Τον γνώρισε στο facebook στο friends for sale, δημοφιλές παιχνίδι κάποτε, όπου αγόραζες και πουλούσες τους φίλους σου! Ήταν Δεκέμβρης 10 χρόνια πριν. Μπήκε εξαιτίας μιας φίλης κι ήταν διασκεδαστικό, δημιουργούνταν φιλίες, υπήρχε φλερτ και ερωτισμός. Εκείνη είχε φωτό προφίλ μια όμορφη από το γάμο της και της έδωσαν το nickname «η νύφη το ΄σκασε». Άνθρωποι όλων των ηλικιών από όλον τον κόσμο ανταγωνίζονταν ποιος θα την αγοράσει. Η τιμή της στα ύψη!
Και κάποια στιγμή εμφανίστηκε εκείνος. Βορειοευρωπαίος και γοητευτικός, την «άρπαξε» από την κολλητή της. Κάθε φορά που την «αγόραζαν», την έπαιρνε πίσω! Εκείνη το απολάμβανε πολύ όλο αυτό…

Κάποια μέρα της άφησε ένα μήνυμα στον τοίχο της, πως είναι η πιο όμορφη νύφη που έχει δει και είναι γοητευμένος. Εκείνη διένυε μια άσχημη περίοδο στο γάμο της και αυθόρμητα έκανε το «λάθος» και του απάντησε ευχαριστώντας για τα καλά του λόγια. Εκείνος της έγραψε πως είχε τα γενέθλια του και η απάντησή της ήταν το ομορφότερο δώρο. Και κάπως έτσι άρχισαν όλα!
Επικοινωνούσαν καθημερινά κι αργότερα μέσω τηλεφώνου. Εκείνος ευγενικός και διεκδικητικός τη φλέρταρε διακριτικά. Πέντε χρόνια μεγαλύτερός της, χωρισμένος, με έναν γιο. Ζούσε στη Βόρεια Ευρώπη και εργαζόταν σε μεγάλη εταιρία. Κάποια στιγμή της είπε ότι νιώθει πολύ ερωτευμένος μαζί της και θα ήθελε να τη γνωρίσει. Εκείνη τρόμαξε και απομακρύνθηκε. Της έστειλε ένα μήνυμα στο οποίο της έλεγε ότι δεν ήθελε να την τρομάξει. Θα συνεχίσει να της γράφει τα νέα του όπως πριν και θα ήθελε να μαθαίνει τα δικά της. Κάθε μέρα της έστελνε e-mail. Εκείνη διάβαζε τα μηνύματα μα δεν απαντούσε. Ήταν παντρεμένη, όλο αυτό δεν είχε νόημα, μα ένιωθε μόνη.
Λίγο μετά έμεινε έγκυος και ήταν τόσο χαρούμενη. Ο γάμος της πήγαινε καλά, όλα της φαινόταν παραμυθένια. Λίγο πριν γεννήσει όμως, οι σκιές ξαναγύρισαν. Ένα ψέμα, ένας μεγάλος καβγάς και βρέθηκε ξανά στο μοναχικό σκοτάδι της. Γέννησε ένα υπέροχο πλασματάκι, μα με την κατάσταση που βίωνε η επιλόχειος κατάθλιψη της χτύπησε την πόρτα. Και κάπου εκεί τον θυμήθηκε. Αναζήτησε τα e-mail του. Είδε πως της έγραφε κάθε δυο –τρεις μέρες τα νέα του και της έλεγε ότι διάβαζε τα δικά της στο FB κι ήταν χαρούμενος για εκείνη!
Θυμήθηκε πόσο όμορφα ένιωθε όταν αλληλογραφούσαν. Τι πείραζε να του γράψει; Ποιος θα νοιαζόταν και γιατί να νιώθει τύψεις; Ένα βράδυ, παρέα με ένα ποτήρι κρασί του έγραψε πολλά, του διηγήθηκε όσο πιο σύντομα μπορούσε όλα όσα είχαν γίνει και του ζήτησε αν θέλει να της γράψει κι εκείνος χωρίς όμως κάτι περισσότερο. Της απάντησε το άλλο πρωί, φανερά ενθουσιασμένος. Σταδιακά επέστρεψαν στην καθημερινή αλληλογραφία και απέκτησαν την παλιά οικειότητα. Δεν της έγραφε για έρωτες, ήταν πολύ προσεκτικός, αν και αυτό βρισκόταν στον αέρα συνεχώς, πίσω από κάθε του λέξη. Αυτό που την τρόμαζε ήταν ότι είχε αρχίσει να νιώθει κι εκείνη το ίδιο. Της έγραψε ότι θα ήθελε πολύ να τη γνωρίσει από κοντά, να πιουν έναν καφέ και να μιλήσουν. Το ήθελε αλλά δεν τολμούσε. Εξάλλου η απόσταση ήταν μεγάλη.

Μάιος ήταν όταν της ήρθε πρόσκληση για το παγκόσμιο συνέδριο που στο παρελθόν είχε πασχίσει να πάει αλλά δεν έγινε δεκτή. Και τώρα έλαβε πρόσκληση και η διοργάνωση ήταν στη χώρα του.
Karma is a bitch! Το αποφάσισε άμεσα, θα πήγαινε. Όχι για εκείνον μα για τον εαυτό της. Είχε ανάγκη ένα ταξίδι. Του το έγραψε διστακτικά. Εκείνος ενθουσιάστηκε! Της είπε πως αν το ήθελε κι εκείνη θα έρχονταν να τη δει. Έφτασε μετά από ολονύχτια πτήση μέσω Ζυρίχης. Έδωσαν ραντεβού για καφέ στον κεντρικό σταθμό κοντά στο ξενοδοχείο της. Ήταν σαν να τον ήξερε χρόνια, μιλούσαν για ώρες. Κατάλαβαν από το πρώτο βλέμμα ότι υπήρχε στ’ αλήθεια χημεία, έντονη και δυνατή. Η ώρα περνούσε κι ενώ ένιωθε κουρασμένη από το ξενύχτι του ταξιδιού δεν ήθελε να φύγει.
Βρέθηκαν στο δωμάτιό της χωρίς να το καταλάβουν. Η πόρτα έκλεισε κι εκείνη ήταν πάνω του, τα χέρια του τη χάιδευαν παντού και η γλώσσα του έψαχνε το στόμα της, το λαιμό της, το σώμα της. Θυμάται τα πάντα από εκείνη την πρώτη φορά μα δεν θυμάται πόσες φορές τελείωσε, δεν τις μέτρησε. Τρεις μέρες και νύχτες που έμεινε στην πόλη τις πέρασαν αγκαλιά και έκαναν έρωτα ξανά και ξανά…
Δεν ένιωσε τύψεις μα απόλυτη πληρότητα. Έφυγε μόνο για να γυρίσει στο παιδί της, μα ήταν σίγουρη πως ήθελε να το ξανακάνει, σύντομα, άμεσα, χτες.

Γύρισε πίσω μα όσο κι αν προσπάθησε να ενεργήσει με τη λογική, το συναίσθημα ήταν πολύ δυνατό. Αποφάσισε για μια φορά στη ζωή της να ακολουθήσει την καρδιά της. Εκείνος πάντα εκεί. Της έγραφε καθημερινά για να της θυμίζει πως την αγαπά και τη θέλει κοντά του.
Σήμερα, σχεδόν 7 ½ χρόνια από εκείνη την πρώτη συνάντηση, τίποτα δεν έχει αλλάξει. Επικοινωνούν καθημερινά και έχουν βρεθεί αρκετές φορές κάπου μακριά για λίγα βράδια, πάντα με αφορμή επαγγελματικές ή ακαδημαϊκές υποχρεώσεις. Κάθε συνάντηση το ίδιο δυνατή, κάθε αποχωρισμός το ίδιο επίπονος. Εκείνος πιστεύει ότι μια μέρα θα την έχει κοντά του, σε αυτή τη ζωή ή την επόμενη, γιατί ποτέ δεν ένιωσε και ούτε θα νιώσει έτσι για άλλη. Αλήθεια ή υπερβολή, τι σημασία έχει; Η ίδια νιώθει πως όλο αυτό είναι αληθινό, πως αντί να ξεθωριάζει δυναμώνει και πως τα όνειρα κάποια στιγμή γίνονται πραγματικότητα. Μόνο που δεν πιστεύει στην «άλλη ζωή» γι αυτό έχει πλέον αποφασίσει να ζει και να χαίρεται σε αυτή!

Petra JJ.