Εννιά η ώρα κι έχουμε πάρει θέση στο σαλόνι. Ποπκόρν-τσεκ, τασάκια/τσιγάρα – τσεκ,ο καθένας στη θέση του και το θέαμα αρχίζει. Survivor, baby και γουστάρω τρελά!

Όπως καταλάβατε δεν ανήκω στο 1% του πληθυσμού που δηλώνουν με ύφος χιλίων καρδιναλίων ότι δεν βλέπουν τηλεσκουπίδια. Που θεωρούν κατώτερους αυτούς που το βλέπουν κι απαξιώνουν έστω και ν’ασχοληθούν. Βέβαια έχω μια απορία καθότι μια και το παρακολουθώ θεωρούμαι από τους κουλτουριάρηδες ότι σίγουρα θα έχω iq ραδικιού οπότε δικαιούμαι να εκφέρω απορίες ,όσο χαζές και να είναι αυτές.

Δηλώνουν ανώτεροι και ψαγμένοι αλλά ξέρουν τους παίκτες με τα ονόματά τους και γνωρίζουν με ακρίβεια τα σκορ κι ενίοτε και το παρασκήνιο. Αλλα όοοοοοοοχι δεν το βλέπουν. Δηλώνουν επαναστάτες κι αφήνουν τα ευτελή θεάματα για εμάς τους πληβείους.

Γουστάρω survivor. Γελάω απίστευτα, διασκεδάζω και περνάω ένα χαλαρό τρίωρο. Ένα τρίωρο που δεν σκέφτομαι το χρέος στην εφορία, τα δίδακτρα της σχολής, αν πλήρωσα τη δόση για το δάνειο. Αδειάζει το μυαλό μου από όλα κι απλά χαλαρώνω. Κάθε βράδυ που το βλέπουμε είναι για μας σαν ένα μικρό πάρτυ. Αποφασίζουμε από νωρίς που θα μαζευτούμε, έχουμε καταλήξει ποιους συμπαθούμε και ποιους θα γιουχάρουμε.

Κατά διαστήματα βέβαια διαβάζω διάφορα. Για το πόσο trash θέαμα είνα, ότι δεν προσφέρει κάτι, ότι είναι ανόητοι, κενοί, απαίδευτοι όσοι το παρακολουθούν. Ναι, δεν μου προσφέρει κάτι σε θέμα γνώσεων. Δεν μαθαίνω κάτι καινούριο, δεν προβληματίζομαι, δεν αναρωτιέμαι .

Κι αυτή είναι η ομορφιά του ρε φίλε. Μπούχτισα πλέον να παρακολουθώ δελτία ειδήσεων. Δεν θέλω να βλέπω άλλη μαυρίλα, άλλη δυστυχία. Έχω αρκετή δική μου,δεν μου χρειάζεται. Θέλω να αδειάζει το μυαλό μου, να μην σκέφτομαι τα καθημερινά μου προβλήματα. Κι αν μπορεί το survivor να το καταφέρει αυτό, εγώ θα το παρακολουθώ φανατικά. Γουστάρω που για ένα τουλάχιστον τρίωρο ο μόνος μου προβληματισμός θα είναι αν αγωνιστεί η Κωνσταντίνα, αν πάρουν την ασυλία οι διάσημοι ή αν θα στραβώσει ο Νίκος.

Δεν με ενδιαφέρει αν κάποια πάχυνε. Δεν με νοιάζει η προσωπική τους ζωή. Δεν ψάχνω ίντριγκες και παρασκήνιο. Ούτε κι υποστηρίζω κάποια από τις δυο ομάδες. Μου είναι αδιάφορο τι έκαναν πριν μπουν στο παιχνίδι. Θα τους έχω ξεχάσει όταν θα βγουν από αυτό.

Γελάω πολύ με την παρέα. Που ζητωκραυγάζει και παθιάζεται, που κοουτσάρει τους παίκτες από τον καναπέ, μασουλώντας πίτσα και πίνοντας μπύρες. Περνάνε οι ώρες χαλαρά με χαβαλέ και πλάκα.

Σεβαστό ότι σε πολλούς δεν αρέσει. Άλλωστε τα γούστα διαφέρουν. Θυμώνω όμως με το τσουβάλιασμα. Δεν σας αρέσει, γούστο και καπέλο σας. Αυτό όμως δεν κάνει ανόητους όσους τους αρέσει. Γουστάρουμε ρε φίλε, δεν μας κάνει ηλίθιους αυτό. Εσείς μπορείτε να παρακολουθείτε ντοκυμαντέρ για την αναπαραγωγή της χελώνας, την ζωή του Μαρξ, τη θεωρία της σχετικότητας. Αφήστε μας κι εμάς στην πλάνη μας, στη χαλαρότητά μας. Κι επειδή έχει πάει εννιά, πάω να πιάσω τη θέση μου στον καναπέ. Survivor baby και μυαλά στα κάγκελα!