Στα αυτιά του φτάνουν ήχοι μακρινοί, φωνές πνιγμένες στο σκοτάδι, αναστεναγμοί χαμένοι στο χρόνο. Τα μέλη του, μουδιασμένα ακόμη και βαριά από την κατάρα μιας άλλης ζωής, ξυπνούν αργά. Τεντώνεται. Τα δάχτυλα των ποδιών του βυθίζονται στην υγρασία και το μαλακό χώμα τρίβεται στα μαλλιά του καθώς στρέφει το κεφάλι προς τους ψιθύρους. Όλο δυναμώνουν,…

Το περιεχόμενο είναι διαθέσιμο μόνο για συνδρομητές.
Είσοδος Εγγραφή