Τα σχολεία έχουν κλείσει και ο Προυπρής, το ξωτικό, βαριέται.

Μερικές μέρες δεν είναι για θάλασσα και βόλτες επειδή δεν είναι καλός ο καιρός, ή επειδή η Νεράιδα Μελένια έχει δουλειά και πρέπει να λείψει.

Και τότε ο καημένος ο Προυπρής βαριέται. Πολύ. Και ούτε σκανταλιές μπορεί να κάνει, γιατί έχει υποσχεθεί στη Μελένια πως θα είναι φρόνιμος και τότε εκείνη θα του φέρει παγωτό φράουλα που του αρέσει “αχ πόσο μου αρέφει το παγωτό φράουλα, Μελένια! Να μου φέρεις, εντάκφει;”
– Αν είσαι καλό παιδάκι, θα σου φέρω!

Έτσι λοιπόν, κάθεται και περιμένει. Ζωγραφίζει, βλέπει τηλεόραση, ξαναζωγραφίζει, ξαναβλέπει τηλεόραση “αχ πόσο βαριέέέέέέμαι μωρέ!” λέει και ξαναλέει.

Τότε βλέπει τον υπολογιστή της Μελένιας.

H Mελένια, καμιά φορά επιτρέπει στον Προυπρή να κάτσει στον υπολογιστή της, για να δει παιδικά, να ακούσει μουσικούλα και να μιλήσει με την ξαδερφούλα του την Ζμπλουφ, που ζει μακριά σε ένα μέρος που λέγεται Καναδάς και κάνει πολύ κρύο μπρρρ!

Αλλά η Μελένια του έχει πει “Μόνο όταν είμαι και εγώ εκεί θα μπαίνεις στο ίντερνετ, ποτέ χωρίς εμένα Προυπρή μου, είναι επικίνδυνο”

Μα, ο Προυπρής δεν καταλαβαίνει γιατί είναι επικίνδυνο το ίντερνετ! Θέλει και εκείνος να μιλήσει με άλλα ξωτικάκια και να βρει παρέες! Ω έλα τώρα, τι φα πάφω μωρέ, θα βγει κανένας κακός από την οφόνη και θα με αρπάκφει; Σιγά, εγώ φα μπω στο ίντερνετ και φα βρω φίλους! σκέφτηκε ο Προυπρής και άνοιξε τον υπολογιστή.

Μπήκε σε μία σελίδα που μιλάνε οι μεγάλοι, έχει και παιχνίδια, το ήξερε αυτό ο Προυπρής επειδή έβλεπε τη Μελένια που έμπαινε καμιά φορά εκεί. Η αλήθεια είναι πως είχε ακούσει μερικές φορές τη Μελένια να θυμώνει με κάτι που της έλεγαν εκεί, ή κάτι που έβλεπε και την είχε δει να κλείνει θυμωμένη τον υπολογιστή της, μα δεν καταλάβαινε το λόγο! Αφού είναι τόσο ωραίο να μιλάς με άλλους και να παίζεις παιχνίδια, έχει τόση πλάκα!

Πρώτα έπαιξε ένα παιχνίδι με φούσκες, ο Προυπρής, που έπρεπε να σκάει μπαλάκια με ένα διαστημικό όπλο, ωωω ήταν τέλειοοοοο! Μετά έπαιξε με κάτι τουβλάκια που έπρεπε να τα βάλεις το ένα πάνω στο άλλο και να προσέχεις να μην πέσουν!

Τότε, ξαφνικά εμφανίστηκε ένα μήνυμα στην οθόνη, πως κάποιος θέλει να του μιλήσει. Κάποιος άγνωστος.
– Γεια σου, πως σε λένε;

Ο Προυπρής ξαφνιάστηκε. Η Μελένια του είχε πει να μην μιλάει ποτέ με αγνώστους, αλλά στο ίντερεντ δεν ισχύει αυτό, μάλλον.

– Προυπρή
– Τι αστείο όνομα! Πόσων χρονων είσαι;
ρώτησε ο άγνωστος
Είμαι 9876545678987 χρονών απάντησε ο Προυπρής, αλλά σε ανθρώπινα χρόνια είμαι μικρούλης, δεν είμαι μεγάλος. Εσένα πως σε λένε;
Με λένε Αννούλα και είμαι 9 χρονών, θέλεις να μιλάμε;
Ο Προυπρής χάρηκε πολύ! Επιτέλους ένα φιλαράκι! Δεν θα βαριέται πια! Ω πόσα πράγματα είπαν με την Αννούλα! Είπαν τι παιχνίδια τους αρέσουν να παίζουν, είπαν για το σχολείο και τους φίλους τους, είπαν για τις διακοπές τους! Η Αννούλα όλο τον ρωτούσε τον Προυπρή και εκείνος απαντούσε, της τα έλεγε όλα, δεν ήταν άγνωστη! Ήταν ένα κοριτσάκι στο ίντερνετ και σίγουρα ήταν καλό παιδί, ήταν φίλη του, τον καταλάβαινε! Την συμπαθούσε πολύ!

Κάποια στιγμή η Αννούλα ρώτησε τον Προυπρή αν είχε μαγιό. Και βέβαια είχε ο Προυπρής, του είχε φτιάξει ένα τέλειο μαγιό η Μελένια! Είχε κοκοφοίνικες επάνω!

– Θα μου το δείξεις; ρώτησε η Αννούλα
– Μα, πως να στο δείξω;
– Θα το φορέσεις και θα πατήσεις το κουμπάκι στον υπολογιστή που ανοίγει την κάμερα. Και τότε θα σε δω με το μαγιό σου.
– Ντρέπομαι λίγο,
απάντησε ο Προυπρής.
– Ω μην ντρέπεσαι, είμαστε φίλοι εμείς, δεν θα το μάθει κανείς. Θα σου δείξω και εγώ το μαγιό μου. Άμα δεν το κάνεις, τότε και εγώ θα κλείσω τον υπολογιστή μου και δεν θα ξαναμιλήσουμε, να το ξέρεις!

Ο Προυπρής δεν ήθελε να χάσει τη φίλη του. Φόρεσε το μαγιουδάκι του και έκανε ότι του είπε η Αννούλα. Τον ρώτησε και εκείνη αν ήθελε να τη δει. Ο Προυπρής απάντησε ναι.

Και τότε, έγινε κάτι τρομερό. Η Αννούλα άνοιξε και εκείνη την κάμερα στον υπολογιστή της. Και έδειξε στον Προυπρή ποια πραγματικά ήταν. Δεν ήταν ένα μικρό κοριτσάκι, ήταν ένας μεγάλος άντρας. Και έδειξε στον καημένο τον Προυπράκο άσχημα πράγματα και του είπε κακές λέξεις. Και εκείνος ντράπηκε και τρόμαξε πολύ! Και τότε ο άντρας του είπε, πως αν το έλεγε ποτέ σε κανέναν, θα έδειχνε σε όλο τον κόσμο τον Προυπρή με το μαγιουδάκι του. Και όλοι θα τον κορόιδευαν και θα τον μάλωνε πολύ η Μελένια. Ο Προυπρής άρχισε να κλαίει. Φοβόταν και ντρεπόταν πολυ.

Η Μελένια έφερε σπίτι παγωτό φράουλα! Μιαμ!

Μα ο Προυπρής δεν είχε όρεξη. Είχε κρυφτεί σε μια γωνίτσα και μόνο έκλαιγε και φοβόταν.

Η νεράιδα τον πήρε αγκαλίτσα, του φίλησε το ξωτικομαγουλάκι και του είπε “ότι κι αν συμβαίνει, ότι κι αν έγινε, εγώ θα σε αγαπώ. Ότι κι αν σε φοβίσει, εγώ θα το διώξω μακριά.”

– Φα με μαλώσεις! Βεν φα με αγαπάς πια!!!! είπε ο Προυπρής με λυγμούς.

– Τίποτα στον κόσμο δεν θα με κάνει να μη σε αγαπάω. Είσαι το ξωτικάκι μου. Πες μου τι συμβαίνει και όλα θα πάνε καλά.

Ο Προυπρής τα είπε όλα στη Μελένια. Και εκείνη θύμωσε πολύ. Όχι με τον Προυπρή. Με τον κακό άνθρωπο στο ίντερνετ.

– Θα τον βρούμε, Προυπρή μου, μη φοβάσαι!

– Όχι όχι φοβάμαι! Να μην τον βρούμε, να μην του μιλήσουμε ποτέ πια! Φοβάμαι Μελένια!

– Να μη φοβάσαι! Είσαι πολύ γενναίος που μου τα είπες όλα. Αλλά πρέπει να τον σταματήσουμε να μην ξανατρομάξει άλλα παιδάκια. Ξέρω εγώ τι πρέπει να κάνω, μη φοβάσαι. Θα μιλήσω σε κάποιους που δουλειά τους είναι να σταματάνε τέτοιους κακούς ανθρώπους από το να τρομάζουν τα παιδάκια στο ίντερνετ. Εσύ να μη φοβάσαι. Να μη φοβάσαι ποτέ. Όταν κάποιος σε τρομάζει να μου το λες. Σε μένα ή σε έναν δάσκαλο σου, κάποιον που ξέρεις και εμπιστεύεσαι. Να μιλάς, να λες τι έγινε, τι σε τρόμαξε, ποιος σου έκανε κακό! Όταν μιλάς για κάτι τρομακτικό, ο φόβος φεύγει. Να μιλάς Προυπρή μου, να μην κρατάς μυστικό ότι σε φοβίζει! Και να θυμάσαι ΠΑΝΤΑ, όταν κάποιος σου πει “μην το πεις στη μαμά σου. Μην το πεις στο μπαμπά σου. Μην το πεις στη δασκάλα σου. Μην το πεις πουθενά” να ξέρεις πως είναι ΚΑΚΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ και να τρέξεις ΓΡΗΓΟΡΑ να το πεις σε κάποιον!

– Εντάκφει Μελένια μου.

– Και να θυμάσαι, μπορείς και εσύ να κάνεις μαγικά!

– Μα, εγώ βεν είμαι νεράιβα, Μελένια! Κφέχασες; Εγώ είμαι κφωτικό! Βεν μπορώ να κάνω μαγικά!

– Μπορείς. Μπορείς να κάνεις το πιο δυνατό μαγικό απ’όλα! Που μόνο οι πολύ σπουδαίοι και δυνατοί μάγοι μπορούν να κάνουν.

– Ποιο Μελένια; είπε απορημένος ο Προυπρής.

– Μπορείς να κάνεις τον φόβο να εξαφανιστεί. ΑΜΠΡΑ ΚΑΤΑΜΠΡΑ φόβε! ΕΞΑΦΑΝΙΣΟΥ! Μίλα σε κάποιον που εμπιστεύεσαι, έναν μεγάλο, μη ντρέπεσαι. Και διώξε τον φόβο μακριά!

– Είναι αλήφεια ΝΑΙ! Από την ώρα που σου είπα για τον κακό άνφρωπο στο ίντερνετ, βε φοβάμαι πια! Είμαι μάγος! ΑΜΠΡΑ ΚΑΤΑΜΠΡΑ ΦΟΒΕ, ΕΚΦΑΦΑΝΙΦΟΥ! ΒΕΝ ΣΕ ΦΟΒΑΜΑΙ ΠΙΑ!

Το παγωτό φράουλα έχει πάντα πιο ωραία γεύση όταν δεν φοβάσαι!

Μίλα και εσύ, σε κάποιον για ότι σε φοβίζει! Γίνε μάγος, διώξε το φόβο μακριά. ΑΜΠΡΑ ΚΑΤΑΜΠΡΑ!