Η αμήχανη στιγμή που σε τρώει το αυτί σου μέσα, κ το έχεις ξύσει με μπατονέτα, οδοντογλυφίδα, κλειδί, κουπί, φτυάρι, δοκό υποστυλώματος, κίονα δωρικού ρυθμού κ φανάρι από κεντρικό δρόμο κ ακόμα σε τρωει!!
Και φαντάζεσαι πλέον, πως έχει γεννήσει μέσα στο αυτί σου τα αυγά του ένα σπάνιο έντομο, τύπου κολεόπτερο χρυσοπτερυγος ωτοφάγος ο Γίγας και σε φαγουρίζει επειδή εκκολάπτονται εκεί περίπου 3 δισεκατομμύρια πραματάκια με φτερά, που όσο πάνε μπαίνουν κ βαθύτερα, με απώτερο στόχο να σου φάνε τη (λιγοστή) φαιά ουσία που σου έχει απομείνει.

Κι έχεις πάρει φακό κ προσπαθείς να δεις ΜΕΣΑ στο αυτί σου, στον καθρέφτη κ ναι, να σας πω κάτι; ΔΕ ΓΙΝΕΤΑΙ!!!

Όπου, απευθύνεσαι στα μέλη της οικογένειας σου, να σε συνδράμουν στη δύσκολη αυτή στιγμή της ζωής σου, αλλά η τύχη σου το θέλει, τα μέλη του άμεσου οικογενειακού σου περιβάλλοντος να είναι καργιολάκια, οπότε δράττονται της ευκαιρίας να καφρίσουν εις βάρος σου, όσο εσύ υποφέρεις με το αυτί σου να έχει γίνει εκκολαπτήριο σπάνιας χλωρίδας και πανίδας, υπό την αιγίδα της GREEN PEACE! Παίρνουν τον φακό, σε καθίζουν κάτω και με ύφος dr HOUSE αρχίζουν τις ανασκαφές στον ακουστικό σου πόρο, συνοδεύοντας τις πράξεις τους με επιφωνήματα, τύπου ‘ωωωω ααααα ωιμέ’ ενώ ταυτόχρονα σκίζουν τα ρούχα τους θρηνώντας, ρίχνουν στάχτες στα μαλλιά τους και τέτοια, κανονική Επίδαυρος το σαλόνι σου, τώρα περιμένεις να σκάσει μύτη και ο Μινωτής, με φακό ανθρακωρύχου στο κούτελο να ρίξει κι αυτός μια ματιά με αδερφέ, μέσα στο αυτί σου.

Το δε παιδί σου, που φιλοξενούσες στα σωθικά σου 9 μήνες, που τόσα χρόνια τώρα στέκεσαι δίπλα του λαμπάδα αναμμένη μη στραβοκλάσει ξέρωγω, έχει βάλει το δαχτυλάκι του μέσα στο αυτί σου να ξύσει και καλά, ενώ στην πραγματικότητα θέλει να δει, αν σπρώξει ΠΟΛΥ Βαθιά μέσα, θα βγει το δαχτύλι από το στόμα; (το έχει δει σ’ ένα επεισόδιο μπομπ σφουγγαρακη). Της εξηγείς ότι ΑΥΤΟ ΔΕ ΓΙΝΕΤΑΙ, αλλά δε σε πιστεύει και συνεχίζει να σπρώχνει και ΝΑΙ νιώθεις πια το δάχτυλο της να σου γαργαλάει τις αμυγδαλές άσε που με τόσο σπρώξιμο μέσα, λογικά σ’έχει επαναφέρει σε εργοστασιακές ρυθμίσεις, στάνταρ χρειάζεσαι επαναπρογραμματισμό.

Και το λες τον πόνο σου στις φίλες σου, κι εκείνες αρχίζουν τις συμβουλές, “βάλε κρεμμύδι μέσα” λέει η μία, “όχι, σκόρδο” λέει η άλλη, “ρε, ρίξε κάνα μισόκιλο χοιρινό και σβήστο με κρασί, να γουστάρουμε!” . Σου σκάει μήνυμα, TOP SECRET “μύκητες είναι, το έχω πάθει πολλές φορές, θυμάσαι τον μπάρμαν που είχα γνωρίσει πέρυσι; ε, από αυτόν κόλλησα, να τσεκάρεις τον άντρα σου, σε απατάει, ΜΕ ΚΑΠΟΙΑ ΤΣΟΥΛΑΡΑ ΝΤΑΡΑΒΕΡΙΖΕΤΑΙ ΚΑΙ ΣΕ ΚΟΛΛΑΕΙ ΚΑΙ ΣΕΝΑ” , της απαντάς “το αυτί μου με τρώει ρε ΖΩΟΝ, το αυτί, όχι το ΑΥΤΟ!” και σου απαντάει καπάκι, “α… οκ… χμ, τότε… μύκητες είναι. Το έχω πάθει από τον μπάρμαν. Μη ρωτάς πως…” (έχει αρχίσει και σε τρώει ΚΑΙ ΤΟ ΑΥΤΟ σου τώρα)

Είσαι όλη μια φαγούρα εν κινήσει, σε τρώει ΚΑΙ ΤΟ ΑΛΛΟ αυτί, η πατούσα, ο αμφιβληστροειδής και το νεφρό σου. Σε συμβουλεύουν να πάρεις ζιρτέκ, τι να σου κάνει το πόσιμο, το βάζεις όπως είναι ΜΕΣΑ στο αυτί, δεν περνάει η φαγούρα, το βάζεις υπόθετο, τίποτα, δισεκατομμύρια μαμούνια περπατάνε πάνω σου, νιώθεις πως έχεις ψείρες μέχρι και στο συκώτι.

(σας έχει πιάσει και σας φαγούρα τώρα, έτσι;)

Παίρνεις φόρα και πέφτεις με δύναμη στους τοίχους, ευελπιστείς πως κάποια στιγμή θα χάσεις τις αισθήσεις σου και θα σταματήσει η φαγούρα, αποτυγχάνεις, ξύνεσαι σα λεπρός, έχεις πάρει την πιρούνα για τα μακαρόνια και ξύνεις τη πλάτη σου, ενημερώνεται το υγειονομικό, ξανανοίγουν τη Σπιναλόγγα, και συ ΞΥΝΕΣΑΙ ΞΥΝΕΣΑΙ ΞΥΝΕΣΑΙ, ξύνεσαι χωρίς έλεος!

ΚΑΝΕ ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ ΚΑΙ ΣΥ ΑΝ ΣΕ ΤΡΩΕΙ ΟΛΟ ΤΟ ΚΟΡΜΙ ΣΟΥ (λογικά με τα πόδια θα πατήσεις το κουμπάκι της κοινοποιήσης, με τα χέρια θα σκίζεις τις πέτσες σου.)

Ελένη Σαββαϊδου-Εσώρουχα