Κάποιες φορές νομίζεις πως κάποια ιδέα είναι καλή. Δεν είναι. Πάμε να δούμε γιατί:

– Έχεις ένα βρακί με χαλασμένο λάστιχο. Ωραίο βρακί όμως. Άνετο. Δεν το πετάς. Κάποια στιγμή ξεμένεις από βρακιά στο συρτάρι σου και είσαι ανάμεσα στο ξελαστιχωμένο και το θεόστενο. Απλώνεις το χέρι και παίρνεις το πρώτο. ΚΑΚΗ ΙΔΕΑ. Ειδικά αν είναι καλοκαίρι και φοράς φόρεμα. Και πας σούπερ μάρκετ. Και γυρνάς από σούπερ μάρκετ. Με τα πόδια. Και τα χέρια γεμάτα σακούλες. Νιώθεις το βρακί να κυλάει. Είσαι όμως λίγα βήματα από το σπίτι σου. Λες “οκ, το ΄χω, δεν θα αφήσω κάτω τις σακούλες, σε λίγα μέτρα είμαι σπίτι! Τι μπορεί να συμβεί για λίγα μέτρα;”. Θα σου πω εγώ τι θα συμβεί. Θα σε σταματήσει λεωφορείο με φαντάρους. Που δεν ξέρεις που τους πάνε, αλλά έχουν χαθεί. Και ζητάνε οδηγίες. Από εσένα. Με το βρακί με το χαλασμένο λάστιχο. Που κυλάει αργά και βασανιστικά και εσύ δεν έχεις χέρια να το συγκρατήσεις. Και μετά από λίγο, δεν έχει νόημα πλέον που θέλουν να πάνε οι φαντάροι. Έπεσε το βρακί σου στο πεζοδρόμιο. Πουθενά δε θα πάνε. Εδώ θα μείνουν. Μια στιγμή χαραγμένη στην αιωνιότητα.

– Θες να κάνεις αποτρίχωση στο μπικίνι. Έχεις δοκιμάσει με διάφορους τρόπους, λες να δοκιμάσεις και μόνη σου με κερί. ΚΑΚΗ ΙΔΕΑ. Ζεσταίνεις το κερί, εκείνο με το τσίγκινο κουπάκι που ζεματάει και γίνεται τελείως υγρό σα λάβα. Το αφήνεις να κρυώσει λίγο, παίρνεις τη σπατουλίτσα, το απλώνεις στην ευρύτερη περιοχή. Κατακαίγεσαι αλλά δεν είναι αυτό το καλό σημείο της παραγράφου. Αφήνεις το κερί και στεγνώνει. Πας να το τραβήξεις. Ναι. Όχι. Ξαναπροσπαθείς. Λιγοθυμάς. Συνέρχεσαι λες δε μπορεί με τόσο πόνο θα το έχω κάνει Γιουλ Μπρίνερ. Έχεις αφαιρέσει μόλις 2 τριχούλες. Δεν μπορείς να βγάλεις το κερί με τίποτα. Ξεμένεις με το κερί. ΕΚΕΙ. Πρέπει να φύγεις για δουλειά. Δεν έχεις επιλογή. Βάζεις βρακί. Πάνω από το κερί. Η τύχη σου σε θέλει, σου έχει ξεμείνει πάλι μόνο το ξελαστιχωμένο βρακί, φοράς αυτό και φεύγεις, σε πετυχαίνει πούλμαν με Γιαπωνέζους τουρίστες αυτή τη φορά. Γεμίζει το ίνσταγκραμ με φωτός, πιπί/κερί/βρακί.

– Τσακώνεσαι με τον δικό σου. Βουτάς εκνευρισμένη τα κλειδιά του αυτοκινήτου και με ύφος και καλά “φεύγω για να ηρεμίσω”. Πας με το αμάξι βόλτα παραλία. Θες να πας κοντά στη θάλασσα για να σκεφτείς. Αλλά κάνει ψοφόκρυο και δε θες να χαλάσεις τη βολή σου, ακούς και ωραίο μουσικάκι, κάνει και ζεστούλα μέσα, οπότε πλησιάζεις την παραλία με το αυτοκίνητο. ΚΑΚΗ ΙΔΕΑ. Μπαίνεις στην αμμουδιά, γιατί είδες και άλλα αμάξια να το κάνουν. 4X4 όμως. Εσύ δεν έχεις 4X4 όμως. Έχεις το αμάξι της δουλειάς. Του δικού σου! Πλησιάζεις εκεί που σκάει το κύμα. Ωραία είναι, ρομαντικά. Το νερό “γλείφει” τις ρόδες, κάνεις να πας πίσω, σπινιάρουν, χώνονται μέσα στην άμμο. Κολλάει τ’ αμάξι. Πανικοβάλλεσαι. Βγαίνεις από το αυτοκίνητο, η παλίρροια ανεβαίνει, παίρνει το αυτοκίνητο, κόσμος έχει μαζευτεί, λένε “πω πω!! Τι έκανε το άτομο!” ΄Κάνεις και συ “πω πω” για ξεκάρφωμα, δήθεν ψάχνεις και συ μαζί τους ποιος ηλίθιος έριξε το αμάξι στις Αλυκές στην Ανάβυσσο. Παίρνεις τηλέφωνο το μωρό σου. Έχει ανησυχήσει. Του λες τι έκανες. Δεν το πιστεύει, σου λέει “κόψε τη πλάκα ρε χα χα”. Έχουν περάσει 14 χρόνια από τότε, το αμάξι στον βυθό έχει ανακηρυχθεί υδροβιότοπος, εκεί αναπαράγονται κουτσομούρες, μπαρμπούνια, ξιφίες και πανηλίθιες γκόμενες με κακές ιδέες.

– Διαβάζεις πως το αυγό κάνει καλό στα μαλλιά. Οι οδηγίες λένε πως το χτυπάς με μέλι και ξύδι και το απλώνεις σα μάσκα στο κεφάλι. Το ξεβγάζεις και τα μαλλιά σου λέει είναι λαμπερά και υγιή. Λες “θα το κάνω” ΚΑΚΗ ΙΔΕΑ. Απλώνεις την αηδία στο κεφάλι σου και περιμένεις 10 λεπτά. Πας να λουστείς. Δεν έχει νερό. Λες “δε μπορεί!” Μπορεί. Διακοπή νερού για 12 ώρες για επιδιόρθωση δικτύου, είχατε ενημερωθεί κιόλας, είχαν κολλήσει χαρτάκια στη γειτονιά. Το ξέχασες. Πας να πάρεις νερά από το σούπερ μάρκετ να ξεβγαλθείς. Με τη μπίχλα στο κεφάλι, ζέχνεις αυγουλίλες από χιλιόμετρο, σε κοιτάει ο κόσμος με αποτροπιασμό. Φοράς και το γνωστό βρακί, πλέον σε σταματάει πούλμαν και παίρνεις μόνη σου πόζες, με το βρακί στο πεζοδρόμιο και το κοτέτσι στο μαλλί. Γυρνάς σπίτι και προσπαθείς να λούσεις το σίχαμα στο κεφάλι σου με το μπρικάκι του καφέ… ΔΕ ΒΓΑΙΝΕΙ ΠΟΤΕ. Μένεις γνωστή στο πανελλήνιο ως το “κορίτσι ομελέτα”. Σε συνδυασμό με το κερί στην ευαίσθητη περιοχή σου, κάνεις θραύση στους κύκλους των εργένηδων. Ποιος θα σε πρωτοκυκλοφορήσει.

– Έχεις site. Πάει καλά. Το δουλεύει τεχνικός, σου έχει πει “μόνο κείμενα θα ανεβάζεις, μην τυχόν και πατήσεις κάνα άλλο κουμπάκι, ναι;” Θες να μάθεις και συ όμως να το λειτουργείς. Νιώθεις περιπετειώδης. Θες να πατήσεις ΑΥΤΟ το κουμπί, τι να κάνει άραγε; ΜΗΗΗΗ!!! ΚΑΚΗ ΙΔ