Εντάξει το θες.
Είσαι έτοιμη γι αυτό.
Έχεις διαβάσει γι αυτό, έχεις δει βίντεο, το έχεις συζητήσει με φίλες.
ΤΟ ΘΕΛΕΙΣ!

Μέρες τώρα το γυροφέρνεις στο μυαλό σου, πως να το δώσεις σε εκείνον να το καταλάβει.Εντάξει, ίσως το timing δεν είναι και πολύ καλό, έσκασε ο ΕΝΦΙΑ, το αμάξι του θέλει αμορτισέρ, είναι να πληρωθούν και οι ασφάλειες των παιδιών, δεν τα πάει και πολύ καλά η ομάδα του, τον πονάει και το αυχενικό όπως είπαμε και πριν – το timing δεν είναι ιδανικό. Όμως ξέρεις κάτι; Όλο κάτι θα συμβαίνει, ε χαίρω πολύ, άμα πάμε έτσι ποτέ δεν θα είναι η κατάλληλη ευκαιρία, οπότε ότι είναι να γίνει πρέπει να γίνει άμεσα, τέλος!

Απόψε είναι η στιγμή σου!

Τα παιδιά έφαγαν , μπανιαρίστηκαν και φυτεύτηκαν στα κρεβάτια τους απο τις 8μιση…
Είχες φροντίσει να τα εξαντλήσεις όλη μέρα, τα πήρες από το σχολείο, τα πήγες για μπάλα, παιδότοπο, ιππασία, ορειβασία, καταδύσεις, μπάντζυ τζάμπινγκ, σκάι ντάιβινγκ και γκούντυς.

Παρόλα αυτά, και ενώ η μπαταρία τους έχει πέσει στο 5% «μα μαμάάάάάάά, βε νυστάζουμεεεεεεεε.»
«Αν δεν κοιμηθείτε νωρίς απόψε, αύριο έχει μπάμιες και τα τάμπλετ θα τα ξαναπάρετε όταν σβήσει για πάντα ο ήλιος»
Κλείνεις την πόρτα τους, την κλειδώνεις, την καρφώνεις με σανίδες, και σπρώχνεις και ένα βαρύ σερβάν και το βάζεις από πίσω να μπλοκάρει την πόρτα. Ταυτόχρονα ενεργοποιείς λέιζερ να σκανάρουν περιμετρικά την είσοδο του δωματίου τους, όποιος πάει να μπει ή να βγει, θα βαρέσουν συναγερμοί και θ ακουστεί από μεγάφωνο «ΠΕΣΕ ΚΑΤΩ ΤΩΡΑ ΡΕΜΑΛΙ» ενώ άγρια πίτμπουλ και ροτβάιλερ θα αλυχτούν.

Καλά όχι, αλλά γέρνεις λίγο την πόρτα να μην είναι φόρα παρτίδα ανοιχτή τέντα και απομακρύνεσαι στις μύτες των ποδιών σου, σε 5» έχουν ξεραθεί, βλέπουν ήδη όνειρο, κι έχουν ήδη, ξεσκεπαστεί ο ένας και τυλιχτεί σα σουβλακόπιτα με τις κουβέρτες ο άλλος. «Αχ τα χρυσά μου, σαν αγγελάκια είναι» σκέφτεσαι και ξεχειλίζεις μητρότητα ξέρωγω, ενώ φεύγεις ΣΦΑΙΡΑ, να πας να κάνεις μπικίνι. “ΤΟ” θες αστραφτερό απόψε!

…(έντερ λάγνο μουσικάκι)

Τα wax strips πονάνε θανάσιμα, ουρλιάζεις αθόρυβα, κλαις χωρίς έλεος σαν ηρωίδα βωβού κινηματογράφου, αλλά το αποτέλεσμα σε δικαιώνει, απαλό και λείο, κάνεις πατινάζ επάνω του. (ιδανικά με τη γλώσσα, σκέφτεσαι χο χο χο χο ατακτούλα!)

Κάνεις σκραμπ σώματος και βάζεις αρωματική ενυδατική μέχρι και στο πάγκρεας, στο πρόσωπο λίγο κονσίλερ να κρύψεις κάτι γαμοσπυράκια κ λίγο γκλος, αρκούν. Μαλλί κάτω , εννοείται, κάνεις κι ένα φσίτ με άρωμα μέσα στα μαλλιά (όπου έχεις ξηροδερμία σ ένα σημείο,κ έχεις ξύσει το κρανίο μέχρι θανάτου επειδή σε φαγουρίζει και πήγε το μπουρδελάκι το άρωμα εκεί – και βέλαξες από τον πόνο ΑΛΛΑ μυρίζεις γαμάτα τώρα, νταξ)

Η πρώτη σου σκέψη ήταν να φορέσεις ένα προκλητικό νυχτικάκι αλλά την απέρριψες. Δεν θες ΑΥΤΟ απόψε, δεν θες να είσαι φαμ φατάλ, ούτε πρόστυχη! Άλλο θες απόψε!

Είσαι έτοιμη λοιπόν, περιμένεις με αγωνία, κάθεσαι στην άκρη του καναπέ και παρακολουθείς νικελόντεον ράμπιτς ινβειζιον με αφοσίωση – καλά όχι ούτε καν, αλλού είναι το μυαλό σου (αν κ το επεισόδιο με το σούπερ μάρκετ είναι γαμηστερό, το συνιστούμε ανεπιφύλακτα)

Ακούς το ασανσέρ.
Ήρθε!
ΕΚΕΙΝΟΣ…

Σηκώνεσαι και τον αντικρίζεις με ηδονική προσμονή, κρέμεσαι από τα χείλια του
«ΑΥΤΟ ΤΟ ΑΡΧΙΔΙ Ο ΑΠΟ ΠΑΝΩ , ΠΑΛΙ ΕΒΑΛΕ ΤΟ ΑΜΑΞΙ ΤΟΥ ΣΤΗ ΘΕΣΗ ΜΟΥ, ΦΤΑΙΩ ΕΓΩ ΤΩΡΑ ΝΑ ΤΟΥ ΤΟ ΛΟΥΣΩ ΜΕ ΒΕΝΖΙΝΗ ΝΑ ΤΟΥ ΤΟ ΑΝΑΤΙΝΑΞΩ, ΤΟΥ ΜΠΑΣΤΑΡΔΟΥ!!!!!!!»

Οκ, δεν ξεκίνησε καλά η βραδία, σκέφτεσαι αλλά το αντιπαρέρχεσαι.

Πας να τον αγκαλιάσεις άλλα σ έχει ήδη προσπεράσει, πάει να πλυθεί και να κατουρήσει, κάνεις πως δε βλέπεις πως πάτησε στο χαλάκι του διαδρόμου με παπούτσια, οκ CHOOSE YOUR BATTLES, GIRL – λες στον εαυτό σου.

«Πωωωωω έχω μια πείνα….» τον ακούς να φωνάζει από το μπάνιο.
Η πρώτη σου παρόρμηση είναι να του πεις «ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΜΗ ΓΑΜΟΦΩΝΑΖΕΙΣ ΤΗΝ ΤΡΕΛΑ ΜΟΥ ΜΕΣΑ, ΘΑ ΞΥΠΝΗΣΕΙΣ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ!» αλλά την καταπνίγεις.

«Έφτιαξα κάτι ελαφρύ, σαλάτα με κοτόπουλο»

Βγαίνει από το μπάνιο και σε κοιτάει με έκπληξη.

– γιατί;;
– είπα να φάμε ελαφρά απόψε το βράδυ.
– γιατί, θα πάμε για μπάνιο μετά;
– ω, έλα βρε μωρό μου τώρα….
Κάνεις να τον ακουμπήσεις αλλά φεύγει σφαίρα για κουζίνα, έχει ανοίξει ψυγείο και βγάζει χωριάτικα λουκάνικα από μέσα, μουστάρδες, καπνιστά τυριά….

«Έχω λυσσάξει της πείνας, δεν έχω φάει σχεδόν τίποτα όλη μέρα στο μαγαζί, με 5 καφέδες είμαι, τι να κλάσει ρε η σαλάτα με το κοτόπουλο ΠΕΙΝΑΩ ΛΕΜΕ!»

Κάθεται στον καναπέ , απλώνει το μισό ψυγείο στο τραπεζάκι μπροστά του, ανοίγει κ μια μπίρα και κάνει ζάπινγκ στα αθλητικά κανάλια τρώγοντας σαν να μην υπάρχει αύριο, και που και που ρεύεται με χάρη. Αν είχες πέος σε στύση, θα σου είχε πέσει φορέβερ. Όμως είσαι δυνατό τυπάκι, με θέληση και επιμονή, πάντα το έλεγαν αυτό οι δασκάλες και στη μαμά σου,δεν εγκαταλείπεις εύκολα.

Τον περιμένεις να τελειώσει το φαγητό, καλά δεν αργεί, με την πείνα που είχε σε 10 λεπτά έχει τεντώσει, δεν χωράει άλλο… Μαζεύεις τα πιάτα και όλως τυχαίος του κουνάς λίγο το κωλί μπροστά στη μούρη. Τσιμπάει, χαμογελάει λίγο… «Είμαστε σε καλό δρόμο» σκέφτεσαι.

Ξαναγυρνάς, κάθεσαι δίπλα του και τρίβεις τη μύτη σου στον ώμο του…
«Τι έχουμε;» ρωτάει πονηρά.
Χαϊδεύεις τη ζώνη του παντελονιού του, που έχει ήδη ξεσφίξει για να φάει.
«να μωρέ…. Σκεφτόμουν… (του φυσάς τον λοβό του αυτιού λίγο – ανατριχιάζει- νταξ το χεις!) μήπως…»
«ναι….»
«παίζαμε λίγο, απόψε….»

«Θέλει παιχνίδι το κοριτσάκι μου; μισό λίγο να δω τι έκανε η Μπάρτσα ρε μωρό ή μάλλον όχι, πάμε μέσα θα το δω μέσα» λέει και σου κλείνει το μάτι.

Οοο όχι!! δεν το θες αυτό! Δε θες ν ανοίξει την τηλεόραση μέσα στο δωμάτιο, με μισό μάτι θα βλέπει τον αγώνα, άσε που θα σε ξεμπερδέψει σε κάνα 10λεπτο το πολύ…
Όοοοοοοοοοοοχι καργιολάκι, σκέφτεσαι, ΟΧΙ ΕΤΣΙ!
Του κλείνεις την τηλεόραση και τον κοιτάς αποφασιστικά «Άκου να δεις μωρό μου, δε θέλω έτσι απόψε… θέλω αλλιώς!!»
«Αλλιώς πως;» σε κοιτάει με απορημένα μάτια τρίχρονου

«Θέλω πιο… σκληρά! Πιο… ζόρικα. Πιο βίαια!»
Βγάζεις ένα φουλάρι που είχες κρύψει πίσω από τα μαξιλάρια του καναπέ και του κάνεις και τοκ τοκ στη ζώνη.

Σε κοιτάει με δυσπιστία.

«Δηλαδή;»
«Τι δηλαδή ρε αγάπη μου πωωωωωω, πόσο άσχετος είσαι! Θέλω να με δέσεις και να με πονέσεις! Να με κάνεις ότι θες! Να με τιμωρήσεις ξέρωγω, ήμουν κακό κορίτσι»
«Γιατί, τι έκανες;’
«Ώχου μωρέ παιδί μου και συ , έλεος! είμαι κακό κοριτσάκι και πρέπει να με τιμωρήσεις, λέμε!’
«Ποιοι το λέμε;»
«Είσαι χαζός ή κάνεις τον χαζό τώρα για να μ εκνευρίσεις, τι καταλαβαίνεις, θέλω να το κάνουμε BDSM ρε παιδί μου!»
«Δεν πας καλά!»
«ΓΙΑΤΙ!! ΟΛΟΙ ΤΟ ΚΑΝΟΥΝ!!!»
«Μα, δε θέλω να σε δείρω.»

Κατεβάζεις μούτρα. Είσαι έτοιμη να βάλεις τα κλάματα ΤΙ ΞΕΝΕΡΩΤΟΣ ΘΕΕ ΜΟΥ μ αυτόν τον άνθρωπο θα περάσεις όλη τη ζωή σου; θα τρώει, θα βλέπει αθλητικά, θα ρεύεται και θα κάνει το ίδιο σεξ για πάντα;

Αναστενάζει.

«Βρε μωράκι μου, καλά δεν είμαστε; Γιατί πρέπει να σε σαπίσω στο ξύλο; αφού σ αγαπάω!»
«Δεν θα μ αγαπάς λιγότερο αν δοκιμάσουμε και κάτι διαφορετικό, εντάξει; Αλλά που να ξέρεις εσύ από κίνκι σεξ, όλες οι φίλες μου κάνουν, εμείς τίποτα.»

Σταυρώνεις τα χέρια στο στήθος, βουρκώνεις και κοιτάς με προσήλωση την κλειστή τηλεόραση. Μένετε για λίγο σιωπηλοί.
Αναστενάζει βαθιά.

Σηκώνεται, βγάζει τη ζώνη του και κάνει να σου δέσει τα χέρια μ αυτήν.

«Συγνώμη, τι κάνεις;’ τον ρωτάς με δυσπιστία.
«Σε δένω, αυτό δε θες;»
«Με τη ζώνη;»
«Ναι, γιατί»
«Ρε αγόρι μου, σοβαρά τώρα;!!»
«…»
«ΔΕ ΜΕ ΔΕΝΕΙΣ ΜΕ ΤΗ ΖΩΝΗ, ΜΕ ΤΟ ΦΟΥΛΑΡΙ ΜΕ ΔΕΝΕΙΣ, ΜΕ ΤΗ ΖΩΝΗ ΜΕ ΧΤΥΠΑΣ!»

Αναπηδάει απηυδισμένος.

«ΔΕ ΘΕΛΩ ΡΕ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ ΝΑ ΣΕ ΠΛΑΚΩΣΩ ΠΩΣ ΤΟ ΛΕΝΕ, ΕΙΣΑΙ Η ΜΑΝΑ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΜΟΥ, ΕΙΣΑΙ Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΜΟΥ, Σ ΑΓΑΠ…..’
«Αγόρασα διακοσίων ευρώ γόβες, με τα λεφτά που μου έδωσες να πληρώσω το ρεύμα»

Τον είδες να κοκαλώνει. Μια φλέβα άρχισε να χτυπάει δυνατά στη βάση του λαιμού του. Το χέρι του έσφιξε μηχανικά τη ζώνη που κρατούσε.
«Τι;» ρώτησε σιγά.
«Κάλεσα και τους γονείς μου να έρθουν να μείνουν εδώ τις γιορτές, να τις περάσουμε όλοι μαζί»

Κατάπιε το σάλιο του σφίγγοντας την κάτω σιαγόνα…

Κινήθηκε απειλητικά προς το μέρος σου, η καρδιά σου πήγαινε να σπάσει!

‘Ωρα να τα παίξεις όλα για όλα, σκέφτεσαι.

«…και τα αδέρφια μου, θα έρθουν και τα αδέρφια μου. Και υποσχέθηκα και στα παιδιά πως θα τους αγοράσεις playstation4. Αποφάσισα πως θα κόψουμε και το κρέας, θα τρώμε τόφου. Και θα πάρουμε και γάτα… Και στον από πάνω, εγώ είπα να παρκάρει το αυτοκίνητο του στο πάρκινγκ μας, δεν πειράζει, είναι καλό παιδί, εμείς θα αφήνουμε το αυτοκίνητο μας έξω, γιατί να μην του κάνουμε τη χάρη είναι τόσο καλό παλληκ…..»

4 κλάσματα δευτερολέπτου αργότερα ο πισινός σου άρχισε να γίνεται μοβ…

Το ξύλο της αρκούδας!!

«ΘΑ ΤΟ ΞΑΝΑΚΑΝΕΙΣ;; ΞΟΔΕΨΕΣ ΤΑ ΛΕΦΤΑ ΤΗΣ ΔΕΗ Ε!! ΘΑ ΕΡΘΕΙ Η ΜΑΝΑ ΣΟΥ ΤΙΣ ΓΙΟΡΤΕΣ, Ε!! ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΟ ΠΑΛΙΚΑΡΙ Ο ΓΕΙΤΟΝΑΣ ΑΠΟ ΠΑΝΩ, ε!!»

Που σε πονεί και που σε σφάζει.

ΑχχχχΝΑΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙ

Δεν του το΄χες.

Ξέχασε και τη μητέρα των παιδιών του, και τις αγάπες και τα λουλούδια, σε βούτηξε από το μαλλί και τύφλα να ΄χει ο Κρίστιαν Γκρέυ ο μεγαλοεπιχειρηματίας από το Ελ Ει, ΔΗΜΗΤΡΑΚΗΣ ΠΑΠΑΔΟΜΑΝΩΛΟΠΟΥΛΟΣ εγγύηση, ‘εμπορία μεταχειρισμένων ανταλλακτικών αυτοκινήτων’ – απόφοιτος Σιβιτανιδίου – εξ Αμαρουσίου ορμώμενος, τι να λέμε τώρα!

Πάντα είχες θέληση και επιμονή… Το έλεγαν και οι δασκάλες στη μαμά 😉

*οδηγίες προς ναυτιλλομένους:
Kορίτσια, αν του σκάσετε το παραμύθι πως φάγατε σε παπούτσια τα λεφτά της ΔΕΗ, να ξέρετε, ρισκάρετε. Fίφτυ φίφτυ οι πιθανότητες να κάνετε ζόρικο σεξ, με το να σας μείνει στον τόπο από εγκεφαλικό. ΔΙΑΣΚΕΔΑΣΤΕ ΥΠΕΥΘΥΝΑ.

 

Ελένη Σαββαϊδου-Εσώρουχα