“Μπαμπαααααά πού είναι οι μαρκαδόροι μου;” φώναξε, με την ψιλή χαριτωμένη της φωνούλα, η Ελπίδα. Ο Γιώργος άνοιξε βαριεστημένα τα μάτια του και είπε σχεδόν ψιθυριστά “Αφού ξέρεις, τι με ρωτάς; Στο τρίτο συρτάρι.” Το συρτάρι άνοιξε με θόρυβο. Η μικρή ήταν σε μια φάση, που δεν μπορούσε ακόμη να διαχειριστεί τη δύναμή της. Ο…

Το περιεχόμενο είναι διαθέσιμο μόνο για συνδρομητές.
Είσοδος Εγγραφή