Ας τα πάρουμε τα πράματα από την αρχή μπας και καταλάβετε τι εννοώ. Υπάρχουν μερικά πράγματα που ναι μεν τα ξέρουμε, ναι μεν τα βλέπουμε, τα ζούμε, μιλάμε για αυτά, όμως δεν τα καταλαβαίνουμε! Δηλαδή, δεν βρίσκουμε λόγο ύπαρξης και ουσίας, μας ενοχλούν που υπάρχουν πως το λένε! Καλά εντάξει, όχι όλοι, αλλά πολλοί. Καλά έστω, κάποιοι. Τέλος πάντων, εγώ. Δεν πρόκειται να πιάσω τα μαθηματικά, τα ροζ – πράσινα – γκρι μαλλιά (wtf ??) , το οφσάιντ, ή τον θεσμό του Πρόεδρου της Δημοκρατίας. Όχι, φίλοι μου, δεν θα κατεβάσουμε σήμερα τον γενικό. Θα αφήσουμε κάτι και για άλλη φορά.

Ακαταλαβίστικο πράμα Νο1: Τα μπουφάν χωρίς μανίκια . Αν η σχιζοφρένεια ήταν ρούχο, θα ήταν μπουφάν χωρίς μανίκια. Κρυώνω, έχει κρύο, πρέπει να βάλω μπουφάν, ενίοτε πουπουλένιο, για να κρατήσει το κορμάκι μου ζεστό, αλλά ίσως και να ζεσταίνομαι λίγο, οπότε τα μανίκια δεν τα χρειάζομαι είναι καλύτερα έτσι να αερίζονται και αμασχάλες μου, να έχω ελευθερία κινήσεων σε περίπτωση που θελήσω να κάνω ένα διπλό τόλουπ στον πάγο (αυτό το διάβασες με φωνή Κωστάλα πες αλήθεια). Αν πάλι ο καιρός είναι ζεστός και θελήσω να το φορέσω ως αξεσουάρ, γιατί είμαι και πολύ φάσιο άικο να ούμε απλά δεν θα το κάνω διάβολε γιατί το αναθεματισμένο έχει πούπουλα μέσα του, είναι σαν ένα μίνι παπλωματάκι και το μόνο που θα καταφέρω είναι να ιδρώσω (και θα φαίνεται αυτό, μιας και είναι ξεμασχάλωτο remember?) Οπότε σκέφτομαι, ας μείνει για όταν θα κάνει ψύχρα…αλλα ωπ !…μαλατσία…όταν θα κάνει ψύχρα, θα ψυχραίνονται και τα χεράκια μου και τότε θα πω, ας μείνει για όταν θα ζεστάνει λίγο ο καιρός, και κάπως έτσι μπορείς κάλλιστα να εισέλθεις στον κόσμο της παράνοιας. Σε ένα παράλληλο σύμπαν υπάρχει και το αντίστροφο, δηλαδή φουσκωτά πουπουλένια μανίκια. Μόνο μανίκια. Να ένα δώρο, που δεν πρέπει να κάνεις (ειδικά σε ανθρώπους που έχουν αρπάξει λίγο).

Ακαταλαβίστικο πράμα Νο2: Ο καφές χωρίς καφεΐνη. Δηλαδή ότι θες να πιεις καφέ, αλλά βασικά να μην έχει καφέ μέσα. Έχετε σκεφτεί το ενδεχόμενο ότι απλά δεν σας αρέσει ο καφές; Έχετε σκεφτεί ότι χαραμίζονται τόσοι κόκκοι καφέ γιατί απλά μερικοί δεν ξέρετε τι θέλετε; Δηλαδή ντάξει και εγώ είμαι αναποφάσιστη και περίεργη, αλλά μερικοί έχετε βαλθεί να ρημάξετε το σύμπαν. Θυμήθηκα τώρα έναν Γυροπιτά μεγάλη φίρμα, το καλύτερο σουβλάκι πιτόγυρο και τα συναφή, όλα τίγκα στη λίγδα και τη βρώμα, πεντανόστιμα εννοείται, τόλμησα να του ζητήσω «αλάδωτη πίτα» και γύρισε και με κοίταξε, ωσάν ο εξαποδός θα κοίταγε τον αγιασμό. Με τρόμο, θυμό, αποτροπιασμό, αηδία. Ήμουν 16 χρόνων, δεν ήξερα το έρμο. Με συγχώρεσε. Είχε 45 χρόνια σ αυτή τη δουλειά, είχανε δει πολλά τα μάτια του. Εγώ μικρό και χαζό, δεν ήξερα. Εσείς γαμώτι μου δεν ξέρετε ;;; Καφές! Καφές! Είναι πράμα όσιο και ιερό. Είναι πράμα άγιο! Είναι αυτό που μας κρατάει μακριά από μη Χριστιανικές πράξεις , όπως οι ΠΡΩΙΝΕΣ ΔΟΛΟΦΟΝΙΕΣ.

Ακαταλαβίστικο πράμα Νο3: Σοκολάτα με στέβια. ΜΑ. ΤΑ. ΧΙΛΙΑ. ΟΣΤΡΑΚΑ. ΤΟΥ. ΠΟΣΕΙΔΩΝΑ. Δηλαδή ντάξει. Τα χουμε ισοπεδώσει όλα. Δηλαδή ότι τώρα εντάξει. Βγάλαμε τη ζάχαρη, βάλαμε τη στέβια και όλα καλά. Τραλαλαλααα.Να προσποιηθούμε ότι όλα καλά. ΜΕ ΤΗ ΣΟΚΟΛΑΤΑ ΡΕ;;; ΤΙ ΠΗΓΑΤΕ ΚΑΙ ΚΑΝΑΤΕ ;; ΚΑΜΙΑ ΣΕΒΑΣΗΣ; ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ Ο ΚΡΑΤΟΣ; ΟΙ ΑΛΗΤΕΣ. ΕΚΕΙ ΜΑΣ ΚΑΤΑΝΤΗΣΑΝ. Όσοι έχετε φάει σοκολάτα με στέβια, θα ξέρετε γιατί πράμα μιλάω. Σας συμπονώ και συμπάσχω. Ξέρω η μοίρα σας πέταξε εκεί, πέσατε στην ανάγκη της. Ουστ στον αγύριστο να πάει, ήταν η κακιά η ώρα. Πείτε ότι δεν έγινε ποτέ .Όσοι δεν έχετε φάει, είμαι εδώ για να σας προστατεύσω, να μην μαγαρίσετε την αίσθηση που έχετε για την σοκολάτα. Κάποιοι ανώμαλοι, σαδιστές, φτιάξανε τη σοκολάτα με στέβια , και εμείς πρέπει να υποκρινόμαστε ότι είναι το ίδιο καλό. Όπως κάνουμε με ένα φίλο, που πήγε και κουρεύτηκε σαν κριάρι, αλλά επειδή τον αγαπάμε, και επειδή γίνεται αρκετά ρεζίλι και από μόνος του, δεν λέμε κουβέντα. Όχι άνθρωποι, όχι. Αυτό δεν μπορεί να γίνει με τη σοκολάτα. Δεν έχετε αφήσει τίποτα όρθιο. Όσοι έχετε φάει και σας άρεσε, και συνεχίζετε να τρώτε, σας φοβάμαι. Αφού μπορείτε αυτό, μπορείτε τα πάντα. BONUS καθαρίζει και το αντεράκι μιας και η στέβια έχει καθαρτική δράση. Δηλαδή, τι άλλο πρέπει να κάνει το έρμο το φυτό για να σας φωνάξει ότι ΔΕΝ ΚΑΝΕΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΟΚΟΛΑΤΑ.

Ακαταλαβίστικο πράμα Νο4: Οι άκυρες ευχές. «Να προσέχεις!» ΑΧ ευτυχώς που το είπες ρε συ και θα προσέχω! Θα το ξέχναγα διαφορετικά, και τώρα μόλις βρεθώ σε κίνδυνο θα πω «τι μου πε η θεια μου η Βαρσάμω; Να προσέχω ! Ας προσέξω λοιπόν!» Και όλα βαίνουν καλώς γιατί ευτυχώς που με παρότρυνε η θεία να προσέχω. Αν δεν το χε πει, δεν ξέρω τι θα χε γίνει. « Μην αγχώνεσαι!» εξαιρετική συμβουλή, για ανθρώπους που στρεσάρονται πολύ, ιδιαίτερα όταν προέρχεται από γιατρούς.

– ΓΙΑΤΡΕ ΜΟΥ υποφέρω. Με πνίγουν οι σκέψεις μου, η καρδιά μου πάει να σπάσει, με λούζει κρύος ιδρώτας, αρρωσταίνω, χάνω τον ύπνο μου, δεν ξέρω τι να κάνω!

– Μην αγχώνεσαι ! το άγχος θα σε σκοτώσει!

– Αχ γιατρέ μου … δεν θα ξαναγχωθώ ! Μας πως δεν το σκέφτηκα και μόνος μου… Να στε καλά γιατρέ, χίλια ευχαριστώ!

– Παρακαλώ. 50 ευρώ.

«Καλή χώνεψη». Σου τη λένε ενώ τρως, ή μόλις έχεις φάει. Τώρα τι να πω για αυτή την ευχή δεν ξέρω. Μόνο σε εμένα φαίνεται κουλό να σου δίνουν μια ευχή ενώ τρως , που περιλαμβάνει το γαστρεντερικό σου σύστημα και την ικανότητα σου να πέπτεις την τροφή σου ;;; Αυτός που την πρωτοξεστόμισε αν μη τι άλλο, ήταν δυσκοίλιος. Δεν αντιλέγω, σπουδαίο πράμα η σωστή πέψη και η on time αφόδευση (να μια πρόταση που δεν φανταζόμουν ποτέ ότι θα γράψω -πούλιτζερ σου λέει με τη μια) αλλά όταν μου τη λες, ενώ μασάω το φαγάκι μου , πάνω απ το πιατάκι μου στο ωραίο μου τραπέζι, μου έρχεται στο μυαλό το μέρος, ο γκαμπινές, το χαλέ . Και θεωρώ, πως όταν τρώμε, δεν είναι καλή στιγμή να σκέπτεσαι αυτό το συγκεκριμένο δωμάτιο του σπιτιού και τις διαφορές διεργασίες που γίνονται εκεί μέσα (εκτός αν είσαι μύγα ).

Τέλος πάντων, αυτά. Και ό,τι καταλάβατε καταλάβατε.

 

Ftychouli