Όνειρα.
Όνειρα παιδικά, όνειρα εφηβικά, όνειρα μη πραγματοποιημένα. Δίπλα στο κύμα στέκεται και αναπολεί τα όνειρα που πήγαν χαμένα. Πόσα ήθελε να κάνει και πόσα από αυτά κατάφερε τελικά. Ήθελε να γυρίσει τον κόσμο. Να γυρνάει σε χώρες, πόλεις, να γνωρίζει νέες κουλτούρες, διαφορετικά ήθη και έθιμα. Ήθελε να αποκτήσει εμπειρίες. Με μία βαλίτσα στο χέρι να σεργιανίζει στα σοκάκια του κόσμου.

Απολογισμός της ζωής της. Σπουδές, οικογένεια, δουλειά. Για όλους τους άλλους μία πετυχημένη γυναίκα. Για την ίδια, μία γυναίκα που απλά ακολούθησε τα πρέπει και τα θέλω των άλλων. Ακόμα και έτσι, όμως, πετυχημένη στα μάτια όλων. Και πάλι την κατέκριναν! Τι τις θες τόσες σπουδές, πότε θα παντρευτείς, πότε θα κάνεις παιδιά. Και αφού τα έκανε όλα αυτά, παντρεύτηκε, έκανε παιδιά, αφοσιώθηκε στο μεγάλωμά τους. Νέος γύρος επικρίσεων. Άφησες πίσω τα όνειρά σου για έναν άντρα, χαράμι πήγαν οι σπουδές. Η κοινωνία δεν ικανοποιείται με τίποτα.

Και ποια άραγε είναι η κοινωνία; Η οικογένεια. Γονείς, συγγενείς, φίλοι, γνωστοί, τυχαίοι περαστικοί από τη ζωή της. Όλοι αυτοί την επηρέασαν, όλοι αυτοί με τον έναν ή τον άλλον τρόπο αποτέλεσαν τροχοπέδη στην εξέλιξή της. Γιατί μπορεί να φαίνεται ότι έκανε ό,τι ήθελε, αλλά πάντα ενδόμυχα επιθυμούσε να ικανοποιήσει τους άλλους, να τη θαυμάζουν, να την θεωρούν πρότυπο! Ναι, γύρισε όσο μπορούσε τον κόσμο. Ναι, γνώρισε τον απόλυτο έρωτα. Τον άντρα που είπε ή με αυτόν ή με κανέναν. Ναι, έκανε δυο υπέροχα παιδιά … Αλλά δεν έκανε όλα όσα έκρυβε μέσα στην καρδιά της! Γιατί πάντα οι άλλοι της υποδείκνυαν – άμεσα ή έμμεσα – τι να κάνει.

Οι άλλοι; Όχι! Η ίδια … Αυτή άφησε όλους τους άλλους να την επηρεάζουν! Αυτή άφησε όλους τους άλλους να της «υποδεικνύουν» ποιο είναι το σωστό. Αυτή άφησε όλους τους άλλους να εκφράζουν άποψη για τη ζωή της. Δεν φταίει, λοιπόν, η κοινωνία, δεν φταίνε οι άλλοι. Η ίδια φταίει. Αν θέλει να είναι αληθινή και ειλικρινής απέναντι στον εαυτό της. Η ίδια άφησε τους άλλους να μπουν στην καρδιά της, στην ψυχή της και να την οδηγήσουν στο μονοπάτι της ζωής, το οποίο κλήθηκε να περπατήσει.

Σηκώθηκε, κοίταξε το απέραντο γαλάζιο. Το γαλάζιο που πάντα την ταξίδευε. Το γαλάζιο που πάντα την γαλήνευε, με ένα χαμόγελο στα χείλη, αποφάσισε! Ήρθε η ώρα να κάνει όλα όσα είχε ονειρευτεί. Τουλάχιστον να προσπαθήσει. Και όσο για τους ανθρώπους δίπλα της; Αν την αγαπάνε, θα την καταλάβουν. Θα νιώσουν την ανάγκη της. Και θα της σταθούν. Γιατί ποτέ δεν είναι αργά να πραγματοποιείς τα όνειρά σου. Όνειρα που θα γεμίσουν την ψυχή σου. Όνειρα που θα γεμίσουν την καρδιά σου. Όνειρα που θα γεμίσουν ικανοποίηση και αυτούς που σε αγαπάνε.

 

Dark Knight Writer