Λοιπόν, κόβω τους προλόγους και τις σάλτσες, τα πριν και τα μετά. Όλοι όσοι έχετε παιδιά ξέρετε με ποιον τρόπο πλακωνόσασταν ΠΡΙΝ τα παιδιά… ΘΥΜΑΣΤΕ…

– Μωρό ποια είναι αυτή η Kat Apino που σου έκανε like στη φωτό προφίλ σου, γαμώ το σπιτάκι της; (η ερώτηση ξεστομίζεται με φωνή Αλίκης στο ναυτικό όταν παρακαλούσε τη μάνα της να την αφήσει να χωθεί στο πολεμικό πλοίο για να φασωθεί με τον δόκιμο και συνοδεύεται με χαμόγελο όλο γλύκα που μόνο πεπειραμένος παίχτης μπορεί να διακρίνει ότι κρύβει μέσα λίγο: “ΘασουΡΟΥΦΗΞΩτοΜΕΔΟΥΛΙαποΤΟΥΣαστραγαλους”.

Το μωρό, σοκαρισμένο και καλά (ναι, δεν είχε δει τη γκόμενα που του έκανε like, πρώτη φορά την ξαναβλέπει την καταπιόλα) διαμαρτύρεται εντονότατα:
– Ποια μωρέ ωχούύύύύύύύ τώρα, ομπόόόόόόόό΄να πούμε με την κάθε άκυρη που θες να ξέρω μωρέ ποια είναι!!
– Μη μου λες ΕΜΕΝΑ δε ξέρεις ποια είναι, που έχεις 31 άτομα στις επαφές σου, τα 25 είναι μουφοπροφίλ για να παίζεις κάντι κρας, 3 κάφροι κολλητοί σου που σου γράφουν κάτω από τη φωτό “κούκλα είσαι μωρή ΛΟΛΙΤΑ” και “ΠΑΡΕ ΜΟΥ ΜΙΑ ΠΙΠΑ ΠΡΙΝ ΝΑ ΦΥΓΩ ΛΟΥΙΣ ΦΙΓΚΟ ΛΟΥΙΣ ΦΙΓΚΟ”, η νονά σου “χριστάκο η νονα σου είμε τι κανις μεγάλοσες ΦΙΛΙΑ ΝΑ ΔΟΣΗΣ ΣΤΗ ΘΕΙΑ ΘΩΔΟΡΑ, ο νονός σου λέη να ψίσομε το ΠΑΣΧΑ ΜΠΡΑΒΟ ΑΓΟΡΙ ΜΟΥ ΜΕΓΑΛΩΣΕΣ ΠΟΠΟ ΣΕ ΦΙΛΟ,ΜΗ ΜΑΣ ΚΣΕΧΝΑΣ”, εγώ και η ρουφογαλέτα και μου λες ότι δεν την ξέρεις!!!!!

*μπουνιές

Έτσι τσακωνόσασταν π.π (προ παιδιών). Ωραίες εποχές φίλε.

Fast forward.

Αναπαρήχθεις. Μπικόζ το dna εσού και το μωρακίου ήτο τόσο σπάνιο και πολύτιμο που έπρεπε ως χρέος στην επιστήμη και τον άνθρωπο να το διαιωνίσετε. Επίσης είχαν τελειώσει τα προφυλακτικά εκείνη τη μέρα και σου είπε “trust me ρε, το’χω! Προσέχω”.

Ναι.

Όχι.

(Με το ένα χέρι να κρατάς το θετικό τεστ και με το άλλο να του βαράς την κεφάλα με το πιστολάκι από τη μεριά της φυσούνας. Κι άμα πει κιχ να τον κυνηγάς με το σίδερο για τις μπούκλες να του ισιώσεις το πουλί να μάθει άλλη φορά να μην πετάει ελεύθερο)

Ωραία όμως είναι τα παιδιά. Σε γενικές γραμμές. Κι αυτός, ο πιο χύμα άνθρωπος στον κόσμο, ο “μωρό, πάω για τσιγάρα κι έρχομαι σε 3 μήνες ξέρωγω γιατί έξω από το περίπτερο κανονίσαμε με το Μάκη road trip στη Μογγολία, αν αργήσω φάε” παραδόξως λοιπόν ο συγκεκριμένος άνθρωπος, σαν μπαμπάς δεν είναι εντελώς Γ.Τ.Π. Και όσο εξωφρενικό κι αν σου ακούγεται, ο τύπος που χρησιμοποιούσε την κοιλιά σου στον 9ο ως τραπεζάκι για τη μπύρα του και το τασάκι του, τελικά ΑΚΟΥ ΝΑ ΔΕΙΣ ΡΕ ΦΙΛΕ, είναι ψιλο-οκ ως πατέρας! Ακόμα και τις φορές που κρατούσε το παιδί ανάποδα σα κουνέλι από το ποδάρι και συ έκανες να του ορμήξεις με το κουζινομάχαιρο να του πάρεις το σκάλπ, ΑΥΤΟ ΓΕΛΟΥΣΕ, ξεκαρδιζόταν και έκλαιγε όταν προσπαθούσες να το απεγκλωβίσεις από τα χέρια του πα-τέρατος!

Και συ εδώ που τα λέμε, σε έχεις εντυπωσιάσει. Μέχρι να κάνεις παιδί, δε μπορούσες να συντηρήσεις ούτε κάκτο, τον ξέραινες. Ξυπνούσες μεσημέρι, στις 2 έπινες τον πρώτο καφέ της ημέρας, μεσημεριανό έτρωγες στις 11 που γυρνούσες από δουλειά, 1η του μήνα πληρωνόσουν, 2 του μήνα ζητούσες δανεικά. Βρακί δεν έπλενες, το φορούσες και το πέταγες, πιάτο επίσης, μη σου πω και αμάξι και σπίτι. Ωραίες εποχές, ΠΑΛΙΕΣ ΕΠΟΧΕΣ… Μετά είπαμε. ΠΑΙΔΙ. Τα κεφάλια μέσα.

Και είστε καλοί γονείς ρε φίλε, ΑΠΙΣΤΕΦΤΟ ΔΓΙΑΔΟΣΤΕ111. Ίσως επειδή είστε χορτάτοι από καλοπέραση και εμπειρίες, ίσως επειδή παρά την παρτόλα που του έκανε like, αγαπιέστε πραγματικά και ίσως επειδή αλήθεια θέλατε να γίνετε οικογένεια. Νταξ, ίσως και επειδή έτυχε, ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΣΗΜΑΣΙΑ, σημασία έχει πως ως γονείς ΓΑΜΑΤΕ, νταξ; Και το μόνο που σας νοιάζει σ’ αυτή τη ρημάδα τη ζωή πλέον που όλα είναι σκατά, είναι το πιτσιρίκι όσο περνάει από το χέρι σας να είναι καλά. Χαρούμενο. Και να μην έχει βιώματα που ίσως είχατε εσείς από τους γονείς σας άλλη ιστορία αυτή, να μπαίνετε πιο συχνά στο thebluez.gr να μάθετε, όχι στα χαβαλέ κείμενα μόνο, έτσι; Άντε μπράβο.

Τα παιδιά λοιπόν δε θέλουν να βλέπουν τους γονείς τους να τσακώνονται. Ψιλοδυσκολάκι αυτό όμως, το ξέρετε. Γιατί και οι γονείς άνθρωποι είναι και μανουριάζουν και θέλουν να φάνε ο ένας τα λαρύγγια του άλλου.

Παράδειγμα.
1 τη νύχτα. Έχεις γλαρώσει, τον έχεις ψιλοπάρει, άργησες κιόλας και πως θα ξυπνήσεις στις 7 να ετοιμάσεις ταπεράκι με τοστάκι, καροτάκι, αγγουράκι, αυγουλάκι, κιντεράκι, σκατουλάκι, την μανουλίτσα και τον πατερούλη σου μέσα για να πάρει το παιδί στο σχολείο, ώστε να τα πετάξει εννοείται και να πάρει καφέ και τυρόπιτα από το κυλικείο όταν θα κάνει διάλειμμα για τσιγάρο. Κοιμάσαι λοιπόν. Εσύ. Όχι ο δικός σου. Του έτσι λοιπόν, του τη βάρεσε να φάει κορν φλέηκς μεσ στην άγρια νύχτα. Οκ.

– Ψάχνει κορν φλέηκς
– Δε βρίσκει κορν φλέηκς.
– Ανοιγοκλείνει ντουλάπια επί ένα τέταρτο. Κατεβάζει καντηλάκια, σιγά μεν, αλλά όχι αθόρυβα, έχεις ήδη ανοίξει το ένα μάτι.
– Αλλάζει γνώμη, θα φτιάξει ψωμί με βούτυρο και μέλι. Ανοιγοκλείνει ψυγείο, βρίσκει βούτυρο, ψάχνει μέλι. Ανοιγοκλείνει ντουλάπια, ψάχνει μέλι. Το βρίσκει στον πάγκο. Δίπλα από τα κορν φλέηκς. Προβληματίζεται σιγανά (αλλά όχι αθόρυβα) τι να φάει τώρα από τα 2. Έχεις ανοίξει και το άλλο μάτι.
– Θα φάει λίγο κέικ τελικά, ξανανοιγοκλείνει ντουλάπια, ΠΕΤΑΓΕΣΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΚΡΕΒΑΤΙ, ΟΡΜΑΣ ΣΤΗ ΚΟΥΖΙΝΑ, ΤΟΥ ΧΩΝΕΙΣ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΣΤΟ ΝΤΟΥΛΑΠΙ, ΑΝΟΙΓΟΚΛΕΙΝΕΙΣ ΜΕ ΔΥΝΑΜΗ ΤΟ ΠΟΡΤΑΚΙ, και ουρλιάζεις σιγανά μεν αλλά όχι αθόρυβα ΘΑ ΚΑΝΕΙΣ ΗΣΥΧΙΑ ΡΕ ΝΑ ΚΟΙΜΗΘΟΥΜΕ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ;

2ο Παράδειγμα.
Διαβάζετε Πελοποννησιακό πόλεμο. Ποιοι είχαν δίκιο; Εσύ λες Αθηναίοι, ο έτσι Σπαρτιάτες. Το παιδί στη μέση, σας παρατηρεί να κάνετε debate λες και θα πάτε εσείς να γράψετε αύριο διαγώνισμα. Ρωτάτε το παιδί, ‘εσένα ποια είναι η γνώμη σου;’ και επιλέγει Σπαρτιάτες ρε φίλε, κοιλοπονούσες 12 ώρες για να το γεννήσεις και πάει και διαλέγει Σπαρτιάτες! Ο άλλος σου κάνει κωλοδάχτυλο πίσω από τη πλάτη του παιδιού, ΤΡΕΛΑΙΝΕΣΑΙ!
– Ο πατέρας σου μου κάνει χειρονομίες πίσω από την πλάτη σου!!!!
Γυρνάει το παιδί να τον κοιτάξει, εκείνος το καρφώνει στα μάτια με ύφος ψαρωτικό, το παιδί τσιμπάει και σε κατακεραυνώνει “ΝΑΙ ΣΙΓΑ, ΝΑΙ ΣΙΓΑ ΜΗΝ ΚΑΝΕΙ ΕΤΣΙ Ο ΜΠΑΜΠΑΣ”. Ο τύπος θριαμβευτικά σου ξανακάνει κωλοδάχτυλο επιδεικτικά πίσω από τη πλάτη του παιδιού, το παιδί γυρνάει απότομα, τον πιάνει στα πράσσα ‘να εδώ, μου έχει φύγει παρανυχίδα και θα βάλω μπενταντίν, πήγαινε φέρε μου το λίγο, πονάει κιόλας, μη πάθω καμιά μόλυνση’. Πάει το παιδί να φέρει το μπενταντίν, εκείνος σου χαμογέλάει σαν τον τζόκερ, εσύ απλά του υπόσχεσαι πως αν πάθει πρώτος άνοια στα γεράματα, θα τον ντύνεις κάθε μέρα πριγκίπισσα. Σου ανταποδίδει πως αν πάθεις εσύ πρώτα, δεν θα σε ντύνει. Τίποτα. Ποτέ.

Το άρθρο αυτό έχει ως σκοπό να ενημερώσει, να πληροφορήσει και να διδάξει στους νέους γονείς πως να αντεπεξέρχονται με υπευθυνότητα στις προκλήσεις της καθημερινότητας και της αναπόφευκτης τριβής που καλό είναι να μην περνάει στα παιδιά ώστε να μην αφήνει ανεξίτηλο σημάδι στις ψυχές τους και πάρουν κάνα αλυσοπρίονο όταν μεγαλώσουν και μπουκάρουν σε κάνα λεωφορείο ΗΡΘΑ ΝΑ ΣΑΣ ΘΕΡΙΣΩ ΚΑΝΤΕ ΤΙΣ ΔΙΑΘΗΚΕΣ ΣΑΣ μπουαχαχαχαχχα και το ‘χεις βάρος, επειδή πλακώθηκες με τον πατέρα τους ένα βράδυ που βαριόταν να περιμένει να κρυώσει το παστίτσιο που ΄χες λιώσει στα πόδια σου για να φτιάξεις και παρήγγειλε πιτόγυρα ρε φίλε, αν έχεις Θεό.

Συμπέρασμα.
Μπορείς να είσαι κάφρος και ως γονιός, δεν αλλάζει ο άνθρωπος. Αλλά κάν΄ το σωστά, φίλε. Δε θέλει κόπο, θέλει τρόπο.