Για άλλη μια φορά έχει γεμίσει η αρχική μου σελίδα στο FACEBOOK κατάρες και βρισιές για τους παπάδες και την εκκλησία. Ένας (ακόμα) κακός ιερέας. Ένας ιερέας τέρας που βίασε. Πριν λίγο καιρό ένας άλλος ιερέας έβγαλε πύρινους λόγους μισαλλοδοξίας, ευχόμενους καρκίνους και θανάτους. Και γω ντρέπομαι για αυτά, πικραίνομαι, θυμώνω! Τι να πω στον εξαγριωμένο κόσμο, πως έχει άδικο; Δεν έχει… Και γω ντρέπομαι τόσο για λογαριασμό τους.

Είμαι Χ.Ο. Δεν το λέω με περηφάνια, το αναφέρω ως γεγονός. Είμαι ενήλικος άνθρωπος και επιλέγω συνειδητά το θρήσκευμα μου. Δεν είμαι χριστιανοταλιμπάν, δεν είμαι πρόβατο να με τραβάνε από τη μύτη, δεν είμαι ιεροκήρυκας, δεν είμαι μεγαλόσταυρος. Είμαι ένας από τους ανθρώπους που πορεύονται στη ζωή τους με ελπίδα στον Χριστό και πίστη στα λόγια και τις πράξεις Του. Δεν κραυγάζω τα πιστεύω μου, ότι είμαι είμαι για μένα. Δεν με ενοχλεί που εσύ δεν είσαι Χριστιανός Ορθόδοξος, μπορώ να κουβεντιάσω και μαζί σου αν θες. Και αν είσαι άνθρωπος με ανοιχτό μυαλό, καλοπροαίρετος θα δεις πως έχουμε και κοινά σημεία, σε όποιο Θεό κι αν πιστεύεις – Και αν είσαι άθεος, πάλι αποδέχομαι την επιλογή σου και εφόσον δεν σε ενοχλώ με την δική μου, ξέρω πως θα με αποδεχτείς και συ. Τον Σταυρό μου που φορώ στο λαιμό δεν θα το χρησιμοποιήσω ποτέ εναντίον σου, φάρμακο είναι – όχι όπλο.

Η πίστη μου δε με ντροπιάζει ποτέ. Η θρησκεία μου, ο πυρήνας όλων όσων δίδαξε ο Ιησούς, δε με απογοητεύει ποτέ. Είναι το λιμάνι μου, η παρηγοριά μου, κίνητρο να γίνω καλύτερος άνθρωπος. Η προσευχή μου είναι το μονοπάτι μου και τελικός προορισμός μου (θέλω να πιστεύω) το Φως. Περπατώ με το κεφάλι ψηλά. Μα κάποιοι από τους εκπροσώπους της Εκκλησίας μου, με πληγώνουν. Λες και είναι κι αυτό μια δοκιμασία που πρέπει να περάσω για την Πίστη μου. Και είναι δύσκολο να πολεμήσεις τον εχθρό εκ των έσω.

Καμιά φορά αγανακτώ που πρέπει να δηλώσω το προφανές, δεν είναι όλοι οι ιερείς ΤΕΡΑΤΑ. Δεν παραβίασαν όλοι το λόγο του Κυρίου, δεν εκμεταλλεύτηκαν όλοι την εμπιστοσύνη των ανθρώπων. Μα στο θυμό μου επάνω, αναλογίζομαι πως δεν φταίει ο κόσμος και είναι δίκαιο που βάλλουν κατά των μιασμάτων αυτών που διασύρουν τον κλήρο. Πρέπει να ρίχνεται άπλετο φως σε τέτοιες συμπεριφορές και να τιμωρούνται παραδειγματικά οι ένοχοι όχι μόνο από το νόμο μα και από την ίδια την Εκκλησία. Δεν θα δικαιολογήσω κανέναν και θα ενώσω τη φωνή μου με εκείνους που ζητούν εκκαθάριση και διαφάνεια. Δεν είναι κομμάτι της πραγματικής Εκκλησίας μου ο βιαστής, ο ρατσιστής, ο φανατικός. Φορά το ένδυμα της Ορθοδοξίας, μα είναι ψεύτικο. Ο Χριστός μου δε μισεί, ο Χριστός μου δίδαξε Αγάπη, άνοιξε την αγκαλιά Του, συγχώρεσε, παρηγόρησε.

Δεν είναι ΑΥΤΗ η Εκκλησία μου, οι ρασοφόροι του μίσους, των μεγάλων λαθών. Η Εκκλησία μου είναι εκείνη που στέκεται χωρίς θόρυβο δίπλα στον φτωχό, τον άρρωστο, εκείνον που έχει χάσει κάθε ελπίδα. Δεν θα μάθεις για αυτό στην αρχική σου στο FACEBOOK, δεν θα διαβάσεις για αυτό σε πρωτοσέλιδα εφημερίδων. Μην γελαστείς πως δεν υπάρχει αυτή η Εκκλησία. Είναι η Εκκλησία νέων μορφωμένων ανθρώπων που με γνώση πλέον και σύμμαχο συχνά την επιστήμη, τελεί κοινωνικό έργο. Είναι η Εκκλησία των πεφωτισμένων γερόντων που φυλάσσουν Θερμοπύλες σε απόμακρα, ξεχασμένα μοναστήρια πολύτιμων θησαυρών και κειμηλίων. Είναι η Εκκλησία των απλών πιστών, που στηρίζουν με το υστέρημα τους δράσεις για παιδιά και ηλικιωμένους. Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ Εκκλησία μου είναι εκείνη που με διδάσκει να είμαι ταπεινός, να συγχωρώ, να βοηθώ και να υπομένω δοκιμασίες με πίστη και ελπίδα.

Οι πραγματικοί Χριστιανοί Ορθόδοξοι μαζί με σένα, κουβαλάνε τον δικό τους Σταυρό – δεν σε δικάζουν, συμπορεύονται με σένα. Ο πόνος μας ενώνει, η αγωνία, η πίστη – όχι το μίσος και η πίκρα.

Δεν θα βρεις την Εκκλησία μου στην αρχική σου στο FACEBOOK. Αν την αναζητήσεις, θα σε βρει Εκείνη. Στην απόγνωση. Στη μεγάλη μοναξιά. Στο αποκορύφωμα του πόνου. Στην ελπίδα σου για Φως.

Καλή Ανάσταση σε όλους.

 

Αμοργινός