Συντάκτης: Ιωάννα Puccarina Damaliti

Ιωάννα Puccarina Damaliti

Διασταύρωση ναυτικού greek καμάκι της δεκαετίας του εβδομήντα και γιαπωνέζας γκέισας ύψους 1.55. Αυτή είμαι και μετράω ήδη κάμποσα χρόνια πάνω σε αυτόν τον πλανήτη. Μια μείξη λοιπόν από κούνια θα με έλεγα. Πληθωρική σε όλα μου , παρορμητική στο έπακρο, ανυπόμονη σε βαθμό αηδίας, γράφω γιατί δεν έχω επιλογή να μην γράφω, μεγάλη ιστορία αν με ρωτάτε! Αλλά επειδή η editor ζήτησε λίγα λόγια και καλά, αν θέλετε να μάθετε και άλλα για μένα, διαβάστε τα κείμενα μου! Κάπου εκεί μέσα κρύβομαι και εγώ...

Το τραπέζι της κουζίνας

Το τραπέζι της κουζίνας

The BlueBluez
0
105
Μέχρι τα έξι δεν είχες συνειδητοποιήσει, πόσο κωλόφαρδη είχες σταθεί. Από είκοσι ημερών κοιμόταν έξι ώρες σερί τα βράδια. Ενός έτους σηκώθηκε, περπάτησε και δεν σαβουριάστηκε ούτε μια φορά. Μίλησε απίστευτα γρήγορα και πεντακάθαρα. Δεν έβαλε ποτέ τσιμπιδάκια μέσα σε πρίζες, δεν σκαρφ ...
Αυτή η νύχτα μένει (ένα παραμύθι για μεγαλόμικρα «παιδιά»)

Αυτή η νύχτα μένει (ένα παραμύθι για μεγαλόμικρα «παιδιά»)

Editor's Choice, The FunnyBluez
0
144
Μια φορά κι έναν καιρό, κάπου στο μαγευτικό Παγκράτι (μην ακούσω διαφωνίες για το πόσο μαγευτικό είναι το Παγκράτι, δικό μου το παραμύθι εκεί γουστάρω να εκτυλίσσεται), ζούσε μια πριγκίπισσα που την έλεγαν Λίτσα. Η πριγκίπισσα Λίτσα ήτο ένα εξαίρετο πλάσμα, μοσχαναθρεμμένο. Κυριολεκτικά ...
To “καραντί”

To “καραντί”

The BlueBluez
0
153
Με το σώμα του κόντρα στον ασθενικό παγωμένο αέρα, χτύπησε το τσιγάρο του πάνω στην μπίντα και το άναψε . Κοίταξε την κουβέρτα του πλοίου να γυαλίζει κάτω από το ολόγιομο φεγγάρι και αναστέναξε. Τρεις μέρες θα έμεναν στη ράδα, μέχρι να πάρουν όρντινα, να μπουν στον ντόκο, να φορτώσουν. ...
Ζωές στα χέρια τους

Ζωές στα χέρια τους

The BlueBluez
0
146
«Βαριέμαι αφάνταστα», είπε η Λάχεσις και νυσταγμένα πέρασε τις άκρες των δαχτύλων της πάνω από τα νήματα, κάνοντάς τα να τρεμοπαίξουν ανήμπορα. «Όποτε βαριέσαι εσύ, κάποιοι βρίσκουν μπελάδες», δήλωσε με αυστηρότητα η Κλωθώ, δουλεύοντας με ευλάβεια το καινούργιο νήμα που ετοίμαζε. «Μα κ ...
Ο Σκαντζόχοιρος

Ο Σκαντζόχοιρος

The BlueBluez
0
122
Με το μάλλινο καρώ κουστούμι που μύριζε λεβάντα, τα γκριζαρισμένα, ίσια, πεταχτά μαλλιά που ο χρόνος δεν έλεγε να απαλλάξει το κεφάλι του από αυτά και τα μυωπικά γυαλιά του στερεωμένα στη μύτη, ανέβηκε αργά αργά στο έδρανο. Από κάτω, η οχλαγωγία που επικρατούσε, κάλυψε την είσοδο του ...
Το κόκκινο κασκόλ

Το κόκκινο κασκόλ

The BlueBluez
1
207
Από τη σκούρα μπλε κουρτίνα, ο πρωινός χειμωνιάτικος ήλιος έριχνε δειλά μερικές ασθενικές αχτίδες μέσα στο δωμάτιο. Το στρογγυλό ρολόι στον απέναντι τοίχο έδειχνε απειλητικά πως η ώρα ήταν περασμένη. Αποφασιστικά, ανακάθισε στο μικρό εξεταστικό κρεβάτι και άρχισε βιαστικά να μαζεύει τ ...
Ρωγμές

Ρωγμές

The BlueBluez
0
148
Πρώτο ακούστηκε το «κρακ» στο πόδι της καρέκλας. «Αυτό ήταν, ρόμπα θα γίνω πάλι», σκέφτηκε και διακριτικά θέλησε να σηκωθεί. Μόλις όμως έκανε την κίνηση, με τρόμο διαπίστωσε πως ο ολόγιομος πισινός της είχε εισέλθει εις γάμο κοινωνία με την στενή καρέκλα, που δεν έλεγε να την αποχωριστ ...
Oι Νεράιδες

Oι Νεράιδες

The BlueBluez
0
199
Αγχωμένη κοίταξε το ρολόι στον καρπό της. Οριακά θα προλάβαινε να σβήσει τον φούρνο και να φύγει για τη λειτουργία. Της είχε πει ο Παναγιώτης να μην μαγειρέψει, αλλά εκείνη το θεωρούσε ντροπή. Κυριακή και να ταΐσουν τον κόσμο έτοιμο φαγητό, δεν το δεχόταν η συνείδηση της. Έτσι ξύπνησε ...
Οι όμορφοι άνθρωποι όμορφα “καίγονται”

Οι όμορφοι άνθρωποι όμορφα “καίγονται”

The BlueBluez
0
569
Ανοίγοντας τα τεράστια γαλάζια μάτια της, αντίκρισε μια έκφραση θαυμασμού στα πρόσωπα όλων όσων βρισκόντουσαν μέσα στο οπτικό της πεδίο. Αυτή ήταν η πρώτη εικόνα που εντυπώθηκε στον νεοσχηματισμένο αμφιβληστροειδή της. Ήταν όμως, ένα μόλις λίγων δευτερολέπτων πλάσμα, ένας κάτασπρος π ...
Στο «αγκίστρι» μου

Στο «αγκίστρι» μου

The BlueBluez
0
536
Μια σελίδα λευκή περιμένει υπομονετικά μέρες τώρα να την γεμίσω. Γράφω, σβήνω ασταμάτητα. Είσαι το μοναδικό πράγμα μπροστά στο οποίο οι λέξεις μου οι αγαπημένες, σκύβουν το κεφάλι ανήμπορες. Βλέπεις παιδί μου, εσένα εγώ σου έλαχα για μάνα. Εγώ που μονίμως ακροβατώ μεταξύ πραγματικότητας ...
Ειρήνη και Αιμίλιος

Ειρήνη και Αιμίλιος

The BlueBluez
0
299
Στην Ειρήνη άρεσε το κίτρινο χρώμα, τα μακαρόνια με κιμά και τα γιασεμιά. Γι’ αυτό ο μπαμπάς της είχε γεμίσει το μπαλκόνι με γλάστρες με γιασεμιά, που κάλυπταν τους τοίχους και μοσχοβολούσαν τα καλοκαίρια. Στην Ειρήνη δεν άρεσε το κρύο, οι αστραπές και οι φακές. Γι’ αυτό και η μαμά ...
364

364

The RedHotBluez
1
355
Τικ-Τακ... Τικ-Τακ... Μοναχά ο μονότονος ήχος του ρολογιού έσπαγε την ησυχία μέσα στο δωμάτιο. Αυτός και οι ανάσες τους, που συγχρονισμένες με τον δείκτη των δευτερολέπτων, εναλλάσσονταν ρυθμικά. 364 μέρες. Τόση ήταν κάθε φορά η απόσταση μεταξύ τους. Σταθερή και αδιαπραγμάτευτη. ...
Kόκκινο – Μαύρο

Kόκκινο – Μαύρο

TheBluez Voices
0
230
Κόκκινο-Μαύρο. Κόκκινο, όπως το αίμα που κυλάει και φουσκώνει τις φλέβες των χεριών μου. Σαν σχοινιά μοιάζουν, που πάλλονται στους χτύπους της καρδιάς μου. Σχοινιά, που σχηματίζουν γεωφυσικούς χάρτες, όσο τα χρόνια περνάνε. Αυτά θα προδίδουν πάντα την ηλικία μου... Κόκκινο, όπως ...
Christmas in July

Christmas in July

The BlueBluez
0
283
Το θερμόμετρο πάνω στον πάγκο της κουζίνας έδειχνε 35 βαθμούς Κελσίου. Ο ιδρώτας έτρεχε από το μέτωπο της Άννας ασταμάτητα. Η γαλοπούλα αδιάφορη, συνέχιζε να ψήνεται μέσα στον φούρνο, ανεβάζοντας κι άλλο τη εσωτερική θερμοκρασία του δωματίου. Λες και έπαιρνε εκδίκηση για τη μοίρα της ...
Οι κεφτέδες της Ανάφης

Οι κεφτέδες της Ανάφης

The BlueBluez
0
319
Σκυφτή, πάνω από τον πάγκο της κουζίνας, η κυρά Μαργαρίτα ψιλόκοβε με νευρικές κινήσεις τον φρέσκο δυόσμο. Όλο το δωμάτιο μοσχοβολούσε από το άρωμά του και ο ταχυδακτυλουργικός τρόπος που χειριζόταν το τεράστιο μαχαίρι, θα έκανε ακόμα κι έναν σεφ, σε εστιατόριο με δύο αστέρια Michelin, ν ...