Συντάκτης: Ιωάννα Puccarina Damaliti

Ιωάννα Puccarina Damaliti

Διασταύρωση ναυτικού greek καμάκι της δεκαετίας του εβδομήντα και γιαπωνέζας γκέισας ύψους 1.55. Αυτή είμαι και μετράω ήδη κάμποσα χρόνια πάνω σε αυτόν τον πλανήτη. Μια μείξη λοιπόν από κούνια θα με έλεγα. Πληθωρική σε όλα μου , παρορμητική στο έπακρο, ανυπόμονη σε βαθμό αηδίας, γράφω γιατί δεν έχω επιλογή να μην γράφω, μεγάλη ιστορία αν με ρωτάτε! Αλλά επειδή η editor ζήτησε λίγα λόγια και καλά, αν θέλετε να μάθετε και άλλα για μένα, διαβάστε τα κείμενα μου! Κάπου εκεί μέσα κρύβομαι και εγώ...

Ένα χρυσόψαρο μέσα στη γυάλα

Ένα χρυσόψαρο μέσα στη γυάλα

The BlueBluez
0
54
Και μόνο που κοιτούσε το θλιβερό περιεχόμενο της κούπας της, αδυνατούσε να ελέγξει τον μορφασμό αηδίας που ζωγραφιζόταν αντανακλαστικά στο πρόσωπό της. Επειδή όμως ένας χάλια καφές είναι πάντα καλύτερος από τον καθόλου καφέ, ήπιε μια μεγάλη γουλιά και με πείσμα, ανάγκασε τον οισοφάγο ...
Μαύρη “ηρωίνη”

Μαύρη “ηρωίνη”

The FunnyBluez
0
85
Προειδοποίηση: Το παρακάτω κείμενο βλάπτει σοβαρά την υγεία. Διαβητικοί και όσοι βρίσκονται σε φάση διατροφής/δίαιτας διαβάζουν με δική τους αποκλειστική ευθύνη. Πριν από πολλά, πολλά χρόνια, μια ηλιόλουστη μέρα στο Μέξικο, ένας Αζτέκος, καθόταν κάτω από ένα δέντρο και “αρίμπα μου ...
Κυνηγώντας τον ήλιο

Κυνηγώντας τον ήλιο

The BlueBluez
0
123
Αθήνα, Ελευθέριος Βενιζέλος, τοπική ώρα:17:10 Στο σπίτι της Μαρίας, ο Άγιος Βασίλης έφερνε πάντα την Πρωτοχρονιά τα δώρα. Ακόμα και όταν εκείνη έπαψε να πιστεύει στην ύπαρξη του, το συνήθειο αυτό δεν μπόρεσε να το αλλάξει. Γι' αυτό είχε επιβάλει και σε εκείνον να ανταλλάσσουν δώρα ...
Ο Γιωργάρας και ο Χοντρός

Ο Γιωργάρας και ο Χοντρός

The FunnyBluez
0
188
Εγώ φιλαράκι μου, με τον χοντρό, ποτέ δεν είχα καλές σχέσεις. Σε ίδρυμα μεγάλωσα και μην βιαστείς να βγάλεις συμπεράσματα. Ξύλο δεν μας έριχναν. Σόρρυ κιόλας που σου χαλάω την εικόνα που έχεις για τα ιδρύματα από τις ταινίες. Καλά ήταν λοιπόν. Μας τάιζαν, μας έντυναν, σχολείο μας έστελνα ...
Τα γυαλιά

Τα γυαλιά

TheBluez Voices
0
105
Όταν ήμουν μικρή είχα, έναν παράλογο, διακαή πόθο. Βασικά, πολλούς κουλούς πόθους είχα ως παιδί, αλλά σήμερα θα μιλήσω μόνο για έναν από αυτούς. Ήθελα, που λέτε, απελπισμένα να φορέσω γυαλιά μυωπίας. Πίστευα με όλη τη δύναμη και αθωότητα της παιδικής ψυχής μου, πως αν φορούσα γυαλιά, ...
Το τραπέζι της κουζίνας

Το τραπέζι της κουζίνας

The BlueBluez
0
237
Μέχρι τα έξι δεν είχες συνειδητοποιήσει, πόσο κωλόφαρδη είχες σταθεί. Από είκοσι ημερών κοιμόταν έξι ώρες σερί τα βράδια. Ενός έτους σηκώθηκε, περπάτησε και δεν σαβουριάστηκε ούτε μια φορά. Μίλησε απίστευτα γρήγορα και πεντακάθαρα. Δεν έβαλε ποτέ τσιμπιδάκια μέσα σε πρίζες, δεν σκαρφ ...
Αυτή η νύχτα μένει (ένα παραμύθι για μεγαλόμικρα «παιδιά»)

Αυτή η νύχτα μένει (ένα παραμύθι για μεγαλόμικρα «παιδιά»)

The FunnyBluez
0
279
Μια φορά κι έναν καιρό, κάπου στο μαγευτικό Παγκράτι (μην ακούσω διαφωνίες για το πόσο μαγευτικό είναι το Παγκράτι, δικό μου το παραμύθι εκεί γουστάρω να εκτυλίσσεται), ζούσε μια πριγκίπισσα που την έλεγαν Λίτσα. Η πριγκίπισσα Λίτσα ήτο ένα εξαίρετο πλάσμα, μοσχαναθρεμμένο. Κυριολεκτικά ...
To “καραντί”

To “καραντί”

The BlueBluez
0
263
Με το σώμα του κόντρα στον ασθενικό παγωμένο αέρα, χτύπησε το τσιγάρο του πάνω στην μπίντα και το άναψε . Κοίταξε την κουβέρτα του πλοίου να γυαλίζει κάτω από το ολόγιομο φεγγάρι και αναστέναξε. Τρεις μέρες θα έμεναν στη ράδα, μέχρι να πάρουν όρντινα, να μπουν στον ντόκο, να φορτώσουν. ...
Ζωές στα χέρια τους

Ζωές στα χέρια τους

The BlueBluez
0
201
«Βαριέμαι αφάνταστα», είπε η Λάχεσις και νυσταγμένα πέρασε τις άκρες των δαχτύλων της πάνω από τα νήματα, κάνοντάς τα να τρεμοπαίξουν ανήμπορα. «Όποτε βαριέσαι εσύ, κάποιοι βρίσκουν μπελάδες», δήλωσε με αυστηρότητα η Κλωθώ, δουλεύοντας με ευλάβεια το καινούργιο νήμα που ετοίμαζε. «Μα κ ...
Ο Σκαντζόχοιρος

Ο Σκαντζόχοιρος

The BlueBluez
0
165
Με το μάλλινο καρώ κουστούμι που μύριζε λεβάντα, τα γκριζαρισμένα, ίσια, πεταχτά μαλλιά που ο χρόνος δεν έλεγε να απαλλάξει το κεφάλι του από αυτά και τα μυωπικά γυαλιά του στερεωμένα στη μύτη, ανέβηκε αργά αργά στο έδρανο. Από κάτω, η οχλαγωγία που επικρατούσε, κάλυψε την είσοδο του ...
Το κόκκινο κασκόλ

Το κόκκινο κασκόλ

The BlueBluez
1
314
Από τη σκούρα μπλε κουρτίνα, ο πρωινός χειμωνιάτικος ήλιος έριχνε δειλά μερικές ασθενικές αχτίδες μέσα στο δωμάτιο. Το στρογγυλό ρολόι στον απέναντι τοίχο έδειχνε απειλητικά πως η ώρα ήταν περασμένη. Αποφασιστικά, ανακάθισε στο μικρό εξεταστικό κρεβάτι και άρχισε βιαστικά να μαζεύει τ ...
Ρωγμές

Ρωγμές

The BlueBluez
0
190
Πρώτο ακούστηκε το «κρακ» στο πόδι της καρέκλας. «Αυτό ήταν, ρόμπα θα γίνω πάλι», σκέφτηκε και διακριτικά θέλησε να σηκωθεί. Μόλις όμως έκανε την κίνηση, με τρόμο διαπίστωσε πως ο ολόγιομος πισινός της είχε εισέλθει εις γάμο κοινωνία με την στενή καρέκλα, που δεν έλεγε να την αποχωριστ ...
Oι Νεράιδες

Oι Νεράιδες

The BlueBluez, Writers Favs
0
298
Αγχωμένη κοίταξε το ρολόι στον καρπό της. Οριακά θα προλάβαινε να σβήσει τον φούρνο και να φύγει για τη λειτουργία. Της είχε πει ο Παναγιώτης να μην μαγειρέψει, αλλά εκείνη το θεωρούσε ντροπή. Κυριακή και να ταΐσουν τον κόσμο έτοιμο φαγητό, δεν το δεχόταν η συνείδηση της. Έτσι ξύπνησε ...
Οι όμορφοι άνθρωποι όμορφα “καίγονται”

Οι όμορφοι άνθρωποι όμορφα “καίγονται”

The BlueBluez
0
708
Ανοίγοντας τα τεράστια γαλάζια μάτια της, αντίκρισε μια έκφραση θαυμασμού στα πρόσωπα όλων όσων βρισκόντουσαν μέσα στο οπτικό της πεδίο. Αυτή ήταν η πρώτη εικόνα που εντυπώθηκε στον νεοσχηματισμένο αμφιβληστροειδή της. Ήταν όμως, ένα μόλις λίγων δευτερολέπτων πλάσμα, ένας κάτασπρος πίνακ ...
Στο “αγκίστρι” μου

Στο “αγκίστρι” μου

The BlueBluez
0
614
Μια σελίδα λευκή περιμένει υπομονετικά μέρες τώρα να την γεμίσω. Γράφω, σβήνω ασταμάτητα. Είσαι το μοναδικό πράγμα μπροστά στο οποίο οι λέξεις μου οι αγαπημένες, σκύβουν το κεφάλι ανήμπορες. Βλέπεις παιδί μου, εσένα εγώ σου έλαχα για μάνα. Εγώ που μονίμως ακροβατώ μεταξύ πραγματικότητας ...
Copy Protected by Chetan's WP-Copyprotect.