Με αφορμή ένα πολύ κοντινό κοινωνικό γεγονός και ψάχνοντας να βρω τι θα φορέσω δοκίμασα το φόρεμα που είχα αγοράσει αντί για νυφικό για να το φορέσω στο θρησκευτικό γάμο με τον πρώην σήμερα άντρα μου. Το φόρεμα μια χαρά ήταν επάνω μου γιατί τη δεδομένη στιγμή δεν είμαι πολύ μακριά από τα τότε κιλά και τον τότε σωματότυπό μου αλλά εγώ ήμουν μια άλλη μέσα σε αυτό. Θες τα 16 χρόνια που έχουν μεσολαβήσει, θες ότι άλλα περίμενα από τη ζωή μου τότε και αλλιώς εξελίχθηκε τελικά, δεν θα το φορέσω ούτε τώρα ούτε ποτέ άλλοτε αυτό το φόρεμα.

Τον πρώην τον γνώρισα κοντά στα 20 μου χρόνια ενώ ήμουν στο πρώτο έτος των πανεπιστημιακών μου σπουδών. Είχαμε ειδωθεί και νωρίτερα αλλά δεν του είχα δώσει και ιδιαίτερη σημασία. Τότε ήταν όμως η κατάλληλη χρονική περίοδος και ήρθε και έδεσε. Αν και τόσο διαφορετικοί όπως η μέρα με τη νύχτα ή ο χειμώνας με το καλοκαίρι πιστεύω ότι αγαπηθήκαμε απλώς δεν ήμασταν εξαρχής ταιριαστοί οπότε κάποτε αυτό θα έβγαινε στην επιφάνεια.

Εγώ στο πρώτο έτος του πανεπιστημίου, καλή μαθήτρια και καλή φοιτήτρια ανέκαθεν με λατρεία προς το διάβασμα. Εκείνος μόλις και μετά βίας είχε βγάλει το γυμνάσιο και με μεγάλη δυσκολία σε οποιαδήποτε πνευματική εργασία, τα κατάφερνε μόνο στις χειρωνακτικές κι εκεί με δυσχέρεια. Επίσης μια άλλη σημαντική διαφορά που την βρίσκαμε πάντα μπροστά μας ήταν ότι εγώ ήμουν μαζεμένη οικονομικά ενώ εκείνος σπάταλος και χωρίς να διαθέτει τα όσα ξόδευε.

Τι με τράβηξε κοντά του; Μάλλον το ότι ήταν η πρώτη μου σχέση και πίστευα ότι παρόλες τις δυσκολίες θα ζούσαμε μια ζωή όπως των γονιών μου που είναι το παράδειγμά μου. Με αγάπη, κατανόηση, νοιάξιμο για τα παιδιά μας και μια ομαλή πορεία προς ένα κοινό μέλλον.

Τα πράγματα δεν ήρθαν εύκολα. Δεν είχαμε μόνιμη δουλειά ούτε ο ένας ούτε ο άλλος, τύχανε και θέματα υγείας που χρειάζονταν παρέμβαση, οικονομική υποστήριξη και ψυχικό σθένος. Επίσης, εκείνος ήθελε να ζήσει μια ζωή που δεν μπορούσε να την υποστηρίξει οικονομικά με αποτέλεσμα άπειρα χρέη (και κάποια και στο όνομά μου αφού κακώς μεν αλλά μπήκα στη διαδικασία αυτή).

Τελικά όλα αυτά οδήγησαν στην αμοιβαία απομάκρυνση και στην απόφαση ότι δεν πάει άλλο. Εγώ παρότι δεν είναι εύκολα ούτε μετά γιατί η οικονομική κατάσταση είναι πολύ χειρότερη από ότι αρχικά δεν το μετάνιωσα ποτέ. Έτσι κι αλλιώς έχω ότι απέμεινε από αυτό το γάμο που με γεμίζει και περιμένω να ενηλικιωθεί για να χαράξει το δικό του δρόμο.

Δεν είμαι η κατάλληλη να δώσω συμβουλές γιατί απέτυχα σε αυτόν τον τομέα. Αλλά αν δείτε κάτι που δεν σας κολλάει γενικά δεν είναι ανάγκη να το προχωρήσετε μέχρι το τέλος μόνο και μόνο γιατί θα πρέπει να ολοκληρώνετε τα πάντα. Ας αφήσουμε και κάτι ανολοκλήρωτο σε αυτή τη ζωή. Οι γάμοι πρέπει να γίνονται με νου και γνώση, οι έρωτες δεν πρέπει να φοράνε νυφικό.

 

Νηπενθές 2017

 

Ελένη Σαββαϊδου-Εσώρουχα