Πάντα με γοήτευε η μουσική , πάντα μου άρεσε να φτιάχνω ιστορίες ακούγοντας τα αγαπημένα μου τραγούδια, πάντα μου άρεσε να ψάχνω στους ραδιοφωνικούς σταθμούς εκφωνητές με ωραίες φωνές και να με ταξιδεύουν έτσι μαγικά στα μονοπάτια του ονείρου μου. Κάπως έτσι λοιπόν έμελε να γίνεις και εσύ από όνειρο πραγματικότητα. Ακόμη θυμάμαι την πρώτη φορά που έφτασε στα αφτιά μου η βελούδινη φωνή σου και αμέσως μετά το λατρεμένο “Because the night” , περνούσε ο καιρός και έτσι νοερά σε έφερνα δίπλα μου κάθε φορά που μιλούσες στο μικρόφωνο.

Δεν λένε πως όταν κάτι το θέλεις πολύ το σύμπαν συνωμοτεί να συμβεί; Κάτι τέτοιο έγινε και στην δική μας περίπτωση. Σάββατο βράδυ παρέα με φίλους να παίζει για μία ακόμη φορά το Because the night να έρχεσαι στο τραπέζι μας για να χαιρετήσεις κάποιον φίλο. Δεν γνωρίζω ποιος είσαι και όμως δεν μπορώ να ξεκολλήσω τα μάτια μου από το πρόσωπο σου, έρχεσαι πιο κοντά και ακούω την φωνή σου, θα την ξεχώριζα ανάμεσα σε εκατομμύρια φωνές έτσι και αλλιώς! Κάθεσαι δίπλα μου και μου δίνεις το χέρι σου, μου συστήνεσαι και εκεί αρχίζουν όλα…

Δεν θα σου κρυφτώ σε ήθελα πολύ, πάρα πολύ, σχεδόν αρρωστημένα , μόνο που δεν βρήκα ποτέ το κουράγιο να το πω εγώ, μέχρι εκείνο το βράδυ που με πλησίασες στο μπαρ που καθόμουν χαμένη στις σκέψεις μου και με ρώτησες αν μπορείς να καθίσεις δίπλα μου. Τα λόγια με δυσκολία έβγαιναν από το στόμα μου, το χέρια μου με δυσκολία υπάκουαν και η καρδιά μου χτυπούσε τόσο γρήγορα που νόμιζα πως θα σπάσει. Ήξερα πως όλα θα ήταν αλλιώς, ήξερα πως από το βράδυ εκείνο η ζωή μου θα άλλαζε. Ήταν και εκείνο το τραγούδι … αχ εκείνο το τραγούδι που κάθε φορά που αντίκριζα εκείνα τα μάτια σου ερχόταν στο μυαλό μου, η νύχτα ανήκει στους εραστές…
Επειδή η νύχτα ανήκει στη έντονη επιθυμία!
Επειδή η νύχτα ανήκει σε ‘μας!

Όσο η νύχτα προχωρούσε πνιγόμουν, ήθελα να φύγω, κάτι με κρατούσε, κάτι μου έλεγε “θα πονέσεις πολύ , φύγε” και το προσπάθησα εκείνο το βράδυ, έφυγα τρέχοντας μέσα στην βροχή, θα έλεγε κανείς πως είμαι τρελή ! Δεν αποφάσιζα όμως εγώ. Με πρόλαβες, μου άνοιξες την πόρτα του αυτοκινήτου και σχεδόν με το ζόρι με κράτησες εκεί, δίπλα σου, να νιώθω την ανάσα σου τόσο κοντά μου και τόσο καυτή, δίχως να μου μιλάς, μόνο να οδηγείς όσο πιο γρήγορα μπορούσες να φτάσεις σε ένα μέρος που θα είμαστε μόνοι , εγώ και εσύ , μόνοι με μοναδική συντροφιά την μουσική . Η πρώτη νύχτα μαζί σου, η πρώτη νύχτα του έρωτα μας.

Αυτό ήταν… αυτός o έρωτας , αυτή την νύχτα θα έγραφε ιστορία . Θυμάμαι κάθε σου λέξη από εκείνη την νύχτα, πάντα θα την θυμάμαι . Θυμάμαι τα χείλη σου να μου σκουπίζουν απαλά τα δάκρυα, τα χέρια σου να χαϊδεύουν κάθε σπιθαμή του κορμιού μου και να μου ψιθυρίζεις τους στίχους αυτού του τραγουδιού κάνοντας μου έρωτα.
Take me now baby here as I am
Hold me close, try and understand
Desire is hunger is the fire I breathe
Love is a banquet on which we feed
Come on now try and understand
The way I feel when I’m in your hands
Take my hand come undercover
They can’t hurt you now,
Can’t hurt you now, can’t hurt you now
Because the night belongs to lovers
Because the night belongs to lust
Because the night belongs to lovers
Because the night belongs to us…
λέξη προς λέξη μου το ψιθύριζες δημιουργώντας μου ρίγη και την επιθυμία να σε κρατήσω κοντά μου όσο πιο πολύ μπορούσα.

https://www.youtube.com/watch?v=bbG_k397F3k

Ήταν ένας μεγάλος έρωτας! Ήταν μεγάλη αυτή η αγάπη! Όχι δεν φόρεσε νυφικό, όχι δεν κατάφερε να σταθεί όρθια! Είχε όμως ένα ανεπανάληπτο πάθος, ήταν μια φωτιά που όσο μεγάλωνε τόσο κατέστρεφε, είχε πολύ πόνο, είχε την τρέλα συνοδοιπόρο της γι αυτό και κράτησε εννιά ολόκληρα χρόνια, με κρατούσες δεμένη εκεί με τον τρόπο σου, όσες φορές προσπάθησα να σε αρνηθώ πάντα γυρνούσες πίσω, ήταν και αυτά τα μάτια σου, ήταν και τα μονοπάτια του έρωτα σου, μπορεί κανείς να μην κατάφερε να μου κάνει έρωτα όπως τον έκανες εσύ, μπορεί να συνεχίζεις να είσαι ο ένας, μπορεί να σε σκέφτομαι ακόμη συχνά πυκνά αλλά δεν μετάνιωσα που τελικά κατάφερα να συνεχίσω τον δρόμο της ζωής μου χωρίς εσένα, ήσουν αρρώστια που με κρατούσε δέσμια στα χέρια σου, ήσουν εξάρτηση στο μυαλό και στην καρδιά. Είμαι καλά, ξέρω πως τόσα χρόνια μετά ακόμη περιμένεις να γυρίσω…

Όμως ρε φίλε θα έρχονται νύχτες που θα βάζω ξανά και ξανά αυτό το ρημάδι Because the night και θα σε σκέφτομαι … μπορεί και να κλαίω αλλά να θυμάσαι πως εγώ ορίζω πια την ζωή μου και πολύ το γουστάρω. Μου έμαθες πολλά , εγώ θα κρατήσω τα όμορφα και από εδώ μέσα θα σου αφιερώσω αυτό το τραγούδι “Because the night belongs to lovers”

 

Σ.Ζ.

 

Ελένη Σαββαϊδου-Εσώρουχα