Η Κέλλυ καθόταν στη βεράντα της και παρατηρούσε τον κόσμο που περνούσε. Στη χούφτα της είχε μπόλικους αλατισμένους ηλιόσπορους και μασουλούσε αφηρημένη, ενώ η σκέψη της έκανε βόλτες εδώ και εκεί. Από μικρή είχε πρόβλημα στο να συγκεντρωθεί, πάντα το μυαλό της ξέφευγε σε μονοπάτια που έκαναν κύκλους. Και σχεδόν ποτέ δεν κατάφερνε να ολοκληρώσει την σκέψη της. Ίσως για αυτό να μην τα κατάφερε στο σχολείο, δεν της άρεσε, για την ακρίβεια το μισούσε. Δεν ήθελε να είναι κλεισμένη μέσα σε μια αίθουσα που μύριζε κιμωλία και χαρτούρα, ενώ θα μπορούσε να είναι έξω και να τρέχει στα χωράφια.

Πολύ νωρίς, με το που ξεκίνησε το μεγάλο σχολείο, το Γυμνάσιο, γνώρισε τον Στέλιο. Όμορφο παλικάρι, γλυκομίλητο, περπατημένο. Δεν αναρωτήθηκε ποτέ γιατί έκανε παρέα μαζί της, ενώ την περνούσε τόσα χρόνια. Το μόνο που την ένοιαζε ήταν που της έλεγε πόσο όμορφη είναι, πόσο απαλό δέρμα έχει, κι ότι ήθελε να την κάνει γυναίκα του. Ήταν σίγουρη ότι αυτό ήθελε στη ζωή της. Τι να τα έκανε τα γράμματα και τους αριθμούς; Εκείνη ήθελε να είναι γυναίκα του Στέλιου, να μεγαλώνει τα παιδιά τους, και να φροντίζει το σπίτι τους. Τι κι αν ήταν ακόμα εκείνη παιδί. Αυτή ένιωθε γυναίκα και ήταν έτοιμη να του το αποδείξει. Έτσι δεν δυσκολεύτηκε, δεν προβληματίστηκε όταν ο Στέλιος την ξάπλωσε στο γρασίδι, της έβγαλε τα ρούχα και της έκανε έρωτα. Η μικρή Κούλα (έτσι την φώναζαν τότε) εκστασιάστηκε. Τις επόμενες μέρες το μόνο που σκεφτόταν ήταν το πως θα κατάφερνε να ξαναβρεθεί με τον Στέλιο. Οι μήνες περνούσαν και το ζευγάρι είχε κάνει σεξ σε κάθε πιθανό και απίθανο μέρος. Και τότε ήρθε η καταστροφή. Η Κούλα είχε καθυστέρηση. Τόσο καιρό δεν είχε σκεφτεί καθόλου το θέμα της αντισύλληψης, αλλά γιατί να το σκεφτόταν. Αυτό είναι κάτι που το φροντίζουν οι άντρες.

Με συνοπτικές διαδικασίες, οι γονείς τους αποφάσισαν να τους παντρέψουν. Σε μια τόσο κλειστή κοινωνία δεν υπήρχαν περιθώρια για σκάνδαλα. Η Κούλα ήταν ευτυχισμένη. Σταμάτησε να πηγαίνει και στο σχολείο, και όλη μέρα καθόταν στον καναπέ βλέποντας τηλεόραση. Οι καβγάδες δεν άργησαν να έρθουν. Ο άντρας της περίμενε να βρει ένα πιάτο φαΐ όταν γυρνούσε από τα χωράφια, αλλά εκείνη δεν είχε όρεξη να κάνει δουλειές. Του έλεγε λοιπόν ψέματα, ότι ζαλιζόταν λόγω του μωρού, και δεν μπορούσε να μαγειρέψει γιατί ανακατευόταν το στομάχι της. Πολύ σύντομα ο Στέλιος άρχισε να αργεί να επιστρέψει, ή ερχόταν έκανε ένα μπάνιο και έφευγε. Πολλές φορές όταν γυρνούσε μύριζε το άρωμα μιας άλλης γυναίκας, αλλά δεν την ένοιαζε. Εκείνη τον είχε δεμένο. Αυτήν παντρεύτηκε, αυτή είχε το όνομά του, και το παιδί του. Αν εκείνος ήθελε να τριγυρίζει με τη μία και με την άλλη, ήταν δικό τους πρόβλημα.

Όταν γέννησε, ουσιαστικά έδωσε το μωρό στη μάνα της να το μεγαλώσει. Εκείνη δεν μπορούσε να ασχοληθεί και με αυτό. Έπρεπε να ασχοληθεί με τον εαυτό της. Έκανε δίαιτα για να χάσει τα κιλά της εγκυμοσύνης, και γυμναστική για να σφίξει πάλι το σώμα της. Έκοψε και έβαψε τα μαλλιά της, για να δείχνει μεγαλύτερη. Άρχισε να μακιγιάρεται έντονα και να φοράει όλο και πιο μικροσκοπικά ρούχα. Κι όσο ο άντρας της ήταν στα χωράφια, εκείνη δεχόταν τις επισκέψεις της. Της άρεσε να αρέσει. Χρειαζόταν την επιβεβαίωση από κάθε αρσενικό που γνώριζε. Και η κρεβατοκάμαρά της έγινε κέντρο διερχομένων.

Την ημέρα που ο Στέλιος της είπε ότι δεν άντεχε άλλο και θα έφευγε, ένιωσε ένα βάρος να φεύγει από πάνω της. Τώρα ήταν ελεύθερη να ζήσει τη ζωή της. Η μικρή Κούλα δεν υπήρχε πια. Τώρα υπήρχε η Κέλλυ, και είχε τόσα πολλά να κάνει. Δεν ήξερε ακριβώς τι, αλλά ήξερε ότι ήθελε να κάνει πολλά. Και τα χρόνια πέρασαν. Και η Κέλλυ ακόμα δεν ήξερε τι θέλει να κάνει. Κάθε φορά που ένας άντρας έφευγε από το σπίτι της, και από τη ζωή της, δεν της άφηνε τίποτα άλλο, παρά ένα κενό. Κι εκείνη εξακολουθούσε να κάθεται στην αυλή της, μασουλώντας ηλιόσπορους, περιμένοντας.

 

Angela Logara Photography