Στο σαλόνι μου υπάρχει μια βιτρίνα. Παλιά, πολύ παλιά . Σκούρο καρυδί , σε απλή σχετικά γραμμή, με το κλειδάκι της,με τα τρία ραφάκια της . Προς το παρόν, φιλοξενεί τα μπωλ παγωτού της μακαρίτισσας της θειας μου που με μεγάλωσε μια εξάδα ποτηράκια του λικέρ ,κι αυτά της θειας μου και μερικά καραβάκια που φτιάχνω από θαλασσόξυλα. Δεν την παραγεμίζω – δεν την παραφορτώνω. Έχω σχέδιο. Έχω σοβαρό σκοπό γι’ αυτήν.

Κρατάω χώρο στη βιτρίνα. Την ξεσκονίζω τακτικά – μην έρθει η στιγμή και με βρει με τη σκόνη – τη βγάζω Φωτογραφίες, για όταν έρθει η στιγμή να έχω »το πριν »και »το μετά » ,την ταρακουνάω κάπου κάπου απαλά να τσεκάρω αν τρίζουν τα ποδαράκια της κι αν είναι έτοιμη ν αντέξει το »βάρος »που την περιμένει. Καμιά φορά μετράω σχολαστικά με τη μεζούρα (της μακαρίτισσας κι αυτή ) το ύψος των ραφιών , τσεκάρω εναγωνίως να δω αν το ύψος είναι επαρκές. (Λες και Θ άλλαζε ως δια μαγείας…)

Τσεκάρω ξανά και ξανά.
Οραματίζομαι τη στιγμή.
Προβάρω τις ατάκες.
Γιατί αυτή η στιγμή θα έρθει δε μπορεί!

Κάποια μέρα το ταλέντο μου δε θα μπορεί να κρυφτεί πια. Η μοναδική μου αυτή ικανότητα θα λάμψει. Θα αποκαλυφθεί η »αλήθεια » μου . Και τότε …

Δε μπορεί, η Ακαδημία κινηματογράφου θα μου απονείμει το »όσκαρ »! Και όχι μόνο ένα! ουχί ! Πολλά μαζεμένα! Ίσως και όλα μαζί τα Όσκαρ ηθοποιίας, αναδρομικά για πολλά χρόνια. Περίπου 25.
25 χρόνια όσκαρ β’ γυναικείου ρόλου (β’, Ε μην τα θέλουμε κι όλα δικά μας – άλλος /άλλοι είναι οι πρωταγωνιστές )
25 χρόνια ερμηνείας αξίας για Όσκαρ.
25 χρόνια ψέματα – όχι σε άλλους, αυτό είναι άλλωστε θα ήταν το εύκολο, αλλά ψέματα στον εαυτό μου.

25 χρόνια φροντίδας αγάπης και αφοσίωσης σε εκείνον που με χρειάζεται όπως ένα παιδί τη μάνα του. Αλλά και σαν σύντροφο και σαν νοσοκόμα και σαν φίλη και σαν πόσα ακόμα!

Τόσα »σαν »που κοντεύω να ξεχάσω ποια είμαι πραγματικά.

Γι αυτό σας λέω :Η βιτρίνα μου να ‘ναι καλά ν αντέξει το βάρος των χρυσαφένιων, γυαλιστερών αγαλματιδιων.
Γιατί, δε μπορεί ! κάποια στιγμή η αλήθεια θα με κάνει διάσημη (τώρα στο αστυνομικό Δελτίο θα είναι στο καλλιτεχνικό, δεν ξέρω – εξαρτάται από τη δουλειά που θα κάνει η ψ μου στη συμβουλευτική. )

Στην ψηφοφορία πάντως να με υποστηρίξετε! »Ήταν καλή και ήσυχη γυναίκα» να πείτε !
»Της αξίζει το όσκαρ ηθοποιίας! Έπαιξε καλά το ρόλο της – Κι ας μην τον διάλεξε. ..»

 

Χαρά Λιακατά