Ξεκινάει η συζήτηση με χαλαρό τόνο αλλά στην πορεία αλλάζει ύφος και ήδη πιάνω στο βλέμμα της το θέμα της συζήτησης:
«Παιδάκι μου, γιατί δεν κάνεις κάτι για να βρεις σύντροφο;»
«Σαν τι να κάνω βρε μάνα;»
«Ξέρω γω; Να γραφτείς σε καμιά λέσχη»
«Λέσχη; Όπως πλεξίματος;»
«Όχι βρε συ…»
«Το βρήκα! Να πάω στο κατηχητικό; Έχω να πάω από τα 10 ΠΟΥ ΜΕ ΠΗΓΕΣ ΜΕ ΤΟ ΖΟΡΙ και σε ένα μήνα με τις κοπάνες που έκανα με έδιωξαν οι ίδιοι!»
«Άσε τις αηδίες… χμ… να πας σε κάνα θέατρο;»
«Πες μου ρε μάνα την αλήθεια, όσες φορές έχουμε πάει σε θέατρο οι δυο μας, μας πλησίασε ποτέ κανένας άντρας να μας μιλήσει; Μονίμως πάμε στο παρά τσακ και μετά φεύγουμε τρέχοντας»
«Ε καλά τώρα, να πηγαίνουμε νωρίτερα»
«Ναι, να πηγαίνουμε από την προηγούμενη ΜΠΑΣ και ο φύλακας του θεάτρου μας την πέσει αφού πιστέψει ότι είμαστε εκεί για να κλέψουμε το άγαλμα που βρίσκεται στην είσοδο!»
«Όλο τον εξυπνάκια κάνεις, εσύ φταις που πας στο σούπερ μάρκετ άβαφη και απεριποίητη και γι αυτό δεν βρίσκεις κανέναν!
«Σόρυ τώρα αλλά το εννοείς;;; Αλλά βεβαίως! Το λες εσύ που στήνουμε τρικούβερτους καβγάδες όταν κατεβαίνω στο χωριό για να βάφομαι όταν πάω στη θάλασσα για μπάνιο! Να βγω από τη θάλασσα και να τρέχει το αιλάϊνερ στο μάγουλο και να γελάνε και οι πέτρες της παραλίας! Ε τότε ΣΙΓΟΥΡΑ θα βρω τον άντρα της ζωής μου!»
«Εγώ φταίω που θέλω να είσαι όμορφη;; Ε βεβαίως, εγώ φταίω για όλα!!»
«………..»

Κι εκεί σταματάει η συζήτηση για το θέμα σύντροφος. Μέχρι την επόμενη φορά που θα το ξανασυζητήσουμε. Γιατί η μανούλα, όπως και κάθε άλλη μανούλα στον κόσμο, έχει ανάγκη να σε δει με ένα καλό παιδί πριν κλείσει τα μάτια της και πιστεύει ακράδαντα ότι, τώρα που είσαι μόνη σου, είσαι (βάσει των δικών της δεδομένων πάντα) δυστυχισμένη και μίζερη.

Όταν ήμουν 20κατι, σε μία συζήτηση που είχα με μία θεια μου, είχα ακούσει την ατάκα «Ψάξε να βρεις έναν άντρα να καλοπαντρευτείς γιατί μεγαλώνοντας δεν θα έχεις επιλογές». Το είπε σε μένα. Σε μένα που στα 20κατι μου το μεγαλύτερο διάστημα που είχα μείνει χωρίς άντρα ήταν, άντε με το ζόρι, μήνας. Ίσως και λιγότερο. Οι άντρες μπαινόβγαιναν στη ζωή μου για πλάκα, στα 20 σου άλλωστε που είσαι στα ντουζένια σου δεν σε ενδιαφέρει και να κάνεις σχέση γάμου, το μόνο που σε ενδιαφέρει είναι να βγεις, να πιεις τα ποτά σου και να περάσεις καλά με τον άλλον. Βεβαίως και ψάχνεις να βρεις το σύντροφο ζωής σου αλλά και να μην σου κάτσει δεν θα σκάσεις γιατί όλη η ζωή είναι μπροστά σου, είναι με το μέρος σου και ξέρεις ότι θα σου μοιράσει καλό χαρτί κάποια στιγμή.

Και έφτασε η ηλικία που τελικά τα λόγια της θειας μου βγήκαν αληθινά. Λίγο που προσπαθούσες να ξεπεράσεις τον πρώην σου, λίγο που ξαναμπήκες στην αγορά και τα πράγματα είχαν αλλάξει άρδην αφού πλέον όλα γίνονταν γρήγορα και δεν προλάβαινες να συνειδητοποιήσεις πότε τον γνώρισες τον άλλο, πότε βγήκατε, πότε εξαφανίστηκε και δεν το πήρες και χαμπάρι, λίγο που ανακάλυψες ότι δεν ήξερες ποια ήσουν τελικά αφού μέσα σ’ αυτό το πήγαιν’ έλα έχασες τον εαυτό σου και αποφάσισες να αφιερωθείς στο να τον αγαπήσεις ξανά και να τον αποδεχτείς έτσι ακριβώς όπως είναι και τώρα που ξέρεις, γνωρίζεις πως δεν θα συμβιβαστείς με κάτι λιγότερο από αυτό που αξίζεις ως άνθρωπος.

Ξαφνικά, σηκώνεσαι ένα πρωί, κοιτάς γύρω σου και οι επιλογές σου είναι λίγες. Και είναι λογικό. Αφού στα 40+ και στο γκρουπ των αντρών που κοιτάς οι άντρες ή θα είναι παντρεμένοι (επομένως άφυλοι) ή θα είναι χωρισμένοι (και δεν ψάχνουν προς το παρόν να ξαναφτιάξουν τη ζωή τους) ή θα είναι μικρότεροι (που δεν ενδιαφέρονται να φτιάξουν τη ζωή τους και καλά κάνουν) ή θα είναι ελεύθεροι γιατί κουβαλούν τόσα πολλά ψυχολογικά ζητήματα (με πρώτο και κύριο το φόβο της δέσμευσης) και αν μπλέξεις μαζί τους, το πιθανότερο είναι να αποκτήσεις κι εσύ μερικά ή να βάλεις στην άκρη τα δικά σου θέλω και να ζήσεις μία σχέση γεμάτη συμβιβασμούς που θα τελειώσει άδοξα και θα έχεις χάσει πολύ από τον πολύτιμο χρόνο σου σ’ αυτή τη ζωή.

Και εκεί, μέσα σ’ αυτό το χάος, υπάρχει και ο ένας, ο μοναδικός, ο ανεπανάληπτος, ο άντρας της ζωής σου. Αυτός που περιμένεις, αυτός, αυτός. Ο οποίος περιμένει κι αυτός να σε γνωρίσει γιατί σε ψάχνει όλα αυτά τα χρόνια της ζωής του μέσα σε άλλες ανώφελες σχέσεις και τώρα πλέον είναι έτοιμος να δεθεί συναισθηματικά μαζί σου και να κάνετε σχέδια για το μέλλον σας. Και είναι κάπου εκεί έξω. Σίγουρα είναι. Και θα βρεθείτε ξαφνικά. Και δεν πειράζει αν δεν φοράς αιλάϊνερ στην παραλία ή αν πας στο σούπερ μάρκετ με το μαλλί πιασμένο κότσο στην κορυφή της κεφάλας σου. Αυτός θα σε αναγνωρίσει όταν σε δει. Θα αναγνωρίσει σε σένα την αδερφή ψυχή του. Και το ίδιο θα κάνεις εσύ.

Και τότε, η ατάκα της θειας σου θα γίνει μία ακόμα ανάμνηση.