Βγήκε στο μπαλκόνι να πάρει αέρα, στο πατρικό της η ατμόσφαιρα αποπνικτική. Το οξυγόνο λες και τελείωνε στη μονοκατοικία. Δεν έφταιγε μόνο το αναμμένο καντήλι που κάπνιζε κάτω από τις εικόνες του Αγίου Γεωργίου και της Αγίας Βαρβάρας που δυσχέραινε την αναπνοή της, κυρίως ο μονόλογος της μάνας της την τάραζε και έκλειναν οι τοίχοι γύρω της, 120 τετραγωνικά σπίτι μα όταν μιλούσε η κυρία Χρύσα η κόρη της ένιωθε αγρίμι κλεισμένο σε κουτί.

Δεν γέννησα παιδιά εγώ, σκυλιά αγαρηνά γέννησα! Σκυλιά! Ο εξαποδώ ο ίδιος έχει μπει μέσα σας, στον Άγιο Κυπριανό πρέπει να σας πάω να σας διαβάσουν! Παναγιά Παρθένα μου τι αμαρτίες έχω κάνει η δούλη σου, γιατί με τιμωρείς έτσι; Όλα τα βάσανα στο κεφαλάκι μου; Ελέησον με Δέσποινα μου, στο όνομα του Υιού σου του Ιησού Χριστού, δώσε τους φώτιση, λυπήσου κι αυτά και μένα, Χριστέ μου τα πάθη Σου και τα δικά μου!
Και δώστου να σταυροκοπιέται η κυρά Χρύσα και να ψέλνει παιδιά κι εγγόνια.

Άλλες φορές γελούσαν μαζί της όταν είχαν τα κέφια τους, μα ήταν και ώρες που δεν σήκωνε η κατάσταση να αστειευτείς μαζί της. Καλή ώρα τώρα. Που η Κική ένιωθε τα μηνίγγια της να σφίγγουν και άκουγε το σφυγμό της δυνατά λες και τον μετέδιδαν ηχεία. Και όλη η αγάπη που είχε για τη μάνα της δεν μπορούσε να την κρατήσει μέσα στο σαλόνι να συνεχίσει την κουβέντα, έπρεπε να πάρει ανάσες στο μπαλκόνι για να μην της απαντήσει, για να μη σφαχτούν πάλι. Γιατί μπορεί η κυρία Χρύσα να μην άλλαζε μυαλά στα 76 της, ο σακχαροδιαβήτης της όμως κάλπαζε και η Κική φοβόταν. Απάλευτη η μάνα της, μα σε καμιά περίπτωση δεν ήταν διατεθειμένη να τη χάσει. Για κανέναν λόγο.

Αιτία της κρίσης αυτή τη φόρα η άρνηση του Βασίλη και της γυναίκας του να βαφτίσουν το παιδί τους. Καρτερικά περίμενε η κυρία Χρύσα ενάμιση χρόνο να ορίσουν ημερομηνία και εκκλησία, είχε ήδη προτείνει τις μονές που επισκεπτόταν συχνά και γνώριζε τους ιερείς, θα έκαναν “σπέσιαλ βάφτιση” τους είχε εγγυηθεί. Είχε προτείνει να αναλάβει και το τραπέζι μετά και ότι άλλο ήθελε ο γιος της τη μέρα που θα βαφτιζόταν ο εγγονός της. Μα η ημερομηνία αργούσε και η κυρία Χρύσα φούσκωνε και ξεφούσκωνε μέχρι που της το ξεφούρνισαν πως έκαναν ονοματοδοσία και τέλος. Ποιος είδε το Θεό και δεν τον φοβήθηκε! Η Κική πήρε το μέρος του μικρού αδερφού της, μόνο και μόνο για να πυροδοτήσει μια ακόμα ανηλεή επίθεση της μάνας της.

Εμ βέβαια, εσένα ακούει ο αδερφός σου, ίδια σκατά τον έκανες με σένα, Θέ μου σχώρα με! Καταπατήσαμε όλα τα ιερά και τα όσια σ’αυτή την οικογένεια στο όνομα της παγκοσμιοποίησης και της προόδου, ΣΚΑΤΑ ΣΤΑ ΜΟΥΤΡΑ ΣΑΣ! Ντροπή! Ντροπή! Δεν πατάτε στην εκκλησία, δεν φοράτε το σταυρό σας, τώρα δε βαφτίζετε και τα παιδιά σας; Αλί μου! Αλί μου και να πα να κλειστώ σ’ένα λαγούμι, ανθρώπου μάτι μη με βλέπει! Τα παιδιά και τα εγγόνια μου να μου καρφώνουν τέτοιο μαχαίρι στην καρδιά, να πέσω να πεθάνω καλύτερα!

Ήταν απανωτά τα χτυπήματα της μοίρας, σήμερα η ανακοίνωση του Βασίλη, προχτές που είδε η κυρία Χρύσα στην τηλεόραση την εγγονή της, την αδυναμία της τη μεγάλη, την Χρυσούλα στο gay pride να στέκεται στο πλάι φίλων της “Κική, πες μου πως δεν είναι η Χρυσούλα μας αυτή, Παναγία μου!!” “η Χρυσούλα είναι μαμά, ο καλύτερος της φίλος είναι τρανσέξουαλ” “Ιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιι!! πωπω ρεζιλίκια! Πωπω τι με βρήκε!!” πόσο ν’ αντέξει πια, άρχισε να φοβάται στα σοβαρά η κόρη της για την υγεία της μάνας της γι’αυτό και δεν απαντούσε στον εξάψαλμο. Κι ας κόντευε να βαρέσει η ίδια εγκεφαλικό, εκεί έξω στο μπαλκόνι που είχε βγει για να ηρεμήσει λίγο το κεφάλι της. Τόσα χρόνια, τόσοι καβγάδες, απλά δε μπορούσε να δεχτεί η κυρία Χρύσα πως τα παιδιά της ήταν άθεοι. Απλά δε μπορούσε να δεχτεί πως τα φτερά που έβαλε στις πλάτες τους η ίδια, προσφέροντας τους ασφάλεια, αγάπη, σπουδές, ταξίδια, ήταν αυτοί οι ίδιοι λόγοι που έκαναν τα παιδιά της να απορρίψουν την εκκλησία της, το φανατισμό και τα παράδοξα που η ίδια ενστερνιζόταν και υπερασπιζόταν, αξιώματα που η ίδια θεωρούσε δεδομένα μα τα παιδιά της τολμούσαν να ξεπεράσουν και να προκαλέσουν. Χάσμα. Που η αγάπη το κάνει ακόμα πιο δύσκολο. Και η Κική, έκλεισε τη μπαλκονόπορτα πίσω της και άναψε τσιγάρο. Άνοιξε το κινητό της για να ξελαμπικάρει, να πει καμιά κουβέντα με φίλους.

Ένα μήνυμα αναβόσβηνε.
Κάνουμε εισαγωγή, ο Λευτέρης ανέβασε πυρετό.

Και όλα όσα σκεφτόταν η Κική μέχρι εκείνη τη στιγμή έγιναν ξαφνικά μικρά κι ασήμαντα. Ο Λευτέρης, το τετράχρονο αγοράκι της κολλητής της. Ο Λευτέρης που πάλευε με τη λευχαιμία από 9 μηνών. Ο Λευτέρης που έκανε μεταμόσχευση και ήταν καλά. Αυτό το μωρουδάκι έπρεπε να παλέψει ξανά.

– Φεύγω μαμά!
– Που πας, που πας όχι εδώ να μείνεις, όχι να φεύγεις κάθε φορά, θα με πεθάνετε με αυτά που κάνετε, να πιάσεις να πεις του αδερ
– Ο Λευτέρης μάνα! Σήκωσε πυρετό, πάω και γω στο νοσοκομείο!
– Aχ το παιδί!!

– —— ——

Είναι μυστήριοι οι τρόποι που λειτουργεί το σύμπαν, η κυρία Χρύσα θα έλεγε ‘άγνωσται αι βουλαί του Κυρίου’. Μα εκείνη τη μέρα, μια 76 χριστιανή ορθόδοξη άναψε ένα κερί στην Παναγία της και έσκυψε το κεφάλι. Την ίδια ώρα μια 45χρονη άθεη στο Ελπίδα, δίπλα σε μια μάνα που στεκόταν πάνω από το παιδί της που καιγόταν στον πυρετό, έκλεισε τα μάτια και άκουσε κάθε κύτταρο του κορμιού της να φωνάζει δυνατά μέσα στο κεφάλι της “ΣΕ ΠΑΡΑΚΑΛΩ!”

Θέλεις να άκουσε ο Θεός της την ηλικιωμένη; Θες να τράβηξε την προσοχή του σύμπαντος η κραυγή της άθεης; Εγώ σου λέω πως έκαναν το θαύμα τους τα φάρμακα και οι γιατροί. Μα ξέρεις κάτι; Δεν έχει σημασία. Ο Λευτέρης έριξε τον πυρετό. Να σου πω και κάτι άλλο; Έγινε καλά. Και αν στήσεις αυτί θα τον ακούσεις να παίζει μπάλα και να γελάει δυνατά, τα γέλια του θα σκεπάζουν τις φωνές της Κυρίας Χρύσας, της Κικής και του Βασίλη που ο γιος του έγινε 5 κι ακόμα να τον βαφτίσουν!