Είχα πει πως θα ασχοληθώ με τα της ομάδος των ΜαχητώνΕ και ξεχάστηκα! Θα επιληφθώ ευθύς αμέσως και θα αναφερθώ σε όσους έχουν απομείνει – είτε από τις ψηφοφορίες είτε από του Χάρου τα δόντια – αλλά και σε όσους θυμάμαι.
Είπαμε, έτσι; Όλοι οι συμμετέχοντες αποτελούν χαρακτηριστικά δείγματα Ελληναράδων…

Ελισάβετ – αυτή που είχε και μια δίδυμη και την ξαπόστειλαν νωρίς-νωρίς; Ε, αυτή.
Χαρακτηριστικό δείγμα ανθρώπου που αν ήταν κοντά μου σε απόσταση λιγότερη των 500 ετών φωτός, θα απειλούνταν η σωματική της ακεραιότητα. ΤΙ ΦΩΝΗ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΗ, κουκλίτσα μου; Τι σου απαντάνε τα δελφίνια; Μιλάτε εξ αποστάσεως με την Αρβανιτάκη και την Τσαλιγοπούλου; Αδυνατώ να εστιάσω σε όσα λες, μικρό μου μίασμα, διότι με το που ακούω τη φωνή σου αλλάζω δωμάτιο. (Λέγεται «μισοφωνία», είναι εγκεφαλική δυσλειτουργία, την έχω, νταξ, είπαμε, κι εγώ ζαβή είμαι. Παρμένο το σασί, τρύπιο ταγάρι. -_- )

Σάσα. Που, ξέρω, Σάρα τη λένε, αλλά δε μοιάζει με Σάσα, ρε γαμώτο;
Ενώ έχει resting face μπιτσάρας άνευ συναγωνισμού, έχει αυτό το γούτσου γούτσου με την άλλη, το δελφίνι ντε, και θολώνει τα νερά. Κοινώς, η πλειονότητα των γυναικώνΕ: που ενώ είναι γλυκούλες-γουτσουγουτσουγούλες με τις φιλεναδούλες, ουσιαστικά μεταξύ τους συζητάνε πώς θα σκοτώσουν τον πρώην χωρίς να αφήσουν ίχνη.

Ειρήνη, αυτή που δεν κάθεται εξ αριστερών της Μελέτη (φτου, σκατά στο στόμα μου) επειδή πονάει το χέρι της, το οποίο αφότου έκατσε εκεί που τονιζόταν το τούτου της δεν ακινητοποίησε ποτέ.
Δυνατή παίΧτρια στην αφετΕρία (subtle μπηχτή για τον παρουσιαστή, για τον οποίο σκέφτομαι να αφιερώσω έναν τόμο ασούμε), αλλά τόσο ξινομούρα, ρε φίλε… (για να μην αλλάξω κανά σύμφωνο στη λέξη και γίνω εντελώς x-rated). Με όλους καλά τα πήγαινε και όλοι της έφταιγαν, ύφος καρδιναλίων στη χειροτονία του Πάπα με τον οποίον βλέπονται κρυφά. Για να μη λέω πολλά: ΓΛΙΤΣΑ.

Τώρα που είπα γλίτσα, τι θυμήθηκα;

Κώστας, ο μισθοφόρος………………………………………….
Πιο φάτσα Κούγια, πεθαίνεις. Ο μάγκας, ο δελαπατρίδης, ο όλα τα σφάζω όλα τα μαχαιρώνω, το ΠΛΕΟΝ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΟ ΔΕΙΓΜΑ «ΕΜΕΝΑ ΠΟΥ ΜΕ ΒΛΕΠΕΙΣ ΞΕΡΕΙΣ ΠΟΙΟΣ ΕΙΜΑΙ ΕΓΩ»; Κοινώς…. Ναι, ΓΛΙΤΣΑΣ.

Αφήνω για το τέλος τον προπονητή κρίκετ. Όχι, στάσου. Εκπαιδευτή μπριτζ. Όχι, λάθος. Τον εισαγωγέα θαλασσινού νερού. Μπα, ούτε. Α, ναι! ΜΑΝΑΤΖΕΡ ΡΑΓΚΜΠΙ! Μάνταζερ Ράγκμπι στην Ελλάδα, φίλε. Πώς λέγαμε παλιά «Αλβανός επενδυτής»; Και γελούσαμε; (Για πάμε για μια πανελλαδική μούτζα για αυτό, το τελευταίο, όοοοοολοι μαζί! -_- ) Νταξ, ο τυπάκος είναι η προσωποποίηση του εξής μείγματος: Επίδοξος hip-hopper, επίδοξος χιπστεράς, επίδοξος ηγέτης, επίδοξη φιλική προσωπικότητα, επίδοξος Μπομπ ο Μάστορας, επίδοξος ιθύνων στρατηγικός νους, επίδοξη πατρική φιγούρα. Ο «ξέρω-πως-είμαι-αδύναμος-κρίκος-σνιφ-σνιφ-μύξα-αλλά-υούλως-θα-σας-μαμήσω-όλους». Αυτός.

Έχει/είχε κι άλλους, νομίζω, αλλά δεν έχω ασχολληθεί. Πάντως ως ομάδα πλακώθηκαν, μαλλιοτραβήχτηκαν, βρίστηκαν, τα βρήκαν, αγαπήθηκαν, γλίτωσαν από του Χάρου τα δόντια, και πάνε «αγαπημένοι» στην ένωση… Θα χυθεί αίμα, αγαπημένε αναγνώστη. (Ναι, εσύ ο ένας, να κάνουμε καμία βιντεοκλήση για καφέ, βρε!) Όσο πλησιάζουν στο κατοστάρι ευρωπουλακίων τόσες χαρακιές θα βλέπουμε στα μούτρα και στις πλάτες. My bet? Χριστιανοί – Survivors: 0 – 10!

 

Νότα Μουζάκη