Είναι κάτι φίλοι που ξέρεις ότι θα είναι πάντα εδώ, κι ας μην μένουν δίπλα σου. Γιατί τα έφερε έτσι η μοίρα κι ενώ κάποτε μένατε κοντά ο ένας με τον άλλο και πίνατε τον καθημερινό καφέ σας σε μία πλατεία στην κυψέλη, τώρα ο ένας είναι εδώ και ο άλλος στην άλλη άκρη της γης. Κι όμως, η απόσταση δεν σας πτόησε και ας περνούν τα χρόνια. Στην πρώτη ευκαιρία βουτάτε αεροπλάνα, τρένα, πλοία και τρέχετε να δείτε ο ένας τον άλλο.

Αν δεν το έχεις ζήσει δεν θα το καταλάβεις… Η φιλία δεν είναι σαν τον έρωτα εξ αποστάσεως. Στην σχέση είσαι ερωτευμένος και ο έρωτας δεν είναι επιλογή σου. Σε χτυπάει κατακέφαλα και καταλήγεις να γίνεις ερωτικός μετανάστης γιατί σου λείπει ο σύντροφος σου, αλλά κάποια στιγμή ο έρωτας φθείρεται και φεύγει. Κάποια στιγμή κάποιος κουράζεται και όλο τελειώνει. Κάποιες φορές απλά και όμορφα, κάποιες άλλες πιο δύσκολα. Η φιλία όμως παραμένει γιατί οι φίλοι σου είναι οι άνθρωποι σου και τους θες για πάντα στην ζωή σου. Αυτή είναι όμως η μαγεία της φιλίας. Η επιλογή να την κρατήσεις και να την διατηρήσεις είναι εντελώς συνειδητή. Δεν σου έρχεται πάνω στην τρέλα.

Δεν είναι εύκολες οι φιλίες εξ αποστάσεως όμως. Χρειάζεται κουράγιο, πείσμα , δύναμη για να τις κρατήσεις.
Μεγάλο πράγμα να σου λείπει ο φίλος σου όταν τον χρειάζεσαι και να μην μπορείς να τον δεις.

Γαμημένη απόσταση. Πόσα <<ρε φίλε δεν είμαι καλά, θέλω να τα πούμε, σε μια ώρα έρχομαι να σε πάρω από το σπίτι σου>> γίνονται <<ρε φίλε ψάχνω φθηνά εισιτήρια για τον επόμενο μήνα>>.

Ξέρεις όμως ότι σε σκέφτεται. Στην καθημερινή μπούρδα που θα σου στείλει μόνο και μόνο για να σου φτιάξει την διάθεση, στο τηλέφωνο που θα σε πάρει στο διάλειμμα του μόνο και μόνο για να σε ρωτήσει τι κάνεις. Να ναι καλά οι low cost αεροπορικές που από εκεί που φοβόμασταν να πάρουμε αεροπλάνο για να πάμε μέχρι την Θεσσαλονίκη, ξαφνικά μαζεύουμε μίλια και έχουμε γίνει gold members σε όλες.

Όσο για την τεχνολογία; Πάλι καλά που υπάρχουν και τα social media. Viber, facebook, Instagram, μπορείς να στείλεις την χαζόφατσα σου κάνοντας γκριμάτσες την στιγμή που λιάζεσαι στην παραλία, μόνο και μόνο για να υπενθυμίσεις στον άλλο «είμαι εδώ και σε σκέφτομαι.» Όπως κάνεις και με τους φίλους σου που μένουν κοντά σου.

Κι αν προκύψει κανένα σοβαρό πρόβλημα; Εκεί να δεις γέλια! Πονάνε δάχτυλα απ την πληκτρολόγηση! Μαθαίνεις τυφλό σύστημα σε χρόνο ρεκόρ!

Με κάποιους φίλους γίνεσαι ξένος στην ίδια πόλη. Με την απόσταση όμως δεν είναι το ίδιο. Δεν επαναπαύεσαι. Γίνεσαι εφευρετικός. Όταν ο φίλος σου μένει λίγο πιο κάτω αναβάλλεις συναντήσεις, ελαττώνεις επικοινωνία, ακυρώνεις σχέδια. Δεν είναι παράλογο. Λογικό είναι. Με την απόσταση όμως είναι αλλιώς. Εκεί ο χρόνος σου είναι περιορισμένος και μετράς τα λόγια σου διαφορετικά.

Κι όταν επιτέλους καταφέρετε να τα πείτε, τότε η καλύτερη σας. Στριμώχνετε δραστηριότητες που χρειάζονται εβδομάδες σε 3-4 μέρες, ξεχνάτε τι σημαίνει ύπνος και κάνετε ότι παλαβομάρα σας έρθει. Άλλωστε ποιος ξέρει πότε θα τα ξαναπείτε από κοντά.

Είναι δύσκολο να διατηρήσεις μια φιλία από απόσταση. Απαιτεί κόπο, απαιτεί τρόπο, κατανόηση και αμοιβαίες υποχωρήσεις. Είναι πιο εύκολο να επικεντρωθείς σε όσους μένουν κοντά σου και να απορροφηθείς από τα προβλήματα της καθημερινότητα σου. Όμως είναι υπέροχο να συνειδητοποιείς ότι τα κατάφερες. Οι φιλίες που αντέχουν στην αγκαλιά του αποχωρισμού είναι διαμαντένιες και έχουν αποδείξει ότι ο χρόνος δεν τις φθείρει.

Εις το επανιδείν λοιπόν.