Σίγουρα δεν αποτελεί επιτηδευμένη προσπάθεια να αντιταχθώ στις συνήθειες και τις τάσεις των πολλών, ούτε να ξεχωρίσω μέσα από τη διαφοροποίηση. Να όμως, που για άλλη μια φορά θα οικειοποιηθώ τον ρόλο του “μαύρου προβάτου” και θα πάω κόντρα στο “ρεύμα”! Κυρίες και κύριοι, μπορείτε να σοκαριστείτε αβίαστα! Έχω να σας ανακοινώσω ευθαρσώς ότι απεχθάνομαι το καλοκαίρι! Και προτού βιαστείτε να προχωρήσετε στα της “σταύρωσης” μου, επιτρέψτε μου να σας παραθέσω τα επί μέρους επιχειρήματα που στοιχειοθετούν τον… παραβατικό μου ισχυρισμό. Άλλωστε, ακόμα κι ένας “μελλοθάνατος” έχει δικαίωμα στην “απολογία”, έτσι δεν είναι; Ιδού λοιπόν το statement που σηματοδοτεί την… εξόδιο ακολουθία μου. Έχω κατηγοριοποιήσει τα points μου με μαεστρία, ώστε να διευκολύνω το έργο του σώματος των ενόρκων, για μια πιο γρήγορη και άμεση ετυμηγορία.

Καιρικές συνθήκες (κι επακόλουθα αυτών): αφόρητη ζέστη, καύσωνας, άπνοια, υγρασία. Η μοναδική αυτή αίσθηση της απώλειας της αναπνοής, όταν από έναν χώρο με κλιματισμό βγαίνει κάποιος στο εξωτερικό περιβάλλον, είναι η πιο πιστή προσομοίωση που μπορεί να βιώσει ο άνθρωπος για το ιατρικό φαινόμενο της ανακοπής, δηλαδή της απότομης παύσης λειτουργίας της καρδιάς. Κι αν γλιτώσει κανείς την ανακοπή, δεν είναι τόσο σίγουρο ότι θα ξεφύγει από τα εγκαύματα του ήλιου, που κάνουν τον φούρνο μικροκυμάτων να νιώθει απέραντα “μικρός” και “λίγος”, μπροστά στο μεγαλείο της φύσης.

Συνθήκες υγιεινής: σίγουρα, το να “λούζεσαι” με ιδρώτα κάνοντας έστω και μισή (ενίοτε και καμία) κίνηση, δεν είναι και η πιο ευχάριστη αίσθηση στον κόσμο. Κάπως έτσι, το μπάνιο γίνεται ο μόνιμος τόπος κατοικίας σου, το πιο in “στέκι” της σεζόν ολόκληρης. Δυστυχώς, ορισμένοι αδυνατούν να ακολουθήσουν την… τάση αυτή, με αποτέλεσμα να μετατρέπουν εαυτούς σε κινούμενες οσφρητικές βόμβες! Δοκιμάστε να βγείτε ζωντανοί μετά από χρήση λεωφορείου, μετρό και λοιπών μέσων κατά το θέρος, και τότε θέτετε αυτόματη υποψηφιότητα για τον νέο κύκλο του Survivor!
*Special trivia: επιστήμονες στην Αλάσκα ανακάλυψαν πρόσφατα ένα θαυματουργό προϊόν, που κυκλοφορεί προσωρινά σε πειραματική μορφή: αποσμητικό!

Γενικευμένο mood: κάποιοι το αποκαλούν “χαλάρωση”, ορισμένοι επιλέγουν πιο… αφαιρετικούς ορισμούς, τύπου “πέφτουν λίγο οι ρυθμοί μας”. Σε κάθε περίπτωση, η όλη φάση αποδίδεται πλήρως με δύο μόνο λέξεις: μαλακισμένη αδράνεια! Συγνώμη, αλλά αρνούμαι να δεχτώ την εκδοχή της χαλάρωσης! Με το χαλαρωτικό πρόσχημα λοιπόν, όλοι απαλλάσσονται από αυτό που στην ουσία είναι η επιτομή της πλήρους απραξίας, της ευκαιρίας για να βγει στην επιφάνεια ο αλκοολικός που κρύβουν βαθιά μέσα τους, καθώς και σύσσωμης της τεμπελιάς που κουβαλούν στο DNA τους!

Περί αισθητικής: σε αυτό το section υπεισέρχεται ο παράγων του υποκειμενικού, οπότε θα είμαι αρκετά πιο επιεικής και θα παραθέσω την αυστηρά προσωπική μου οπτική. Όχι, λατρείες μου! Το ότι είναι καλοκαίρι, δεν μας καθιστά άμοιρους ευθυνών για τις δυνητικά ολέθριες συνέπειες που έχει το στυλ που θα αποφασίσουμε να υιοθετήσουμε, βγαίνοντας από το σπίτι. Η κακογουστιά είναι αντιαισθητική σε όλες τις εποχές του χρόνου. Η άναρχη μίξη σχεδίων και χρωμάτων, παραμένει και το καλοκαίρι αισθητικά εγκληματική. Τα νουμεράκια στα ρούχα εξακολουθούν να πρέπει να συμβαδίζουν με τον σωματότυπό μας, ώστε να μην κινδυνεύουμε να διεκδικούμε τον τίτλο “Γελωτοποιός της χρονιάς”. Και προς Θεού μάγκες μου (αγόρια), οι δίχαλες σαγιονάρες εξακολουθούν να αποτελούν αντικείμενο κακουργηματικού χαρακτήρα, καθ’ όλη τη διάρκεια του χρόνου.

Ραντεβού στην παραλία: απ’ όπου και να το πιάσεις, η υπόθεση “βρωμάει”. Δώστε μου έναν καλό λόγο που πρέπει να υποστώ το μαρτύριο της κυκλοφοριακής συμφόρησης, για να φτάσω στην πλαζ. Εκεί, θα δώσω μάχη (κυριολεκτικά) στήθος με στήθος, για να καταφέρω να στριμώξω την πετσέτα μου στα λιγοστά εκατοστά άμμου, που μου αναλογούν. Κι όταν επιτέλους καταφέρω να στριμωχτώ, θα πρέπει να υποστώ την επέλαση των -εξαπλωμένων με μορφή μάστιγας- κλαρινογαμπρών, όπως και των επίδοξων σιλικονάτων wannabe Kardashians. Αυτοί/ες βρίσκονται εκεί όχι απλά για να χαλάσουν την αισθητική μου, αλλά επιπλέον για να με χρησιμοποιήσουν ως στόχο στις μπαλιές που τους ξεφεύγουν, κατά την επίδοσή τους στο κλασικό άθλημα του Ελληναρά, τις ρακέτες. Κι αν δεν σας αρκεί το “τάκα-τούκα” (προσφιλής ο ήχος στα αυτιά των απανταχού κλαρίνων) της ρακέτας, καταφθάνει άμεσα η αθάνατη Ελληνίδα μάνα, κυνηγώντας με το ταπεράκι της τον Διονυσάκη, για να φάει κεφτέδες. Κι αφού ο Διονυσάκης έχει μπακακιάσει και νομίζεις ότι επιτέλους θα απολαύσεις λίγες στιγμές ηρεμίας, αρχίζει να επιδίδεται σε ανηλεή επίθεση εναντίον σου, τσαλαβουτώντας στα νερά, ουρλιάζοντας, κλαίγοντας. Να μαζευτούμε να πάτε, βρε!

Attitude ζευγαριών: αυτό, που κουτσοί-στραβοί περιμένουν όλη τη χρονιά να έρθει το καλοκαίρι για να μας επιδείξουν το ταίρι τους, είναι κάποιου είδους συνωμοσία των απανταχού δεσμευμένων; Χεράκι-χεράκι, μπουτάκι-μπουτάκι, σαν να προσπαθούν με κόπο να αποδείξουν το “έσονται εις σάρκαν μίαν”, για να προσδώσουν στις υπάρξεις τους κάποιο αξίωμα. Σιγά βρε καλά μου, κι εμείς (λέμε τώρα) έχουμε να μας “ταΐσουν”, δεν κάνουμε κι έτσι…! Λίγο ακόμα και θα μας πείσετε για το πόσο αφοσιωμένοι είστε (χαχα)! “Θερίζουν” τα ΣΜΝ, έχετε κατά νου!

Attitude μη δεσμευμένων: στον αντίποδα της προηγούμενης κατηγορίας, τα μέλη που απαρτίζουν αυτήν τη “ράτσα” δεν κατάφεραν να “τυλίξουν” το άλλο τους (καλοκαιρινό) μισό, και περιφέρονται άσκοπα στον χώρο με το βλέμμα του πεινασμένου ροφού, έτοιμοι/ες να κατασπαράξουν οποιοδήποτε δίποδο κινείται στην εμβέλειά τους. Στην πλειονότητά τους καταλήγουν να δείχνουν γραφικοί, ενώ στο τέλος αρκούνται στη συντροφιά της… χούφτας.

Καλοκαιρινές διακοπές για πάντα #NOT: στην τελευταία αυτήν κατηγορία συνοψίζονται και συνυπάρχουν ΟΛΕΣ οι προηγούμενες παράμετροι, σε ένα μείγμα τόσο ενοχλητικό, όσο και το ανυπόφορο αλισβερίσι των εντόμων και των λοιπών αηδιαστικών καλοκαιρινών έμβιων όντων. Κι όμως, υπάρχει και κάτι που υπολείπεται, το “κερασάκι” της καλοκαιρινής τουρτίτσας, που μόνο οι διακοπούλες μπορούν να προσφέρουν: ξηλώσου, φουκαρά! Θες πέντε ημέρες να ηρεμήσεις στη Μήλο; Και τι το πέρασες; Ρώμη, Άμστερνταμ ή Βερολίνο, να μπορείς να τη “βγάλεις” με έναν φυσιολογικό προϋπολογισμό; Δεν σφάξανε, εδώ είναι Ελλαδίτσα, θα τη πληρώσεις χρυσή τη Μήλο, θα βάλεις υποθήκη μέχρι και το τελευταίο σου βρακί, καημένε μου!

Αυτά είχα να σας πω (βασικά είχα κι άλλα, αλλά δεν με “χωράνε” οι χίλιες λέξεις του bluez) κύριοι δικαστές και αξιότιμοι κύριοι ένορκοι! Δηλώνω αθώος, με γέλασαν κι εμένα, μου “πούλησαν” από τα μικράτα μου την εποχή τούτη σαν δώρο επουράνιο, σαν τη χαρά της φύσης. Δικάστε με όπως νομίζετε, το κρίμα στον λαιμό σας!

Καλό καλοκαίρι!!!

 

ΘΑΝΑΣΗΣ ΝΑΚΟΣ