“Εσύ, αγοράζεις λάδι;”
Η ερώτηση που πληγώνει. Η ερώτηση που διαχωρίζει ταξικά τους Έλληνες σε 3 κατηγορίες. Τους έχοντες ελιές και ελαιόλαδο. Τους αγοράζοντες ελιές και ελαιόλαδο. Και μια μεσαία κατηγορία, τους ελαιοζήτουλες. Εσύ σε ποια κατηγορία ανήκεις;

“Γουστάρεις τη χωριάτισσα, Κωστάκη;”
Σαφώς και τη γουστάρεις, καθότι η χωριάτισσα έχει ελιές. Και με 70-80 ευρώ τον τενεκέ το λάδι, η χωριάτισσα Κωστάκη σου φαίνεται εκπάγλου καλλονής. Τι να κλάσει το 3ρι στα Πετράλωνα, μπορείς να το φας το 3ρι? Μπορείς να το τηγανίσεις, να βάζεις στη σαλατούλα σου; Ενώ τα στρεμματάκια με τις ελίτσες εεεεε; Δε σε χάλασαν Κωστάκη!!!!

Κάθε Νοέμβρη όλοι οι Κωστάκηδες της χώρας πάνε για ελιές. Το 1/3 του πληθυσμού της χώρας πάει για ελιές. Μαγική κουβέντα… “α, εμείς το Σ/Κ ΘΑ ΠΑΜΕ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΛΙΕΣ”… πωωωω να πέσουν να πεθάνουν τα άλλα 2/3! Οι άλλοι και καλά, γυρίζουν κατάκοποι “άσε ψοφήσαμε, πολλή κούραση ρε παιδάκι μου!”
Όπου ξεκινάνε οι ερωτήσεις “και καλά” ενδιαφέροντος, “είχε λαδάκι φέτος;” – η στάνταρ απάντηση είναι “μπα, λίγα πράματα, ούτε για μας καλά καλά δε φτάνει!”.
– Ναι νταξ, ΠΟΥ ΤΑ ΠΟΥΛΑΣ ΑΥΤΑ ΡΕ;;; σκέφτονται οι μη έχοντες λάδι αλλά δεν το λένε… – “αχ τι κρίμα και λέγαμε και μεις θα βγάλεις μπόλικο να μας δώσεις και μας κάναν τενεκέ» χα χα χα *ψεύτικο γέλιο
“Μακάρι βρε Νίτσα μου, αλλά δεν έκαναν λάδι οι ελιές μας φέτος, έπεσε δάκος και μουχρίτσα, έκανε χαλάζι και ξεροβόρι, φέτος δεν έκανε βροχές, αντί νερό έβρεξε κεφτέδες, πάνε οι ελίτσες μας, να φανταστείς 2μιση δισεκατομμύρια ρίζες και βγάλαμε μόνο 17 σταγόνες λάδι, να εδώ τις βάλαμε δες, στο μπουκαλάκι του οτριβίν, δεν κάναμε λάδι για φαί φέτος, αιθέριο έλαιο κάναμε, άστα άστα…”
– Κρίμα ρε συ και ήθελα να αγοράσω, ξέρεις κανέναν που να πουλ…
– ΑΑΑΑΑ ΝΑ ΑΓΟΡΑΣΕΙΣ ΘΕΛΕΙΣ;;;; ΚΑΛΕ ΕΧΟΥΜΕ!!! δηλαδή μη φανταστείς, λίγα πράματα, αλλά έτσι θα σ’ αφήσουμε, εσύ δεν είσαι φίλος, είσαι αδερφ…
– Πόσο;
– 70 ευρώ ο τενεκές, τα λεφτά μπροστά man μου.
– Καλό πράμα;
– Τζετ.

Τσακ ακουμπάει τη βαλίτσα με το “πράμα” στο καπό του αυτοκινήτου, εμφανίζονται κουστουμαρισμένοι μπράβοι με όπλα στα χέρια, από την άλλη ο πελάτης ανοίγει βαλίτσα με δεσμίδες πακέτα δολάρια – ο έμπορας φυλλομετράει μία δεσμίδα, ο αγοραστής τραβάει μια μυτιά ελαιόλαδο, δίνουν τα χέρια, κλείνει η μπίζνα, εμφανίζεται ελικόπτερο τχ τχ τχ τχ τχ πετάει τη σκάλα, ανεβαίνει ο λαδέμπορας και τον πάει στο Noor1.

Λαδολαθρεμπόριο, αυτή η μάστιγα…

Και ενώ τα συζητάς αυτά και κλαις τη μοίρα σου που δεν έχεις στον ήλιο ρίζα, πετάγεται η άλλη η Κρητικιά να πούμε, και σου λέει “ρε σεις μη με βρίσετε αλλά εμάς μας χύνεται η νταμιτζάνα με το λάδι κάτω και στεναχωριόμαστε που πρέπει να καθαρίσουμε, όχι που χάθηκε το λάδι!”
“Τιιιιιιιιιιιι!!!!!!!” τρελαίνεται η άλλη από την Καλλιθέα με καταγωγή από τους γραφικούς Αμπελόκηπους που ελιές σε βαζάκια μόνο στα σούπερ μάρκετ… “σας χύθηκε το λάδι και μείνατε ατάραχοι;; Εμείς θα ‘χαμε δέσει ψωμιά στα γόνατα και στις κοιλιές μας και θα κάναμε βουτιά στο πάτωμα, να το ρουφήξουμε όλο με το σώμα μας, ΑΝΘΡΩΠΙΝΕΣ ΠΑΠΑΡΕΣ θα γινόμασταν προκειμένου να μην πάει χαμένο! Θα σπάγαμε αβγά εκεί στο πάτωμα και θα τα τηγανίζαμε με φλογοβόλο, θα κόβαμε ντοματούλες και αγγουράκια και θα κάναμε πικ νικ εκεί κατάχαμα, με τη γλώσσα θα τη μαζεύαμε και την τελευταία σταγονίτσα λάδι!”

Νομίζεις πως όλα αυτά είναι υπερβολές; Δεν είναι φίλε. Το ελαιόλαδο είναι χρυσός, κυρίως για όποιον δεν το έχει! Φίλη πήγε δώρο σε γενέθλια ένα μπιτονάκι λάδι και οι οικοδεσπότες την έραναν με ροδοπέταλα και έδωσαν το όνομα της τιμητικά στο πετ αρμαντίλλο τους γιατί παιδί δεν θα έκαναν άλλο, αλλά η κουμπαριά έπρεπε να γίνει, μη χαθεί η ευκαιρία – η σύζυγος πρότεινε να δώσει και τον άντρα της για γαμπρό στη φίλη της προκειμένου να μη χαθεί τέτοια συγγένεια, αλλά οκ τελικά προτιμήθηκε η λύση του να γίνει η άλλη νονά του Ρεκλειτάκου, έτσι το ονόμασαν το ζωάκι, να σας ζήσει ο νεοφώτιστος κιόλας…

Μια άλλη που δεν γουστάρει να παρακαλέσει για λάδι, αλλά δε βγαίνει κι όλας μ’ έναν μισθό να αγοράζει τακτικά, προτίμησε να το σνομπάρει. “Παιδιά, μαλακία είναι το λάδι, παχαίνει, χοληστερίνες, δεν είμαστε για τέτοια – εγώ όλα τα τρώω αλάδωτα” είπε και τάχαμ τάχαμ κάτι της μπήκε στο μάτι και σκούπισε ένα δάκρυ. Μια άλλη συμφώνησε “ναι μωρέ, σιγά υπερτιμημένο είναι το λάδι” που άμα της πετάξεις μια παπάρα, την πιάνει όπως ο σκύλος το φρίσμπι, με τα δόντια – στον αέρα. Το παίζει υπεράνω και τηγανίζει σε λάδι τζοτζόμπα και λαρδί φώκιας, μια φορά έβαλε σε αγγουροντομάτα λάδι για μασάζ, πιο χαλαρωτική σαλάτα δεν είχε ξαναφάει.

Η Χριστίνα πλακώθηκε με τη μάνα της γιατί μπήκε λέει κρυφά στο σπίτι της και της έκλεψε ένα μπουκάλι παρθένο ελαιόλαδο που το φύλαγε σε θυρίδα μαζί με τα χρυσά δόντια του παππού και κάτι λίρες (σοκολατένιες). Άλλαξε κλειδαριές η Χριστίνα και επικήρυξε τη μάνα της, κόλλησε σε όλα τα δέντρα στη γειτονιά τη φωτό της και από κάτω “WANTED DEAD OR ALIVE – δίδεται αμοιβή 100 γραμμάρια ελαιόλαδο και 7 ελιές θρούμπες”.

Η Γιώτα πίνει λέει ένα σφηνάκι λάδι κάθε πρωί, κάνει καλό στο στομάχι. Οι υπόλοιπες την κοίταξαν ΜΕ ΔΕΟΣ!!
– Ρε μλκ δεν πίνεις ένα σφηνάκι τεκίλα στο ΝΑΜΟΣ στη Μύκονο; Πιο φτηνό θα σου ’ρθει!
– Με τα εισιτήρια και διαμονή, μαζί!
– Ρε πούστη μου, για ΝΑΜΟΣ έχω κοννέ, για λάδι τίποτα!
– Στο Νάμος οι Άραβες ανοίγουν λάδια στο Ρέμο. Αντί για γαρίφαλα, του πετάνε παπάρες. Τραγουδάει ο Ρέμος “έσπασε η νύχτα δυο κομμάτιααααααα” πλησιάζει ο μετρ και του ψιθυρίζει στ’αυτί: αυτό το αγουρέλαιο κερασμένο από τον σεΐχη Γιαχαμπίμπι. Και ο Ρέμος για να τον τιμήσει, το πλησιάζει στη μύτη, το μυρίζει, παίρνει απ το πιατάκι την κομμένη μπουκίτσα ψωμί, τη βουτάει στο λαδάκι και την τρώει μουγκανίζοντας! Εκστασιάζεται το κοινό, κολακεύεται ο Άραβας, τσαααααααακ ξεχρεώνει το μισό χρέος της Ελλάδας. Πες και το “τι μου ήμουνα για σένανε” ρε Αντωνάκη ΝΑ ΞΑΝΑΒΓΟΥΜΕ ΣΤΙΣ ΑΓΟΡΕΣ!!
*αυτούσιος διάλογος όλο αυτό*

Δεν είναι αστείο. Μην πατάτε λάικ. Στείλτε κάνα τενεκέ λάδι. Μπορούμε να αλλάξουμε και το όνομα του site για πάρτη σας. Σε όποιον κάνει την καλύτερη προσφορά.
www.TheMpampis.gr
www.TheOIKOGENEIA_MAVROMIXEAKI.gr
www.TheΜessiniaClan.gr

 

Credits διαλόγων: Μαρία Λ, Μαρία Κ, Άντζελα,

Όλγα, Στέλλα, Γιώτα, Νάνσυ, Χριστίνα