Αυτοί είμαστε εμείς. Και μόλις διάβασα τον τίτλο είπα να ξεκινήσω και το επεισόδιο. Κουτοπόνηρη η ταινιοθήκη της συνδρομητικής. Το είχε κάπου στη δεύτερη σελίδα της καταχωνιασμένο το πρώτο επεισόδιο και μάλιστα μερικές μέρες μετά την πρεμιέρα στην Αμερική, καπάτσα όμως κι εγώ είπα δεν μπορεί. Σειρά με επεισόδια πρώτης προβολής κάτι θα λέει. Τζακ ποτ! Ο κοιλιακός του Milo Ventimiglia μόλις από το πρώτο επεισόδιο αλλά και ο εξώγαμος υιός της Madeline Stowe στη σειρά Revenge, με έκαναν να βουτήξω… στο αμερικάνικο όνειρο και να βρω τελικά ένας ένας τι ακριβώς κάνουν στη σειρά.

Εντυπωσιακός πρώτος κύκλος. Αν είσαι 40 και κάτι δεν υπάρχει περίπτωση να μη σου αρέσει. Κι αν δε σου αρέσει ίσως θα είναι γιατί περιμένεις περιπέτεια, θρίλερ ή ίσως τον Κλιντ Ιστγουντ να βγάζει πιστόλια σε μονομαχίες. Εδώ είμαστε καθαρόαιμα μέσα στο αμερικάνικο όνειρο. Στα όνειρα νέων ανθρώπων τη δεκαετία του ’80 καταλήγοντας στο τώρα. Τριάντα χρόνια μετά. Με μία οικογένεια που έχει εξελιχθεί, με παιδιά, με οικογένειες, με χωρισμούς, με θανάτους, με προσωπικά προβλήματα και πάντα διάσπαρτη την εικόνα του πώς καταφέρνεις να γίνεις ευτυχισμένος.

Η σειρά λοιπόν μιλάει για το νόημα της ευτυχίας. Όπως ακριβώς το έβλεπε κάποιος στα είκοσι, στα τριάντα, στα σαράντα ή και στα εξήντα. Σε βάθος χρόνου γίνεσαι μέρος μιας οικογένειας. Παρακολουθείς το πρώτο φλερτ, την πρώτη ματιά, τη γέννηση των παιδιών, τις αποφάσεις που σε κάνουν να ξεχάσεις και να συγχωρέσεις. Κάθεσαι στο ίδιο τραπέζι φαγητού, γιορτάζεις, μαλώνεις μαζί τους, κάνεις πάρτι μαζί τους αλλά και κλαις. Ω ναι! Αυτή είναι ίσως η πιο σημαντική λεπτομέρεια που σου φυλάω σαν έκπληξη. Γιατί δεν μπορείς να μην αφήσεις ένα δάκρυ να πέσει από τα ματάκια σου όταν παρακολουθείς με προσήλωση πώς μια μάνα χάνει ένα παιδί και πώς ένας γιος βρίσκει έναν άλλο πατέρα. Πώς αντιδρά κάποιος στο θάνατο, στην καρδιακή προσβολή, στο χωρισμό. Πώς ένας γιος θυμώνει με τη μάνα και το πώς τη συγχωρεί με μία μόνο φράση. Μία φράση που εμένα με κάρφωσε στην καρδιά σαν μαχαίρι όταν την άκουσα. Μία φράση που θα σε κάνει να θέλεις να αγκαλιάσεις το παιδί σου αλλά θα πρέπει να κάνεις υπομονή για να σε αγκαλιάσει και αυτό.

Και παρακολουθώντας τη σειρά στην εξέλιξη των επεισοδίων είσαι απόλυτα σίγουρος πως το πρότυπο της οικογένειας που παλεύει να παραμείνει δεμένη και ενωμένη σε προκλήσεις και προβλήματα μπορεί να είναι και το δικό σου. Το προηγούμενο, το τωρινό ή αυτό που ονειρεύεσαι να έχεις και δεν έχεις.

Η σειρά είναι δραματική. Μπορεί και να χαμογελάσεις σε κάποια σημεία της αλλά το νόημα παραμένει δραματικό. Γιατί ακολουθείς τους ήρωες στα μονοπάτια που έχουν χαράξει ο καθένας, συμπαραστέκεσαι στον αγώνα που κάνει κάποιος να απαλλαγεί από τα περιττά κιλά, να αντιμετωπίσει τον ανταγωνισμό σε ένα δύσκολο εργασιακά τομέα όπου αν δεν είσαι μέρος της κορυφής είσαι ανύπαρκτος, στον αγώνα που κάνει κάποιος να κερδίσει τη γυναίκα που εγκατέλειψε για χρόνια και αντιλαμβάνεται πως πάντα αγαπούσε, στο road trip του γιου με τον ετοιμοθάνατο πατέρα. Άραγε είναι αργά να διορθώσεις τα λάθη σου; Έχεις δικαίωμα σε μία δεύτερη ευκαιρία; Μια μάνα νοικοκυρά έχει δικαίωμα να πραγματοποιήσει τα δικά της όνειρα; Πόση δύναμη κρύβει ένας πατέρας; Ένας βιολογικός, ένας θετός, ένας σύγχρονος πατέρας.

Μια πολύ ενδιαφέρουσα νέα γενιά ηθοποιών έχουν αναλάβει να σε συγκινήσουν. Είναι μία γενιά που ξεφεύγει από τους θρύλους που παρακολουθούμε τηλεοπτικά. Φυσικότητα και συναίσθημα έντονο, αυτά είναι τα όπλα τους. Mandy Moore, Milo Ventimiglia (Gillmore Girls), Justin Hartley (Revenge), Chrissy Metz, Chris Sullivan και σου αφήνω τελευταίο τον απίστευτο ανερχόμενο, υποσχόμενο και δεν ξέρω τι άλλο να πω σε επίπεδο ηθοποιίας Sterling K. Brown, βραβευμένο με Emmy για την ερμηνεία του στο People Vs O.J Simpson (κλίκαρε να σου πω και για αυτό) με υποψηφιότητα στις Χρυσές Σφαίρες αλλά και στο Σωματείο Ηθοποιών. Ένα φοβερός ηθοποιός. Θα με ακούς να το λέω συχνά. Το βλέμμα, η έκφραση του σώματος, ή δραματική έκφραση ενός ζεστού χαμόγελου με κερδίζουν άμεσα. Ελπίζω να το δω στον κινηματογράφο σε ρόλους έκπληξη. Ίσως και σε κωμικούς ρόλους. Θα το έβρισκα εξαιρετικά ενδιαφέρον. Τι λέτε εσείς;

Η σειρά ολοκλήρωσε τον πρώτο κύκλο της. Ξεκίνησε με λίγα επεισόδια και στη συνέχεια επανήλθε μετά από ένα διάστημα για την ολοκλήρωση του κύκλου, όπως άλλωστε συμβαίνει με πολλές αμερικάνικές σειρές και παραγωγές κυρίως όταν μεσολαβούν και οι γιορτές στο τέλος του χρόνου. Η αλήθεια είναι πως το ενδιαφέρον, το οποίο σαφώς κορυφώνεται σε συγκεκριμένα επεισόδια, κάνει μια κάμψη προς το τέλος της σειράς. Ίσως για να σου αφήσει να αναμένεις κάποια πράγματα προσεχώς. Ευελπιστώ το σενάριο να κρατήσει τη θέρμη του ενδιαφέροντος του τηλεθεατή και μετέπειτα. Εδώ είμαστε. Θα τα δούμε όλα.

Και μην ξεχνάς: Σου αρέσει ο αγαπημένος σου να έχει τον τέλειο κοιλιακό; Ο πατέρας της σειράς είναι ταλεντάκι, θα τον εκπαιδεύσει πλήρως. Σου αρέσουν τα ξανθά αγόρια; Βεβαίως, σου κρατάμε ένα στην άκρη αν αποφασίσεις αργότερα. Και αν θέλεις απλά να βρεθείς μέσα στη θαλπωρή, στη vintage εικόνα της δεκαετίας του ’80 και νοσταλγείς εκείνες τις εποχές που ούτε το διαδίκτυο υπήρχε, ούτε τα κινητά τηλέφωνα και η αξία της καθημερινότητας ήταν πιο έντονη στις ζωντανές σχέσεις, στο χαμόγελο και στο απλό χάδι τότε καλώς όρισες στη δική τους σειρά. This is Us. Ή τελικά μπορεί και να είμαστε κι εμείς αυτοί…

Πρεμιέρα Δεύτερου Κύκλου στην Αμερική 26/09/2017