Δούλευα ως σερβιτόρα για πάνω από 12 χρόνια. Φορούσα τη στολή μου και σέρβιρα ό, τι φαγητά μπορείς να φανταστείς, από πίτσες και κρέπες μέχρι γκουρμέ πιάτα. Δούλεψα σε μαγαζιά, που χαιρόμουν να δουλεύω και σε άλλα, που βλαστημούσα την ώρα και τη στιγμή, που βρέθηκα εκεί. Πέρασα καλά, αλλά και δύσκολα. Έμαθα τα πάντα για τους ανθρώπους και τη συμπεριφορά τους, περισσότερα απ’ όσα θα μπορούσα να μάθω αν εργαζόμουν οπουδήποτε αλλού.

Έχω δει πελάτες νευριασμένους, ευχαριστημένους, χαρούμενους, διαλυμένους από κάποιο χωρισμό, πελάτες να αρραβωνιάζονται, να παντρεύονται ή να έχουν γενέθλια. Έχει χρειαστεί να καλέσω την αστυνομία ή να το παίξω ψυχολόγος για κάποιους άλλους. Όλα τα αντιμετώπισα. Αυτό, όμως, που δεν θα μπορέσω ποτέ να αντιμετωπίσω και να χωνέψω είναι ο τρόπος, με τον οποίο οι γονείς «χειρίζονται» τα παιδιά τους σε ένα εστιατόριο.

Αν θες να μάθεις περισσότερα για κάποιον, απλώς παρατήρησε το πώς συμπεριφέρεται σε ένα εστιατόριο. Πώς παραγγέλνει, αν λέει ευχαριστώ, παρακαλώ, αν κοιτάει το σερβιτόρο, όταν παραγγέλνει, όλα αυτά κάνουν τη διαφορά. Δυστυχώς όμως οι γονείς, συνηθίζουν να συμπεριφέρονται περισσότερο σαν «ζώα», που ήταν κλεισμένα σε κλουβί στο ζωολογικό κήπο και τώρα ξαφνικά αφέθηκαν ελεύθεροι και κυκλοφορούν στην κοινωνία. Τι εννοώ; Ένας μπαμπάς κάποτε μου πέταξε στο κεφάλι το μενού, μπροστά στο παιδί του, μια μαμά με αποκάλεσε «σκύλα» μπροστά στα τρία της παιδιά, ενώ ένας άλλος μπαμπάς έκρινε σωστό να με χουφτώσει μπροστά στον έφηβο γιο του.

Αν εσείς οι γονείς, νιώθετε περίεργα ή έχετε νεύρα, να πάτε να λύσετε τα προβλήματά σας και μετά να συναναστραφείτε κόσμο. Αν αισθάνεστε στριμωγμένοι και γεμάτοι άγχος, ένα γυμναστήριο, κικ μπόξινγκ ή ένας ψυχολόγος θα σας βοηθούσε πολύ. Μην αντιμετωπίζετε τους άλλους ή εμάς τους σερβιτόρους σαν σκουπίδια, ειδικά μπροστά στα παιδιά σας. Δεν θέλει και πολύ μυαλό να καταλάβετε ότι […]

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο ΕΔΩ

Βαλεντίνα Σπύρου

 

 

Το παρόν άρθρο αποτελεί ιδιοκτησία του singleparent.gr . και έχει παραχωρηθεί κατόπιν άδειας