Αν είναι να το κάνεις, κάν’ το σαν επαγγελματίας. Κάν’ το μεγαλόπρεπα, βαρύγδουπα, εντυπωσιακά
Αν είναι να καείς, κάψου με πυρκαγιά – όχι με σπίθα!
Αν πρέπει να πεις ψέματα ΚΑΝ’ ΤΟ ΣΩΣΤΑ!

Πρόκειται να σας δώσω μερικές συμβουλές, χρησιμοποιήστε τις και σταματήστε να με ντροπιάζετε μπροστά σε ξένους, χρησιμοποιώντας ερασιτεχνικές δικαιολογίες και ανόητες προφάσεις. Το ψέμα είναι τέχνη ρε, και γω σας θέλω καλλιτέχνες – θέλει ψυχή και φαντασία!

Δώστε βάση, το νου σας – θα πέσει διαγώνισμα.

«Διάβασες;»
Η ερώτηση που στοιχειώνει γενιές και γενιές.
Τι απαντούσες συνήθως, θυμάσαι;
θα σου πω εγώ. Απαντούσες «δεν πρόλαβα» «ήμουν άρρωστος» «πέθανε η γιαγιά μου» «μου έφαγε την εργασία ο σκύλος»
Εντάξει, ΠΟΣΟ ΕΡΑΣΙΤΕΧΝΗΣ, ΠΟΣΟ! Όχι, δεν σε απαλλάσσει των ευθυνών σου, ως ψεύτη που σέβεται τον εαυτό του το ότι είσαι 15, 11 ή 7 ετών, όχι! Εαν είσαι αρκετά μεγάλος να πεις ψέμα, είσαι και αρκετά μεγάλος να το κάνεις σωστά!

Όταν λοιπόν ερωτηθείς αν έχεις διαβάσει, η σωστή απάντηση είναι, κοιτώντας τον άλλο ΣΤΑ ΧΕΙΛΙΑ(βασικό αυτό): «Eπαναλαμβάνετε λίγο την ερώτηση; Προσπαθώ να ακούσω αλλά από χτες που έπαθα ρήξη τυμπάνου και στα δύο αυτιά και τρέχαμε στα νοσοκομεία όλη μέρα, δεν πρόλαβα να μάθω ακόμα την γλώσσα των κωφών και αναγκαστικά διαβάζω χείλια. Θα μου πάρει λίγο καιρό βέβαια, επειδή έχω να κάνω και την εργασία που μου είχατε αναθέσει, αν και τρέχει αίμα ακόμα και από τα δύο αυτιά μου, δεν πειράζει όμως, θα τα καταφέρω, δεν μασάω, είμαι ΜΑΧΗΤΗΣ εγώ και π’αντα συνεπής στις υποχρεώσεις μου. Ποια ήταν η ερώτηση, μου λέτε πάλι; Αργά αργά όμως, για να διαβάσω στα χείλια σας.»
ΠΡΟΣΟΧΗ,δεν μπορείτε να πείτε ΣΤΗ ΜΑΝΑ ΣΑΣ αυτό το στόρυ, έτσι; Επειδή πιθανό να σας στείλει όντως στο νοσοκομείο με βαρύτατες κακώσεις, δεν το θέλουμε αυτό. Στη μάνα πιάνει πάντα το «μαμά πονάει η κοιλιά μου, καλά δεν νομίζω βέβαια πως είναι σκωληκοειδίτιδα από εκείνες τις περιπτώσεις που σκάει ξαφνικά η περιτονίτιδα και γεμίζει πύον η κοιλιά και πεθαίνεις πριν τη διακομιδή στο νοσοκομείο, κάτι άλλο να είναι σίγουρα, μανούλα – μην ανησυχ… αχ! Ένας πόνος αριστερά!» (τσαααακ 1-0 για το αδιάβαστο αλάνι!)

«Γιατί άργησες;»
Οκ, άργησες επειδή έλιωνες στο φέης, ΝΟΜΟΣ.
Δεν θα το παραδεχτείς, εννοείται! Κανείς δεν το λέει αυτό! Τι λες λοιπόν;
Λες «τι εννοείς άργησα;» με προσβεβλημένο ύφος.
«Είχαμε πει 9, είναι 11!» σου απαντούν.
«Με δουλεύεις; Τι λες τώρα» *κοιτάς ρολόι -το δείχνεις κι όλας στον άλλο, δείχνει όντως 9 *έχεις βγάλει μπαταρία* ‘Να δες!’
Κοιτάει το ρολόι σου, ξανακοιτάει το δικό του «Έχει σταματήσει το ρολόι σου! Είσαι 2 ώρες πίσω!»
*Δείχνεις έκπληκτος* «αμάν!!!!! κοίτα να δεις τι έπαθα!!!!!!!!» και τέτοια.

«Μαμά που είναι το κίντερ αυγό μου, που μου έφερε χτες η νονά;»
Καιρός να μάθει το 6χρονο την ύπαρξη των νεφελίμ και την θεωρία της κάτω γης. Αν πρόκειται για δύσπιστα τσογλανάκια, μιλήστε τους για τον Σαουρόν, τη μέση γη, το κράκεν και τα ορκς και δείξτε τους τον Άρχοντα των Δαχτυλιδιών και μετά φάτε τους και όλη τη μερέντα, δεν θα διαμαρτυρηθούν, θα είναι απασχολημένα να έχουν εφιάλτες.

«Σου άρεσε μωρό μου;»
Ας είμαστε ειλικρινείς. Δεν είναι πάντα καλό. Μερικές φορές κρατάει πολύ, άλλες πολύ λίγο. Άλλες φορές σκέφτεσαι το deadline στη δουλειά, τι θα μαγειρέψεις αύριο, τον Κόλιν Φάρελ ή το ότι το ταβάνι θέλει βάψιμο. It happens!
Δεν θα απαντήσεις «Ποιο;» ούτε «Καλό ήταν μωρέ». θα του πέσει φορ εβερ και δεν το θέλουμε αυτό να συμβεί.
Θα απαντήσεις «Μωρό μου, θέλω λίγο χρόνο να συνέλθω, ήταν… έντονο, πρέπει να συνέλθω!» και καπάκι γυρνάς πλευρό και κοιμάσαι… Win win κατάσταση, κ συ τον ξεφορτώνεσαι και αυτός παίρνει τα πάνω του, σου λέει «πςςς την πέθανα!»
*Bonus track: στην προτροπή «κατέβα πιο κάτω μωρό μου» και ταυτόχρονο σπρώξιμο του κεφαλιού, του κολλάς χαρτί στη μούρη με διάγνωση γιατρού ΑΥΧΕΝΙΚΟ ΣΥΝΔΡΟΜΟ με κοίλη μεσοσπονδύλιου δίσκου «άααααααχου θα ήθελα ΠΟΣΟ ΘΑ ΗΘΕΛΑ να ήξερες, αλλά… σόρρυ απαγορευτικό γιατρού»
(γνωμάτευση «γιατρού» στο χώρο σας, καλέστε τώρα στα τηλέφωνα της εκπομπής μας, ΠΡΟΛΑΒΕΤΕ)

«Έψαξες το κινητό μου;»
Λοιπόν ΜΕΓΑΛΗ ΠΑΓΙΔΑ, μεγάλος ο πειρασμός να απαντήσεις «ΟΧΙ ΒΕΒΑΙΑ». Μην το κάνεις!
Καταρχήν έχει βγει ένα γαμοapp που βγάζει φωτός όταν πάει κάποιος εκτός του κατόχου, να πειράξει το κινητό και το τελευταίο που θες, είναι να του σκάσει σέλφι σου με αφηνιασμένο βλέμμα «αν βρω την πρώην σου στις επαφές σου Σ’ΈΘΑΨΑ ΚΑΚΟΜΟΙΡΗ ΜΟΥ». Βασικά ακόμα χειρότερο είναι πως θα είσαι άβαφη στη φωτό, με ρολά στα μαλλιά και έρπη στα χείλια, ίσως και κακαδάκι ξεραμένο στη μύτη. Θα σ εκδικηθεί, να το ξέρεις, θα την ανεβάσει τη φωτό και θα σε κάνει και ταγκ, ΔΗΜΟΣΙΟ. Έτσι, επειδή του είπες ψέματα.

Πως αποφεύγουμε λοιπόν αυτό τον όλεθρο;
Λες την αλήθεια.
Ναι.
Αλλά ΠΩΣ την λες, είναι το θέμα!
«Θα σου πω βρε αγάπη, αλλά μη γελάσεις! Έχασα το κινητό μου, και ήθελα να με πάρω τηλ για να το βρω χαχαψα!»
ή
«Έπρεπε ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ να πάρω τη μανούλα μου τηλέφωνο που είναι άρρωστη έχει τσιλιβιτρινίαση και ξεψυχάει, ήθελα την ευχή της και δεν είχα μονάδες, τι να έκανα!»
ή
«Ήθελα να σου κάνω έκπληξη, τράβηξα μια γυμνή φωτό μου και την αποθήκευσα στο κινητό σου για να την έχεις, μωράκι μου! Τι, δεν είναι εκεί; Ααα, θα την έσβησα κατά λάθος, κάτσε θα βγάλω άλλη χι χι χι» * πρέπει να έχει προηγηθεί bikini wax αν επιλεγεί αυτή η ατάκα, αν είσαι αξούριστη και πας να βγάλεις γυμνή σέλφι, καλύτερα ΦΑΤΟ το κινητό «ωωωω αγάπη μου συγνώμη δεν ξέρω τι έπαθα ΧΛΑΑΑΑΑΑΠ ΤΣΟΜ ΤΣΟΜ ΤΣΟΜ μιααααμ».

«Δεν μου ευχήθηκες για τα γενέθλια μου, με ξέχασες!!!»
«Ναι ΕΓΩ ΦΤΑΙΩ ΤΩΡΑ, ΒΑΛΕ ΜΑΣ ΚΑΙ ΧΕΡΙ, ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ ΡΕ ΦΙΛΕ, ΟΧΙ, ΕΛΕΟΣ, ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΘΕΟΣ, ΚΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΛΑ ΝΑ ΠΑΘΩ, ΔΕ ΦΤΑΙΕΙ ΚΑΝΑΣ ΑΛΛΟΣ ΕΓΩΩΩΩΩ ΦΤΑΙΩ ΠΟΥ ΕΕΕΕΕΕΕΕΕΛΙΩΣΑ ΧΤΕΣ ΜΕ ΤΙΣ ΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΡΕΣ ΝΑ ΠΡΟΣΠΑΘΩ ΝΑ ΣΕ ΒΡΩ ΣΤΟ ΤΗΛΕΦΩΝΟ ΚΑΙ ΝΑ ΜΙΛΑΣ ΣΥΝΕΧΕΙΑ! ΑΛΛΑ ΒΕΕΕΒΑΙΑ ΕΓΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩ ΦΤΑΙΩ ΠΟΥ ΔΕΝ ΣΟΥ ΕΥΧΗΘΗΚΑ ΟΠΩΣ ΟΛΟΙ ΟΙ ΑΛΛΟΙ ΣΤΟ ΦΕΗΣ, ΕΤΣΙ ΨΥΧΡΑ, ΧΩΡΙΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΕΠΑΦΗ, ΧΩΡΙΣ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑ, ΑΛΛΑ ΕΤΣΙ ΕΙΜΑΙ ΕΓΩ, ΕΤΣΙ ΤΗΝ ΠΑΤΑΩ ΠΑΝΤΑ! ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΛΗ ΜΟΥ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΚΑΙ ΤΙΣ ΚΑΛΕΣ ΠΡΟΘΕΣΕΙΣ,ΚΑΛΑ ΝΑ ΠΑΑΑΑΑΑΘΩ, ΕΤΣΙ ΝΑ ΜΑΘΩ ΑΛΛΗ ΦΟΡΑ…»
(χαμπάρι δεν είχες πάρει πως είχε γενέθλια χτες).

Αυτός ήταν ο βασικός οδηγός για τα πρώτα σας βήματα. Να ξέρετε βέβαια, θα πάτε στην κόλαση επειδή λέτε ψέματα. Αλλά τουλάχιστον, θα έχετε καλή παρέα παιδιά, θα βρεθούμε εκεί να παραμυθιαζόμαστε και μεταξύ μας να περνάει πιο εύκολα η αιωνιότητα.