Η πρώτη φορά που άκουσα την έκφραση κυρίαρχο αρσενικό, ήταν από το στόμα ενός ψυχολόγου, που περιέγραφε με αυτόν τον τρόπο τον γιο μου. Δύσκολη περίπτωση, αφού το αρσενικό Α, είναι ηγετική φυσιογνωμία, με αυξημένο εγωισμό, και εγωκεντρισμό, δεν δέχεται το όχι ως απάντηση, και αρνείται πεισματικά να εκτελέσει εντολές, αν δεν είναι απολύτως σύμφωνος με αυτές. Οπότε η ζωή με ένα τέτοιο άτομο μπορεί να γίνει εξαιρετικά δύσκολη, αφού όσο και αν το αγαπάς, έρχονται στιγμές που θέλεις να του σπάσεις το κεφάλι, ειδικά όταν πεισμώνει και δεν υποχωρεί με τίποτα.
Ως κλασσικό ιντερνετικό φρικιό, πέρασα πολλές ώρες μπροστά στον υπολογιστή, ψάχνοντας πληροφορίες για τον τύπο αυτών των ανθρώπων. Και αυτά που διάβαζα με άγχωναν ακόμα πιο πολύ. Προφανώς δεν είναι κακό για έναν άνθρωπο να είναι το κέντρο της παρέας, μπροστάρης, να κανονίζει αυτός τις λεπτομέρειες και να οδηγεί όλη την ομάδα. Είναι όμως κακό να το απαιτεί. Και να πιέζει τον εαυτό του και τους γύρω τους να το αποδεχτούν. Ήμουν σίγουρη ότι αυτοί οι άνθρωποι χρειάζονται ειδικό χειρισμό, τόσο για να μην φουσκώσει υπέρμετρα ο εγωισμός τους, όσο και για να μην ευνουχιστούν, στην προσπάθεια τους να ενταχθούν στο σύνολο.
Και κάπου εκεί, στην ατελείωτη μελέτη, και ταξιδεύοντας από λινκ σε λινκ και από ιστοσελίδα σε ιστοσελίδα, έπεσα πάνω σε μια μελέτη για τα κυρίαρχα θηλυκά. Κανονικά η φύση της γυναίκας είναι αντίθετη με αυτόν τον όρο. Ουσιαστικά συγκρούονται οι δύο αυτοί ρόλοι, και ένα θηλυκό δύσκολο μπορεί να χαρακτηριστεί κυρίαρχο. Όμως υπάρχουν και αυτές οι γυναίκες. Και μην πάει το μυαλό σας σε νταλικιέρισσες λεσβίες με ξυρισμένο μαλλί και αφάνα στη μασχάλη. Θηλυκό Α μπορεί να είναι οποιαδήποτε γυναίκα, αρκεί να έχει τον δυναμισμό που απαιτείται.
Βέβαια μία τέτοια γυναίκα νιώθει εγκλωβισμένη μέσα στα κοινωνικά πρότυπα. Δεν της είναι καθόλου εύκολο να αποδεχτεί ότι θα πρέπει να κάνει υποχωρήσεις. Ότι στη δουλειά της θα δουλεύει περισσότερο και θα αμείβεται λιγότερο γιατί κάποιος άντρας θα παίρνει τις προαγωγές. Ακόμα και την περίοδο της εγκυμοσύνης, νιώθει ανίσχυρη, γιατί το σώμα της την αποτρέπει να κάνει αυτά που θέλει , με την ένταση που τα θέλει. Κι όταν γεννήσει, επανέρχεται στους προηγούμενους ρυθμούς. Κουβαλώντας το παιδί της μαζί. Το ότι γέννησε δεν θα την εμποδίσει σε τίποτα.
Συνήθως οι σχέσεις της με το άλλο φύλο είναι καταστροφικές. Κανένα αρσενικό δεν θα δεχτεί για πολύ καιρό δίπλα του μια γυναίκα που απαιτεί να έχει έλεγχο στα πάντα, και πολλές φορές δεν μπαίνει καν στον κόπο να ρωτήσει την άποψή του και απλά του ανακοινώνει τις αποφάσεις της. Οπότε αργά ή γρήγορα έρχεται η ρήξη, χωρίς ουσιαστικά το θηλυκό να μπορεί να κατανοήσει τους λόγου που ώθησαν το αρσενικό στην απομάκρυνση ή την ίδια στην αδιαφορία.
Αφού λοιπόν μελέτησα όλα τα χαρακτηριστικά, τόσο των αρσενικών, όσο και των θηλυκών, μια σκέψη καρφώθηκε στο μυαλό μου. Σας παραθέτω το σκεπτικό μου, για να κατανοήσετε κι εσείς πόσο μπερδεμένη είμαι. Έστω ότι ένα κυρίαρχο αρσενικό συναντά ένα κυρίαρχο θηλυκό. Αυτό θα είναι προφανώς πρωτόγνωρο και για τους δύο. Και έστω ότι έλκονται, και αντί να προσπαθήσουν να επιβληθούν ο ένας στον άλλον, όπως ορίζει η φύση τους, ενώσουν τις ζωές τους και καταφέρνουν να ανυψωθούν ακόμα πιο ψηλά, μαζί. Και έστω ότι αυτοί οι δύο κάνουν ένα παιδί, με ίδια χαρακτηριστικά. Έχουμε λοιπόν μέσα σε ένα σπίτι τρία κυρίαρχα πλάσματα, που το καθένα απαιτεί τον χώρο του και την θέση του. Άραγε αυτή η οικογένεια θα συμβιώνει αρμονικά ή θα είναι το σπίτι του τρόμου; Όσο και να το σκέφτομαι, δεν έχω καταφέρει ακόμα να φτάσω σε ένα ασφαλές συμπέρασμα.