
0
430
Το τελευταίο μήνυμα ήταν μόνο δυο λέξεις. «Σ' αγαπώ». Όσο μπορούσε πιο γρήγορα, πληκτρολόγησε με τη σειρά της άλλες δυο. «Κι εγώ». Βιάστηκε να κλείσει τα μηνύματα και να ανοίξει ένα καινούριο έγγραφο στον υπολογιστή. Δεν ήθελε να μπορεί κανείς να ρίξει μια τυχαία ματιά και να καταλάβει α ...
Είναι όμορφη

Είναι όμορφη

The BlueBluez
0
257
"Δεν είναι όμορφη;", με ρώτησε ο άντρας μου και τα μάτια του έλαμπαν από ευτυχία. Ένευσα καταφατικά, δεν ήμουν ικανή να πω πολλά. Ήταν το πρώτο μας παιδάκι. Το δέος και ο ενθουσιασμός που νιώθαμε ήταν πέρα από λέξεις. Ήθελα να κλάψω. "Νομίζω πως θα κλάψω", άκουσα τον άντρα ...
Φύση

Φύση

The BlueBluez
0
281
Τυφλός. Είχε μείνει τυφλός για όλη του τη ζωή. Αυτό το χαζό, φασαριόζικο, κακοφτιαγμένο πυροτέχνημα είχε εκραγεί στα χέρια του και μπροστά στο πρόσωπό του. Πρόλαβε να δει μόνο μια έκρηξη, ένα έντονο φως, κίτρινο - μπλε - άσπρο και μετά τίποτα. Μόνο σκοτάδι και μαύρο. Τον μετέφ ...