-Μαρή Αντουανετααααααα, μαρή ξεμυαλισμένη που είσαι μαρή;
ακούστηκε η φωνή της αυτοκράτειρας Μαρίας – Θηρεσίας των Αψβούργων (των Αψβούργων βεβαίως βεβαίως) μέσα στο ανάκτορο Χόφμπουργκ να φωνάζει τρυφερά το σπλάχνο της και να μπουμπουνίζει όλη η Βιέννη!

Η δεκατετράχρονη αρχιδούκισσα Μαρία-Αντουανέτα, το δέκατο πέμπτο παιδί της αυτοκράτειρας και στερνοπούλι της ήταν στο playroom με τις κυρίες των τιμών κι έκαναν πως έφτιαχναν κοσμήματα από γκλίτερ και χαντρούλες, πολύχρωμες κλωστούλες κι άλλες τέτοιες αηδιούλες με την καινούργια μπιζουδό μηχανή για μοδάτα, trendy κορίτσια ενώ στην πραγματικότητα προσπαθούσαν να ανακαλύψουν -μάταια-τι είναι αυτό το φούσκωμα κάτω από το παντελόνι του Κεν.

-Καλημέρα μανούλα Αυτοκράτειρα της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και παρεμπιπτόντως βασίλισσα της Γερμανίας, Ουγγαρίας, Κροατίας και Βοημίας (σημερινής Τσεχίας). Ήταν μια γαλίφω αυτή άμα ήθελε να καλμάρει τη μάνα της. Ο Θεός να φυλάει!
Εδώ είμαι και μελετώ μαθηματικά, ιστορία και κέντημα σύμφωνα με το απαιτητικό αλλά απαραίτητο για την μόρφωση και καλλιέργεια μου πρόγραμμα που μου οργανώσατε (κάργια μου χεις φάει τα χρόνια με τους χάλιες παππούδες που μου στέλνεις συνέχεια να μου ζαλίζουν τον έρωτα με τις παπαρδέλες τους)
Την κοιτάει η Μάνα της μ ένα μάτι που έσταζε θύμο γιατί ήταν γατόνι και δεν την έριχνε με τέτοια σκουληκιάρικα η μικρή. Ήξερε τι ακαμάτρα και ανεπρόκοπη ήταν η κορούλα της. Είχε γίνει δέκα χρονών και δεν ήξερε να διαβάζει γερμανικά ακόμα!

-Ρίξε δυο σουτιέν και δυο βρακιά σε μια Louis Vuitton, καμιά σωβρακοφανέλα Victoria’s secret – μην μας περάσουν για τίποτα παρακατιανούς φτωχομπινέδες – πάρε και το Νεσεσέρ το Samsonite κι έφυγες. Σε τρεις μέρες παντρεύεσαι. Σε ζητάνε από Γαλλία..
Πετάγονται τα μάτια της μικρής έξω σαν του Τζιμ Κάρευ στη Μάσκα.

-Πλάκα με κάνεις;(της άρεσαν τα σαλλονικιότικα) Σε τρεις μέρες; Και θα πάρω Γάλλο; Αυτών που τα τυριά τους βρωμάνε ποδαρίλα; που έχουν τσακωθεί με το σαπούνι; που τρώνε σαλίγκαρους με σκόρδο; Πας καλά; Σε τέτοιο ψηλομύτη θα με δώσεις;
Κάνει την ανάγκη φιλοτιμία η δόλια μάνα-αυτοκράτειρα και την παίρνει με το καλό, ας πούμε.
Αντουανέτα, τους Γάλλους τους τρώει ο κώλος τους για φασαρίες συνέχεια, όπου τσαμπουκάδες η Μαγδάλω πρώτη. Πρέπει να βάλουμε τα θεμέλια για την Ενωμένη Ευρώπη αύριο μεθαύριο (άμα σου λέω γατόνι η Μαρί Τερέζ, να μ’ ακούς) Εμείς είμαστε φιλήσυχοι σαν λαός. Ντάξει μην κοιτάς που θα αιματοκυλήσουμε τον κόσμο δυο φορές. Η ώρα η κακιά ματάκια μ… Έχεις καθήκον απέναντι στο κράτος να ενώσεις τα δυο βασίλεια…
Κι επειδή έβλεπε ότι δεν τσιμπάει η μικρή συνεχίζει:
-άσε που θα χεις τσαμπαρέ όλα τα συνολάκια απο το Παρίσι, Dior, Chanel, Valentino πρώτη μούρη σ’ όλα τα défilés μόδας δίπλα στη Donatalla Vercase (αν αντέξεις βέβαια έτσι που χει γίνει σαν τη μούμια του Τουταγχαμών), εξώφυλλα Paris Match, παπαράτσι να σε κυνηγάνε τύφλα να χει η Νταιάνα..(από την pont d’Alma μην περάσεις μόνο) και σε μαζεύουμε με τα κουταλάκια.

-Στη Γαλλία δεν πατάω γοβάκι που να μου κόψουν το κεφάλι (προοικονομία λέγεται αυτό νεαρούλα που βάφεις τα νυχάκια σου με μπλάνκο την ώρα των Αρχαίων, άκου την παλιά)
Τελικά με τα πολλά, με τούτα και με κείνα την τούμπαρε η μάνα κουράγιο…

-Και ποιον θα πάρω; Tον μπάρμπα με το περουκίνι και το άσπρο σοσονάκι με τα μαύρα σκαρπίνια που μας κουβαλήθηκε πριν; Μη ξεράσω ανανάδες!

-Όχι, αυτός ήταν ο Γάλλος πρέσβης στη Βιέννη που έφερε το προξενιό. Τον εγγόνα του βασιλιά θα πάρεις, του Λουί 15ου… Σου φέξε μωρή. Άμα τα τινάξει ο βασιλιάς, τα τίναξε κι ο μπαμπάς του, δυο αδελφούς που είχε πιο μεγάλους μας άφησαν χρόνους, θα γίνεις βασίλισσα μαρή!
Δεν της άρεσε η σειρά προτεραιότητας στη λίστα αναμονής για το θρόνο αλλά δε βαριέσαι. Γιούρια στο νταβλά με τα κουλούρια κι η ευλογιά θερίζει στις μέρες μας..
-Κι άμα δεν μ αρέσει η μάπα του; Στην εκκλησία θα τον παρατήσω;

Τελικά τα πράγματα ήταν χειρότερα γιατί σε τρεις μέρες η μόλις 14 χρονών Μαρία Αντουανέτα παντρεύτηκε με πληρεξούσιο στην Βιέννη τον εγγονό του Γάλλου Βασιλιά Λουδοβίκου 15ου, Λουί -σχεδόν 15 χρονών – χωρίς όμως να ναι εκεί ο γαμπρός. Το ρόλο του γαμπρού έπαιξε με μεγάλη επιτυχία ο αδελφός της, γιατί πόσο πιο γελοίο να παντρεύεσαι ολομόναχη πια. Στο “ο γαμπρός μπορεί να φιλήσει τη νύφη” που λέει ο παπάς δλδ τι κάνεις; Του χώνεις μια να μαζεύει τα δόντια του ο αιδεσιμότατος η δεν του χώνεις;

Και κατά τον ρουν της ιστορίας (σ’ έστειλα ε; τέρας μορφώσεως, καλά εσύ κράτα το τέρας καλού κακού) την πετάνε σε μια άμαξα, με δυο τρεις κολλητές και το σκυλάκι της (εκείνα τα κακουμούτσουνα τις μύξες που μοιάζουν με Γκρέμλιν και γαβγίζουν εκνευριστικά, ναι κι εγώ τα συμπαθώ τα χρυσά μου) και βουρ για Γαλλία. Μην σου περιγράψω την σκηνή. Κλάμα η αρχιδούκισσα, κλάμα οι ευγενείς, κλάμα το προσωπικό, κλάμα και οι Βιεννέζοι, δεν κατέβαινε το κρουασάν εκείνη τη μέρα, ο καφές βιεννουά τους έφερνε ξυνίλες ήρθε και μάσησε και η Μεγάλη Αυτοκράτειρα Μητέρα. Γυρίζει σ’ έναν καλόγερο που ήταν και καλά ευλογημένος και πεφωτισμένος και από το Θεό σταλμένος, πολύ φίρμα την εποχή εκείνη και τον ρωτάει:
-Πώς θα ναι το μέλλον της Μαρίας μου της Αντουανέτας μου στην Γαλλία, λέτε;
Και παίρνει την απάντηση:
-Υπάρχουν σταυροί για όλους τους ώμους μεγαλειοτάτη.

Μη μου πεις, ωραίος οιωνός για να ξεκινήσει ένας ευτυχισμένος γάμος.