Θέλει ψυχή, να ζεις με την αγωνία της ασθένειας.

Ξυπνάς και θέλεις να ξεχάσεις το τι πέρασες το απόβραδο. Άγχη, αγωνία, πόνοι, πρήξιμο, έξαρση, αίμα… Ο φαύλος κύκλος μιας άτιμης μάχης. Στην αρχή να αναρωτιέσαι «Τι κακό με βρήκε;» και να περνά ο καιρός, μα την αλήθεια, τόσο βασανιστικά ώσπου να καταλάβεις ότι αντιμετωπίζεται.

Λέγαν πως παλιά ο κόσμος πέθαινε από αυτό. Λέγαν πολλά, μα τί να πιστέψεις; Στα λόγια η πίστη ξεθωριάζει, όταν το μόνο που βλέπεις είναι ο πόνος, όταν το μόνο που ξέρεις είναι ο πόνος. Τι άλλο να πιστέψεις; Στην αρχή πιστεύεις τον πόνο, σε πείθει ότι αυτός θα ‘ναι η ζωή σου. Όμως τότε είναι που φουσκώνεις τα στήθια, παίρνεις τη βαθιά αυτή ανάσα που έχεις ανάγκη, να φωνάξεις ΩΣ ΕΔΩ!

Έξαρση.
Τηλεφώνημα στο γιατρό.

Χρειάζεται κουράγιο να κοιτάζεσαι στον καθρέφτη και να μην αναρωτιέσαι πια. Να λες «Ό,τι κι αν γίνει, θα ζήσω…» Γιατί ναι, όλοι ζουν μπρος στο διαολεμένο αυτό Γολγοθά. Όλοι.

Δεν στο είπε κανείς, μα πρέπει να μάθεις να ζεις έχοντας μέσα σου κάτι, που ανά πάσα στιγμή μπορεί να επιδεινωθεί. Πρέπει να αναμετρηθείς με τις πιθανότητες δεκάδες φορές στη ζωή σου. Όσοι το έκαναν, βγήκαν νικητές και πια οι ίδιοι ζουν ανάμεσά μας, να διηγούνται ανακουφισμένοι την πίκρα του παρελθόντος, την ανάμνηση του αίματος, την αγωνία στη σκέψη.

Έξαρση.
Τηλεφώνημα στο γιατρό.

Ο άνθρωπος όταν έχει στήριξη, τα έχει όλα. Το ξέρω, το είδα με τα μάτια μου. Δεν περίμενα να μου το πουν, το έζησα.

Τον βασανισμένο από τον πόνο στο κορμί, να τον συμπονάς. Είναι λίγα πια τα κορμιά που δεν κακοπέρασαν σε τούτη τη ζωή. Από το μικρότερο ως το μεγαλύτερο πλάσμα, όλα, όλοι πονούν.

Και είναι κάτι πιο βαθύ από τη σαπίλα της ξεχασιάς, που μετράει: Να στέκεσαι παλικαρίσια δίπλα στον άρρωστο σε κάθε ώρα του. Να ξορκίζεις το κακό. Να το ευλογάς με την ανάσα σου, όρθιος. Ζούμε με ολόρθο το παράστημα, ποτέ σκυφτοί. Αν μάθουμε σκυφτοί, τότε δε ζούμε αδελφέ μου.

Αλίμονο αν μέναμε στον κόσμο με την καταδίκη της μοναξιάς. Για φαντάσου! Αν κλείναμε τα μάτια μας στο βάσανο του διπλανού, ποιός στ’ αλήθεια θ’ απόμενε να κοιτάξει, άνθρωπε, το δικό σου βάσανο;

*19η Μαΐου: Υποστήριξε κι εσύ την Παγκόσμια Ημέρα Ιδιοπαθών Φλεγμονωδών Νοσημάτων του Εντέρου.
Διώξε τις σκέψεις! Ενημερώσου!

Οι ασθενείς με ιδιοπαθή νοσήματα ζουν και ανασαίνουν ανάμεσά μας.
Μάθε περισσότερα: https://www.facebook.com/Hellescc/  http://www.crohnhellas.gr/

#worldibdday2017 «