Γεννιέσαι. Ετοιμάζεσαι να ξεκινήσεις ένα υπέροχο ταξίδι μέσα σε έναν κόσμο που το να είσαι «καλός» συνοδεύεται κι από ένα τίμημα που πρέπει να πληρώσεις. Δεν το ξέρεις ακόμα. Δεν λες τίποτα…

Είσαι παιδάκι. Μόλις έχεις μεταφέρει στον τοίχο τον κόσμο όπως τον έχεις φανταστεί, με πλούσια χρώματα και εικόνες. Η μαμά σου το βλέπει και αντί να ενθουσιαστεί μαζί σου, αρχίζει να ουρλιάζει ότι έκανες ζημιά στον τοίχο και τώρα θα αναγκαστεί να τον ξαναβάψει. Την κοιτάς και δεν μιλάς ενώ αυτό που θέλεις να της πεις είναι πως αυτό το έργο τέχνης το έκανες γι’ αυτή, το έκανες για να δεις το χαμόγελο και πάλι στο πρόσωπο της αφού τον τελευταίο καιρό σου φαίνεται πάντα τόσο κουρασμένη. Δεν είπες όμως τίποτα…

Πας στο Δημοτικό. Λες στην καλύτερη σου φίλη πως αγαπάς τον Βασίλη και θέλεις να τον παντρευτείς όταν θα μεγαλώσεις. Της περιγράφεις πόσο πολύ λατρεύεις τα φουντωτά μαλλιά του και τον τρόπο που παίζει μπάλα με τα άλλα αγόρια στο προαύλιο. Την άλλη μέρα τη βλέπεις να τρέχει από πίσω του και να του κάνει νάζια και δεν λες τίποτα. Στο πάρτυ του συμμαθητή σας θα πιάσει το Βασίλη όταν θα μπει το αγαπημένο σου σλόου κομμάτι και θα χορέψει αυτή μαζί του ρίχνοντας πονηρές ματιές προς το μέρος σου πάνω από την πλάτη του. Εκείνη τη στιγμή τη μίσησες αλλά δεν είπες τίποτα…

Εφηβεία. Η χειρότερη περίοδος των ανθρώπων. Περνάς τη φάση που γεμίζεις τρίχες παντού, τα ρούχα σου δεν είναι επώνυμα λόγω στενών οικονομικών της οικογένειας, είσαι γεμάτη ανασφάλειες για το σώμα σου και για τον εαυτό σου γενικότερα. Κάποιοι συμμαθητές σου το «μυρίζονται» ότι δεν πλέεις σε πελάγη αυτοεκτίμησης και σε κάνουν στόχο. Ακούς προσβλητικά σχόλια στα διαλλείματα και μέσα στην τάξη για το μουστάκι σου που μοιάζει με του Καπετανάκη, για την μπλούζα σου που μοιάζει με σακί πάνω σου, για την κοιλίτσα σου που παρομοιάζεται με εγκύου ελέφαντα. Θέλεις να ουρλιάξεις, να αρχίσεις να δέρνεις όλες αυτές τις ψυχές που μέσα από τις κουβέντες τους θέλουν να καταχωνιάσουν βαθιά μέσα τους τις δικές τους ανασφάλειες. Δεν είπες τίποτα…

Κάνεις την πρώτη σου σχέση. Αυτός είναι μεγαλύτερος από σένα. Έχει ήδη μπει στη ζωή λόγω της δουλειάς που κάνει και ξέρει πώς να αντιμετωπίζει τις σχέσεις. Εσένα είναι η πρώτη σου, είσαι άβγαλτη και δεν έχεις ιδέα πως γίνονται τα πράγματα. Τον βλέπεις να φλερτάρει με άλλες γυναίκες μέσα στο μαγαζί που πηγαίνετε για ποτό και ξέρεις ότι κάτι δεν πάει καλά. Του ζητάς να σου πει τι συμβαίνει κι αυτός σε παραμυθιάζει ότι δεν τρέχει τίποτα, φίλες είναι. Πνίγεσαι, ξέρεις ότι δεν είναι απλές φίλες, το νιώθεις αλλά το βουλώνεις γιατί ακόμα δεν εμπιστεύεσαι τη διαίσθηση σου και φοβάσαι να το κάνεις για να μην τον χάσεις. Δεν είπες τίποτα και συνέχισες μέχρι που σε έδιωξε αυτός…

Πιάνεις δουλειά. Έχεις όλη τη διάθεση να μάθεις, να εξερευνήσεις, να δώσεις τον καλύτερο εαυτό σου. Προσπαθείς να τα κάνεις όλα σωστά, κάθεσαι περισσότερες ώρες στο γραφείο για να αποδείξεις στο αφεντικό ότι είσαι ικανή και ότι μπορείς να ανταπεξέλθεις. Οι συνάδελφοι σου αρχίζουν να σε φορτώνουν με τη δουλειά τους. Κάποιος συνάδελφος μπαίνει στο γραφείο και σου την πέφτει στα μουλωχτά. Πλάκα κάνει, δεν το κατάλαβες; Ο Προϊστάμενος δεν αντιδρά σε ό,τι βλέπει αλλά αντιθέτως αρνείται να πάρει θέση ακόμα κι όταν του μεταφέρεις με έμμεσο τρόπο τα παράπονα σου. Η κατάσταση γίνεται χειρότερη με τον καιρό. Χάνεις τα ρεπό σου, η σεξουαλική παρενόχληση γίνεται μόνιμη, πηγαίνεις στη δουλειά και σε πιάνουν τα κλάματα πριν ακόμα μπεις στο γραφείο. Έχεις μάθει ότι οι «καλές» κοπέλες δείχνουν ανωτερότητα. Σε απολύουν μία μέρα χωρίς καμία αιτιολογία. Δεν είπες τίποτα…

Κάνεις μία καινούργια φίλη. Είναι μία όμορφη και δυναμική γυναίκα, σε προτρέπει να δοκιμάσεις καινούργια πράγματα στη ζωή σου. Θαυμάζεις τον χαρακτήρα και την προσωπικότητα της και δένεσαι περισσότερο μαζί της. Νομίζεις ότι νιώθει το ίδιο με σένα μέχρι που διαπιστώνεις ότι σε χρησιμοποιεί για να περνάει αυτή καλά. Σε μειώνει στους άλλους ανθρώπους πίσω από την πλάτη σου και μπροστά σου τονίζει με σθένος πόσα έχει κάνει αυτή για σένα. Σε ζηλεύει αφάνταστα γι’ αυτό που είσαι και αντί να σου μοιάσει, θέλει να σε κάνει ένα με το χώμα για να νιώσει αυτή ανώτερη. Το καταλαβαίνεις αργά και φεύγεις. Πάλι δεν είπες τίποτα…

Γνωρίζεις τον έρωτα της ζωής σου. Μπαίνεις μέσα στη σχέση νιώθοντας ότι πετάς στα σύννεφα. Είναι ένας υπέροχος άνθρωπος και γελάς πολύ μαζί του. Στη συνέχεια διαπιστώνεις ότι έχει αρχίσει να κάνει αρνητικά σχόλια για την καλύτερη σου φίλη, δεν του αρέσει αυτό που φοράς, έπρεπε να ήσουν πιο ευγενική με τον φίλο του που σου την ψιλοέπεσε ένα βράδυ που είχατε πιει το βόσπορο, οι γονείς σου όφειλαν να του φερθούν πιο ευγενικά όταν τον είδαν τελευταία φορά που του έκαναν το τραπέζι. Τον λατρεύεις, συνειδητοποιείς ότι νιώθει ανασφάλεια και προσπαθείς να προσαρμοστείς σ’ αυτά που λέει άμεσα και έμμεσα, χάνεις τον εαυτό σου. Η σχέση ήδη είναι καταδικασμένη. Φεύγετε σε αντίθετες κατευθύνσεις. Δεν είπες τίποτα…

Βγαίνεις ραντεβού μετά από πολύ καιρό. Παλιός συμμαθητής, αισθάνεσαι μία ασφάλεια αν και στην πραγματικότητα δεν ήσασταν ποτέ συμμαθητές στην ίδια τάξη αλλά λες τον «ξέρω» μωρέ, όλοι τον ξέρουμε. Σε προσεγγίζει διακριτικά, είναι ευγενικός, έχει τρόπους κι εσύ λες οκ, ας το προσπαθήσω, εξάλλου πρέπει να ξεπεράσω επιτέλους τον πρώην μου. Βγαίνετε ραντεβού, είναι κύριος, σε φιλάει και σε αγκαλιάζει τρυφερά και τον καλείς στο σπίτι σου. Πέφτετε στο κρεβάτι και ξαφνικά αυτός μεταμορφώνεται. Γίνεται βίαιος, προσπαθείς να τον σταματήσεις με ήρεμο τρόπο, αυτός δεν καταλαβαίνει τίποτα και συνεχίζει να γίνεται περισσότερο βίαιος. Το μόνο που λες από μέσα σου είναι να τελειώσει γρήγορα αυτή η στιγμή, νιώθεις ότι αποστασιοποιείσαι και περιμένεις. Τελειώνει η φάση κι αυτός σε κοιτάει με ικανοποίηση και σου λέει να το ξανακάνετε την επόμενη φορά που θα βρεθείτε. Δεν είπες ποτέ τίποτα…

Για όλες εκείνες τις φορές που σε πρόσβαλλαν κατάμουτρα κι εσύ έσκυψες το κεφάλι βουρκώνοντας ή τρίζοντας τα δόντια από τον θυμό σου και δεν είπες τίποτα…
Για όλες εκείνες τις φορές που ανέχτηκες τραγικές καταστάσεις που σε ισοπέδωσαν ως άνθρωπο, αλλοίωσαν την ψυχή σου και δεν είπες τίποτα…
Για όλες εκείνες τις φορές που σε εκμεταλλεύτηκαν και δεν είπες τίποτα…
Για όλες εκείνες τις φορές που προσπάθησες να εξηγήσεις, να δείξεις, να μιλήσεις αλλά τελικά δεν είπες τίποτα…
Για όλες εκείνες τις φορές που έκλαψες στο κρεβάτι σου έχοντας γίνει ένα τόσο δα κουβαράκι από τον πόνο, τη θλίψη, την απώλεια της ψυχής σου και δεν είπες τίποτα…
Βάλε τελεία και παύλα.
Άρχισε ξανά από την αρχή.
Κι αυτή τη φορά επίτρεψε στον εαυτό σου να ακουστεί. Απαίτησε το, με ακούς;
Το αξίζεις.