Και εκεί που νομίζεις ότι όλοι σε εγκαταλείπουν κατά ένα περίεργο τρόπο, παρόλα όσα έχεις κάνει για αυτούς .. Kαι ψάχνεις να βρεις το γιατί και το μερίδιο ευθύνης που σου αναλογεί… Ξαφνικά γίνεται η ανατροπή από εκεί που δεν το περιμένεις !
Ήταν ένας κουραστικός χειμώνας που έκανες δυο δουλείες για να αντεπεξέλθεις στα οικονομικά σου, προσπαθούσες να βάλεις την ζωή σου σε τάξη και να μαζέψεις τα κομμάτια σου από κάποιες κακές επιλογές σχέσεων μετά το διαζύγιο σου.
Είχες πάρει μεν το μάθημα σου ότι εμπιστοσύνη δεν δείχνουμε σε κανένα πια αλλά από την άλλη μεριά η ανάγκη της συντροφικότητας μεγάλη. Στιγμές απλές καθημερινές που για χρόνια είχες μάθει να μοιράζεσαι. Μαγείρεμα για δυο, DVD στον καναπέ μέσα σε μια αγκαλιά, καφές, βόλτες , εκδρομές και το συνηθισμένο Κυριακάτικο τραπέζι στα πεθερικά .
Ξύπνησες ένα πρωί και είπες «δεν πάω στο καταφύγιο της εξαδέλφης για βόλτα» να αλλάξω παραστάσεις; Χρόνια σε έπρηζε να πάρεις ένα σκυλάκι αλλά δεν το είχες σκεφτεί ποτέ σοβαρά, μάλλον γιατί ήθελες να αποφύγεις τις ευθύνες. Πάντα τα αγαπούσες και δεν θα τους έκανες ποτέ κακό αλλά είμαστε τώρα για τέτοιες υποχρεώσεις έλεγες κάθε φορά.
Και πήγες .. Kαι χαλάρωσες στην φύση… Και κάποια στιγμή σου γεννήθηκε η περιέργεια να δεις τα σκυλάκια του καταφυγίου και μπούκαρες μέσα στον ιδιωτικό τους χώρο, ελαφρώς φοβισμένη ότι θα σε φάνε ζωντανή! Τόσες μουσούδες μαζεμένες να χοροπηδάνε από χαρά που σε είδαν και να έρχονται κοντά για λίγα χάδια και λίγη προσοχή. Ξαφνικά βλέπεις πιο μακριά ένα τρίχρωμο σκυλάκι με θλιμμένο βλέμμα να σε κοιτάει αλλά να μην έρχεται κοντά σου. Ήταν ο τρόπος που σε κοίταζε; το πόσο ήσυχο φαινόταν; η το πιο σημαντικό ότι φαινόταν καλοκάγαθο και του χεριού σου;
Το πήρες χωρίς πολύ σκέψη λέγοντας στην εξαδέλφη ότι θα το κρατήσεις 10 μέρες στο διαμέρισμα κατά την άδεια σου και αν δεν τα καταφέρεις θα το επιστρέψεις. Έκανες βαρυσήμαντες δηλώσεις του τύπου «εμένα να με γλύψει; Σιχαίνομαι» «να ανεβεί στον καναπέ; Δεν υπάρχει καμία τέτοια περίπτωση!» ώσπου μια μέρα ξύπνησες αφού σε πήρε ο ύπνος στον καναπέ με κάτι ζεστό στην αγκαλιά σου!
Έτρωγες .. Έτρωγε μαζί σου, κοιμόσουν … Κοιμόταν δίπλα σου, ξυπνούσες και είχες όρεξη για βόλτα, έλεγες το όνομα της και σηκωνόταν στο φτερό, γυρνούσες από την δουλειά και σε περίμενε πάντα κουνώντας την ουρίτσα. Όταν είχες ακεφιές προσπαθούσε να σου φτιάξει την διάθεση με χαζομάρες και όταν δεν έπιανε απλά ερχόταν και κουλουριαζόταν δίπλα σου για να σου δείξει ότι ήταν εκεί. Αγάπη χωρίς αντάλλαγμα ανιδιοτελής!

Ως εκ διά μαγείας βρέθηκε η λύση στο πρόβλημα σου ! Χωρίς να την επιδιώξεις! Δεν υπήρχε καμία ανάγκη πια για συντροφικότητα, με την έννοια που την έψαχνες και έκανες λάθη παραβλέποντας τα κακώς κείμενα του αλλού. Είχες κάποιον να μοιράζεσαι πράγματα και στιγμές και το μόνο που σου έλειπε ήταν αυτός που θα ολοκλήρωνε αυτή την ευτυχία και θα σου γέμιζε τα υπόλοιπα κενά σου. Οι φίλοι σου υπενθύμιζαν ότι την σημερινή εποχή είναι δύσκολο να βρεις σύντροφο και ακόμα δυσκολότερο να βρεις σύντροφο να δέχεται τον σκύλο σου και να αποδέχεται το γεγονός ότι θα κοιμάστε στο κρεβάτι τρεις αφού έτσι είχες μάθει να ζεις και αυτό σε γέμιζε. Και δεν έψαχνες καν ώσπου ήρθε και αυτός στην ζωή σου.. έτσι απλά … αβίαστα.. και ένιωσες τόσο γεμάτη.

Η απόλυτη ευτυχία που δεν μπορεί να μεταφερθεί με λόγια. Σιγά σιγά άρχισαν να επουλώνονται οι πληγές και όλα τα άσχημα που είχες περάσει να γίνονται απλά παρελθόν. Έκανες λάθη πολλά, τα περισσότερα από την ανασφάλεια σου και από την καλή σου καρδιά, όμως αυτό δεν είναι δικαιολογία. Στην ζωή μας βρίσκουμε διάφορα σταυροδρόμια και ποτέ δεν ξέρουμε αν ο δρόμος που επιλέξαμε είναι ο σωστός η ο λάθος όμως οι επιλογές ήταν δίκες μας.
Όλα γίνονται για ένα σκοπό και όλα είναι θέμα timing. Τα κεφάλια μπροστά και μην κοιτάμε πίσω, δυστυχώς δεν έχει εφευρεθεί μηχανή του χρόνου για να κάνουμε ένα ταξιδάκι και να διορθώσουμε τα λάθη μας.

LOST ENSO