Σήμερα καλούμαι να γράψω για ένα πολύ σημαντικό βιβλίο για μένα. Σημαντικό όχι επειδή είναι ένα κλασσικό αριστούργημα ενός μεγάλου συγγραφέα της παγκόσμιας λογοτεχνίας, αλλά το πόνημα προσπάθειας πολλών χρόνων μιας πολύ σημαντικής για μένα γυναίκας, της Ευδοκίας Σταυρίδου. Το «Κάποτε στη Μυτιλήνη» είναι επιτέλους στις προθήκες των βιβλιοπωλείων και η καρδιά μου πεταρίζει από ευτυχία.
Οφείλω να ομολογήσω ότι το μυθιστόρημα αυτό το έχω διαβάσει εδώ και πολύ καιρό. Όσο ακόμα έκανε το ταξίδι του στον κόσμο των εκδοτικών οίκων. Και το διάβασα μέσα σε λίγες ώρες. Η Ευδοκία έχει ένα μεγάλο προσόν. Ζει το βιβλίο της. Νιώθει τα συναισθήματα των ηρώων της και τα αποτυπώνει στο κείμενό της. Ασχολείται με τον κάθε ένα ξεχωριστά και μας υποχρεώνει να τους αγαπήσουμε όλους.
Το « Κάποτε στην Μυτιλήνη» είναι μια αληθινή ιστορία, που είχε σοκάρει το νησί. Η ιστορία του Νικήτα και της Νίνας εμπεριέχει αγάπη, έρωτα, πάθος αλλά και κοινωνικές δεσμεύσεις και ηθικές υποχρεώσεις. Σε μια πρώτη ανάγνωση είναι εύκολο να συνδεθείς συναισθηματικά με την πρωταγωνίστρια και να αντιπαθήσεις τον κεντρικό ήρωα. Όμως η Ευδοκία Σταυρίδου τους αγαπά όλους. Την μικρή, γλυκιά, πανέμορφη Νίνα, τον αρχοντικό, ερωτοχτυπημένο, απελπισμένο Νικήτα ακόμα και την προδομένη αλλά τόσο δυναμική Αγγέλα. Και μέσα από τη γραφή της το αντιλαμβάνεται και ο αναγνώστης της. Ο κάθε χαρακτήρας έχει το δικό του δυναμισμό και όλοι μαζί συνδυάζονται με τέτοιο τρόπο που ζεις μαζί τους την ιστορία τους. Αυτό όμως που κάνει το βιβλίο αυτό ιδιαίτερο είναι ότι η συγγραφέας έχει ασχοληθεί προσεκτικά και με τα περιφερειακά πρόσωπα που εμφανίζονται στην ιστορία. Από τον ταβερνιάρη μέχρι την υπηρέτρια, όλοι έχουν κάτι να προσφέρουν στην διήγηση. Κανείς δεν έχει παραμεληθεί και όλα δένουν αρμονικά.

Η συγγραφέας μας μεταφέρει 70 χρόνια πριν, σε έναν τόπο σκληρό αλλά πραγματικό. Σε μια κοινωνία κλειστή αλλά δεμένη. Και είναι σαν μέσα από το βιβλίο της να είμαστε εκεί, να βιώνουμε τις αγωνίες των κατοίκων της Μυτιλήνης της δεκαετίας του ΄50. Οι λεπτομέρειες στην αφήγηση είναι αυτές που την κάνουν τόσο ζωντανή, χωρίς κενά, με μια ροή που δεν κουράζει αλλά και το πιο σημαντικό, δεν μπερδεύει τον αναγνώστη.
Το «Κάποτε στην Μυτιλήνη» της Ευδοκίας Σταυρίδου, από τις εκδόσεις «Ωκεανός» , είναι ένα μυθιστόρημα καλογραμμένο, που αξίζει να το διαβάσετε. Ένα βιβλίο που σίγουρα θα βρει μια θέση τόσο στη βιβλιοθήκη σας, όσο και στην καρδιά σας. Και η Ευδοκία είναι μια συγγραφέας που σίγουρα θα δούμε και άλλα της βιβλία να εκδίδονται στο μέλλον, αφού είναι μια γυναίκα που γεννά ιδέες και τις μεγαλώνει με αγάπη, φροντίζοντάς τις, μέχρι να μετουσιωθούν σε κάτι μοναδικό, όπως ακριβώς έκανε και με τα δύο υπέροχα παιδιά της.