Μια ζωή θυμάμαι τη μάνα μου σε κάθε βλακεία μου, να μου πετάει την ατάκα «τι σκατά σε σπουδάσαμε». Καιρό πριν όταν ήμουν με τον πρώην σύζυγο, όταν ήθελε να μου την πει μου πέταγε «τι σπούδαζες ήθελα να ήξερα»
Ε λοιπόν αγαπημένοι και μη πλέον, έχω να σας πω ότι και το ΒΑ και το ΜΒΑ μου αν μη τι άλλο με έμαθαν εκτός από ένας επιτυχημένος μάνατζερ/ηγέτης, να είμαι και μια χρήσιμη μάνα. Και ιδού τα επιχειρήματά μου:
Σύμφωνα με το Theodore Levitt (ένας από τους πατέρες) «Το μάνατζμεντ συνίσταται στην αξιολόγηση της κατάστασης, στον προσδιορισμό στόχων και σκοπών, στην ανάπτυξη στρατηγικών για την επίτευξη στόχων, στη συγκέντρωση των απαιτουμένων πόρων, στον Προγραμματισμό, Οργάνωση, Καθοδήγηση, Συντονισμό και Έλεγχο όλων των προηγουμένων ενεργειών, ώστε να επιτευχθούν οι στόχοι και οι σκοποί που έχουν προταθεί, με αποτελεσματικότητα». (Ο μάνατζερ παράγει έργο με την εργασία των άλλων).

Από την άλλη, ο ρόλος του ηγέτη-μάνατζερ σχετίζεται περισσότερο με συναισθηματικές καταστάσεις και ερεθίσματα, με ιδέες και οράματα. Ηγέτης είναι αυτός που, με τον τρόπο του, αφυπνίζει επιθυμίες, επεμβαίνει στις διαθέσεις και προκαλεί την φαντασία, υποδεικνύοντας στάσεις και τακτικές, κατευθύνοντας στην ουσία ο ίδιος την πορεία των άλλων.

Αυτά δεν κάνει και μία μάνα στη καθημερινότητα της; Για αναλογιστείτε όλοι σας.
Ένας σωστός μάνατζερ «Χτίζει και αναπτύσσει την ομάδα, δημιουργεί διαπροσωπικές σχέσεις στις οποίες θα υπάρχει σεβασμός, εκτίμηση, κατανόηση και προσήλωση στους στόχους της ομάδας, της εταιρείας και του κάθε συνεργάτη ξεχωριστά». Σαν μάνα καθημερινά συναγωνίζομαι άνετα οποιονδήποτε διαιτητή ανάμεσα στους αιώνιους ανταγωνιστές (ΟΣΦΠ –ΠΑΟ, Άνω Περτούλι – Κάτω Περτούλι κ.ο.κ), όπου προσπαθώ να τους μάθω ότι είτε μέσα στην οικογένεια, είτε στο σχολείο, είτε ακόμα και στο παιδότοπο, πρέπει να σεβόμαστε τον απέναντί μας, ακόμα και το παιδάκι που φτύνει, ότι πρέπει όλοι να συνεργαζόμαστε ώστε να μάθουμε ο ένας να ακούει τις ανάγκες του άλλου και να βρίσκουμε μια κοινή πορεία για να είμαστε όλοι μας ικανοποιημένοι.

Ένας μάνατζερ επικοινωνεί αποτελεσματικά είτε σε προσωπικό επίπεδο είτε μέσω γραπτού λόγου, ακούει με προσοχή τι έχουν να πουν οι γύρω του και δέχεται το feedback που θα του δοθεί για τις διάφορες δραστηριότητες. Πόσες φορές έχει έρθει το πιτσιρίκι κλαμένο, ή σε κατάσταση πανικού και προσπαθείς να καταλάβεις τι θέλει να σου πει, που και η ίδια η Πυθία να υπήρχε πιο πολλά θα καταλάβαινες από αυτήν. Και όμως φίλε μου εγώ και κάθε μάνα καταφέρνουμε και φέρνουμε την ηρεμία και παίρνουμε τις απαραίτητες πληροφορίες που χρειάζεται. Και το ωραίο είναι ότι όχι μόνο το παιδί είναι ήρεμο, αλλά καταφέρνουμε να του περάσουμε και τις απαραίτητες πληροφορίες ώστε να έρθει μόνο του σαν ανεξάρτητη οντότητα στη λύση του τι πρέπει να πράξει. Ναι καθοδηγείται αλλά φτάνει μόνο του στο αποτέλεσμα .

Κατανοεί, καταγράφει και ενημερώνει την ομάδα για τα οικονομικά δεδομένα που σχετίζονται με την δραστηριότητα που είναι στην ευθύνη του. Αχ αυτός ο κύριος παιχνιδάς είναι η καταστροφή μου. Μόνο εκεί πρέπει να κατατίθενται τα λεφτά μας. Όλα τα άλλα (σουπερ μάρκετ, εξωσχολικές δραστηριότητες, ένδυση) είναι απλά μόνο στο μυαλό της μαμάς. Πάραυτα βρήκαμε τρόπο πάλι για να τακτοποιηθεί και αυτή η ανάγκη τους. Χάρη αυτού μάθαμε τα ευρώπουλα, μάθαμε να υπολογίζουμε πόσα χρήματα έχουμε, κατανοήσαμε την έννοια του budget, και ΝΑΙ λειτουργεί και ο κουμπαράς στο σπίτι μας!

Γνωρίζει τον τρόπο για να δημιουργήσει ένα θετικό εργασιακό περιβάλλον όπου θα υπάρχει αναγνώριση και οι εργαζόμενοι θα έχουν κίνητρο για να δώσουν τον καλύτερο τους εαυτό. Εδώ απλά εφάρμοσα αυτό που έλεγε η μάνα μου. «Εδώ μέσα δεν είναι στάβλος. Ζούνε άνθρωποι. Αν θέλετε να συνεχίζετε να μένετε εδώ απλά συμπεριφερθείτε ανάλογα!» Και ναι αποδίδει! Γιατί κάποια πράγματα δεν στα λένε τα βιβλία απλά η πείρα και τα βιώματα!

Κατανοεί και επιλύει προβλήματα που δεν είναι μόνο δικά του.
«Ο Γιώργος μου πήρε το tablet» και εσύ έχεις να πλύνεις, απλώσεις, σιδερώσεις, μαγειρέψεις, να κάνεις μποτέ καθώς ο Μπάμπης γυρνάει από Θεσσαλονίκη, να μιλήσεις με τη κολλητή, τη μαμά και τη πεθερά! Και όμως η γαλήνη έρχεται στο μισάωρο και όλα είναι εντάξει. Priorities honey!

«Δίνει καθημερινά το καλό παράδειγμα, μαθαίνει να καθοδηγεί και όχι να προστάζει, διοικεί με λογική, ενώ δεν ξεχνά να μοιράζεται τις γνώσεις του και την εμπειρία του και να προσπαθεί καθημερινά να αναπτύσσει τις ικανότητες των μελών της ομάδας του». Ξέρεις αγαπητέ αναγνώστη πόσες φορές έχω κατουρηθεί η μάνα πάνω μου; Και μπροστά σε κόσμο; Πόσες φορές έπεσα στις λάσπες με τα καλά μου ρούχα μπροστά στους συμμαθητές μου; Πόσες φορές δεν έβαλα καλάθι, βγήκα τελευταία στο Χ αγώνισμα, δεν κατάφερα να μάθω με τη πρώτη φορά την ανάγνωση 1,5 σελίδας και δεν ξέρω και εγώ σε τι άλλο έχω αποτύχει; Μεταξύ μας ούτε που θυμάμαι τι έκανα στα παιδικά μου χρόνια. Η μάλλον αυτά που θυμάμαι ΔΕΝ κάνει να τα πω στα παιδιά μου. Τα παιδιά μου όμως πάντα θα συσχετίσουν μια «αποτυχία» τους με εμένα, ώστε παρουσιάζοντας τη λύση που βρήκα εγώ, να μπορέσει να τα βοηθήσει να προχωρήσουν και να μην ματαιωθούν και τα παρατήσουν! Και καθημερινά προσπαθώ να τους μάθω ότι αυτά τα «μικρά» για μένα αλλά τεράστια για αυτά προβλήματα είναι το μέσο, ώστε να μας κάνει καλύτερους! Και ΝΑΙ χαίρομαι που πια η κόρη μου, μου γράφει κάρτες και μου εύχεται υγεία και όχι να έχω λεφτά να της πάρω μια ακόμα Barbie!

«Ένας καλός ηγέτης μπορεί να αποτελέσει έμπνευση για τους υπόλοιπους». Πραγματικά δεν με νοιάζει αν η κόρη μου ή ο γιος μου μοιάσουν. Καλύτερα όχι. Έχω πολλά κουσούρια. Θέλω, δείχνω και παλεύω να φέρω δύο ολοκληρωμένες οντότητες, που να μπορούν να λέγονται άνθρωποι, χωρίς όμως να τους εκμεταλλεύεται κανείς, ώστε να μπορέσουν και αυτά να καταλάβουν αυτές τις λίγες αξίες που έχουν παραμείνει ακόμα και σήμερα. Οικογένεια (για όποιους και για όποια έννοια υπάρχει), φίλος, άνθρωπος, ενδιαφέρον για το διπλανό, και αγάπη για τη ζωή.
Οπότε αγάπη μου την επόμενη φορά που θα με ρωτήσεις τι σκατά σπούδαζα, ή την κοπέλα που δεν είχε την ευκαιρία να πάει να σπουδάσει αλλά είναι όλη μέρα σπίτι μεγαλώνοντας τα παιδιά της, θυμήσου ότι απευθύνεσαι σε ένα σωστό μάνατζερ/ηγέτη!

 

Άννα Κηρύκου