Αγαπητό περιοδικό,
Απευθύνομαι σε σένα, γιατι βρίσκομαι σε μια δύσκολη καμπή της ζωής μου.
Καθισμένη στην άβολη πολυθρόνα, έξω από την αίθουσα της παιδοψυχολόγου. Τι απέραντη μοναξιά…
“Το παιδί ζωγραφίζει πράσινους ηλιους. Δεν πρέπει να το αμελήσουμε. Αχρωματοψία, μαθησιακή δυσκολια, αναπτυξιακή διαταραχη; Κατι συμβαίνει.. Αντιλαμβάνεται όλα τα χρώματα σωστά, αλλά ζωγραφίζει πράσινο τον ήλιο. ”
Στέκομαι στην άκρη ακούω σιωπηλη, νιώθω την καρδια μου να χτυπάει δυνατά, θυμός, πόνος, απελπισία… Θελω να φωνάξω.

Η ιστορια ξεκινάει τη δεκαετια του 70. . Ενα κοριτσάκι γεννιέται στην πιο δεξιά περιοχή του πλανήτη. Οκ ίσως όχι του πλανήτη αλλα της Ελλάδας σίγουρα.Και ο μπαμπάς της χάρηκε πολυ. Που είχε κόρη και θα γινόταν φεμινιστρια και θα την έγραφε στις ΕΓΕΣ, και από τη χαρά του έβαλε ζιβαγκο στη βάφτιση. Και το κοριτσάκι μεγάλωσε, με εκλογές, με σημαίες, με συγκεντρωσεις. Με μεγάλες χαρές και οδυνηρότατες λύπες. Εκλογικοι θρίαμβοι, σκάνδαλα και ειδικά δικαστήρια και ξανά θρίαμβοι. Και θρήνος την αποφραδα 23η Ιουνιου του 96 και ελπίδα στο πρόσωπο του νέου ηγετη!

Ωσπου γνωριζει ένα νέο. Όμορφος, θεληματικό πηγουνι, αποφασιστικό βλέμμα και ύφος αριστερου. Και την πάτησε το κοριτσάκι. Kαι τον ερωτεύτηκε, χωρίς να κάνει μαζί του ούτε μία πολιτική συζήτηση. Ετσι την πατάνε οι γνησιοι ιδεολόγοι. Από έρωτα. Και αφου περνάει ο καιρός και ενώ τα δείγματα δεν είναι θετικά, το κοριτσάκι που είναι και σχεδόν 40 χρονων γαϊδούρα και χωρίς καμία πια δικαιολογία, κάνει παιδί με τον όμορφο δεξιό. Γιατί, ναι δεξιός είναι ο νέος. Είναι νεοφιλελευθερος. Το λέει πια καθαρά χωρίς να κοκκινίζει. Διαβάζει liberal και capital.gr και economist. Και συμπαθεί το Μητσοτάκη. Και ανασαίνει αυτό το όνομα στο σπίτι ΤΗΣ, δίπλα στο παιδί ΤΗΣ!!!
Και σα να μην ήταν αρκετη αυτή η καταπιεστική ατμόσφαιρα στο σπίτι και έξω από αυτό τα πράγματα δεν πάνε καλά. Το ΚΟΜΜΑ πέφτει, πολύ πάρα πολύ. Ντρεπονται να πουν το όνομα του. Δημοκρατική συμπαράταξη;; Τι είναι αυτά; Η μεγάλη, η μέγιστη δημοκρατική παράταξη με τα 5 γραμματα, που χαράκτηκαν στις καρδιές μας που είναι;

Το παιδί της, η κόρη της, η ελπίδα του τόπου μεγαλώνει.
Κουβαλάει ένα όνομα βαρύ σαν ιστορία. Η επιλογή του ηταν δύσκολη και αποτέλεσμα σκληρής διαπραγμάτευσης…Το ζευγάρι αντιμετώπισε την πιο σοβαρή κρίση στην κοινή τους ζωή. Στο τραπέζι έπεσαν τα ονόματα Μαργαρίτα και Δήμητρα. Για ευνόητους λόγους. Και ο όμορφος πονηρός δεξιός, κατεβάζει πρόταση που δεν μπορουσε να αρνηθεί η ανυποψίαστη πασόκα. ΔΑΦΝΗ! Όνομα όμορφο, πασοκικο, αρχαιοελληνικό και εκσυγχρονιστικό συνάμα… Ναι υποχώρησε πάλι. Λιγο ο Σημίτης, λιγο ο έρωτας, λίγο το όνομα που της αρέσει…

Αλλά δεν αφήνει τα πράγματα στην τύχη πια. Η Δαφνη γαλουχείται κρυφά αλλά συστηματικά με τα πασοκικά ιδανικά. Ξέρει απέξω ΤΟΝ ΗΛΙΟ ΤΟΝ ΠΡΑΣΙΝΟ καθώς και το απαγορευμενο ΘΑ ΤΟΝ ΜΕΘΥΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΗΛΙΟ. Χορεύει μπαλέτο με τα Κάρμινα Μπουρανα και εχει δει στο youtube τις μεγαλειώδεις συγκεντρώσεις της δεκαετίας του 80.
Είναι διαφορετική.Το ξέρει, το νιωθει! Το ξέρουν και οι δύο.

– Μας εχει προβληματίσει πολύ η συμπεριφορά του παιδιού. Επιλέγει σκόπιμα το πράσινο χρώμα
(Ναι κυρά μου.. Το χρώμα της ελπίδας επιλέγει.. Να έγραφε με το μπλε να το συζητούσαμε)
Χορεύει ζεμπέκικο με ύφος βαρύμαγκα… 4 χρονών κοριτσάκι
(ζειμπέκικο ρε καργια, ΖΕΙΜΠΕΚΙΚΟ… με τι θα μεγαλώσει το παιδί μου; με σεικ;)
– Πιάνει τα άλλα παιδάκια κρυφά, τα ξεμοναχιάζει και μετά όταν χωρίζονται λένε μυστικά ΤΟ ΠΑΣΟΚ ΕΙΝΑΙ ΕΔΩ…
(Κορίτσι μου, πασοκάκι μου.. πόση συγκίνηση μπορεί να αντέξει η καρδιά της δόλιας μάνας, πόση;)

Επειδή λοιπόν, η κατάσταση, αγαπητό περιοδικό έχει φτάσει στα άκρα, μήπως μπορείτε να μου προτείνετε ένα καλό πασοκικό παιδικό σταθμό;
Περιμένω με αγωνία την απάντησή σας.
Με πολλούς συντροφικούς αγωνιστικούς χαιρετισμούς

Η συντρόφισσα Ιωάννα