Πονάωωωωω το βασίλειο μου μέσα!! αντήχησε η φωνή του Βασιλιά Ήλιου σ ‘όλες τις Βερσαλλίες.

Έτρεχε πάλι το σκυλολόι των γιατρών πανικόβλητο «τάκα τάκα τα τακουνάκια στα τσιμέντα, στα πλακάκια» με τις περούκες στραβοβαλμένες όπως όπως, με τα κουτάκια με τις βδέλλες αγαπημένα pets πλέον (μπλιαχ) και τους σιχαμερούς all time classic υποκλυσμούς!

-Που πονάτε μεγαλειότατε;

-Πίσω.

– Μήπως μπορείτε να γίνετε πιο συγκεκριμένος;

– Ε, ρε με κάτι χοντροκέφαλους που έμπλεξα!

Κοιτιόταν οι βασιλικοί ιατροί με απορία! Ρε μπας κι είδε τον «Κατά φαντασία ασθενή» του Μολιέρου και τον πιάσαν τα ψυχοσωματικά; Ω, ρε και τι έχουμε να τραβήξουμε πάλι με τον υποχόνδριο!

Θυμήθηκαν και τον Charles 6ο, έναν παλιό εστεμμένο που νόμιζε ότι ήταν από γυαλί και τους έπιασε απελπισία!

-Πονάωωωωωω λέμε!

Αχ μια ο Λουί δεν μπορεί μια ο κώλ@ς, η έδρα του πονεί!

Τελικά έπεσαν μέσα στην μαντεψιά! Κάτι με τους υποκλυσμούς – ο κακομοίρης ο βασιλιάς είχε υποστεί άπειρους επειδή ήταν πολύ trendy θεραπεία – θες από τη σέλα του αλόγου, θέλεις από ένα φτερό που κάθισε πάνω του και τον τρύπησε κακόβολα (που λένε και στο νησάκι μου) ήρθε κι έγινε ο πωπούλης του σαν της μαϊμούς και με το συμπάθιο!

Και τώρα τι κάνουμε που τον πηγαινοφέρνουμε με την πολυθρονίτσα και κοψομεσιαστήκαμε;
Είναι και 48 χρονών ακόμα αφήσουμε τα κοκαλάκια μας στις σκάλες. Άσε που δεν είναι καλό και για το image του και θα μας πάρουνε φαλάγγι Ισπανοί, Αυστριακοί και οι άλλοι οι fiveo’clockoloi (επειδή πίνουν το τσάι στις 5.00, ελα αφού τα πιάνεις στον αέρα εσύ) οι κοκκινομούρηδες οι Εγγλέζοι.

-Να του βάλουμε πουδρίτσα;

-Αυτή που ρίχνουμε στις περούκες;

-ΟΧΙ αγαπητέ συνάδελφε, την άλλη για το σύγκαμα!

-Μπα, δεν το βλέπω να δουλεύει!

-Μήπως να του κάνουμε μια εγχειρησούλα;

-Πας καλά; Αφού το απαγορεύει η καθολική εκκλησία! (Κι αυτός ο πάπας τι μυαλό κουβάλαγε ο Θεός να με συγχωρέσει)

-Μια μικρούλα επεμβασούλα, πάνω από τα ρούχα;

-Τι σχέση έχουμε με τους χασάπηδες εμείς; (από τότε είχαν εξαιρετική φήμη οι χειρουργοί) εμείς είμαστε της Ιατρικής!

Οι εγχειρήσεις μέχρι και την εποχή αυτή πραγματοποιούνταν κυρίως από… (κάθεσαι;) Κουρείς! Ναι, ναι όπως στα λέω! και θεωρούνταν ευτελείς και εκτός ιατρικής επιστήμης! Έτσι οτιδήποτε είχε να κάνει με επεμβάσεις (από δόντι μέχρι εγκέφαλο) τα αναλάμβαναν οι μπαρμπέρηδες, με τα ανάλογα αποτελέσματα που μην στα περιγράψω γιατί θα μου κόψεις και την καλημέρα!

Ρομαντική Εποχή η Αναγέννηση ε; Think again honey!

Είδαν κι απόειδαν και φώναξαν τον μπαρμπέρη!
Τώρα αν μελέτησαν εξονυχιστικά το βιογραφικό του δεν το ξέρω αλλά η προϋπηρεσία του ήταν εξαιρετική! Η συνήθης πρακτική υπαγόρευε πριν αποπειραθείς να δοκιμάσεις την καινούργια θεραπεία στον βασιλέα, πόσο μάλλον μια επέμβαση πρωτοποριακή και τέτοιου μεγέθους να μαζεύεις τίποτα κατάδικους, κατακάθια της κοινωνίας, ναυαγούς που πήγαιναν για κρεμάλα και να τους κάνεις πειραματόζωα! Σου λέει θα πεθάνεις που θα πεθάνεις κάνε κανένα καλό στην ανθρωπότητα ρε ρεμάλι! Τώρα εγώ δεν το λέω αυτό και ηθικό ούτε politically correct και μου κάνει και λίγο βάρβαρο αλλά ποια είμαι εγώ να κρίνω την επιστήμη και να διατυπώνω κι απόψεις; Εγώ απλά τα κουτσομπολιά σας μεταφέρω, σαν ένας απλός ανταποκριτής μεσημεριανάδικου!

Τον ξαπλώνουν μπρούμυτα τον δόλιο τον Λουδοβίκο – που θέλω να νιώσεις τον πόνο του για να δεχτεί τέτοια σφαγή ο κακορίζικος – η επίσημη ερωμένη νάμπερ 3 Mme de Maintenan να του κρατάει το χεράκι και σκάει μύτη ο μπαρμπέρης με δυο εργαλειάκια που για την περίπτωση είχε εφεύρει κι είχε δοκιμάσει σε 70 (συγκεκριμένα αναφέρεται στο ημερολόγιο υγείας του Λουί) δύσμοιρους! Γυρνά ο βασιλιάς κι αντί να τρέχει με τα σώβρακα κατεβασμένα έντρομος του λέει:

«Συμπεριφερθείτε μου σαν να ήμουν ένας απλός χωρικός του βασιλείου μου!!!»

(μην μου πεις, παλικάρι ο εστεμμένος χωρίς πλάκα γιατί άνευ μιας αναισθησίας, μιας μέθης, μιας κωματώδους κατάστασης, λουριών, αλυσίδων εγώ δεν κάθομαι ούτε να μου το δει το δόντι ο γιατρός, κι είναι και δόντι! Όχι άντε μη πω και ανακατεύομαι και δεν έχω και μωσαϊκό να σου βάλω να τα βλέπεις θαμπά)

Απ έξω ο λαουτζίκος, η πλέμπα με τα κεράκια αναμμένα σαν στον Επιτάφιο να ψάλλει για τη σωτηρία του, κάτι κοπελιές ενός οικοτροφείου να συνθέτουν ποιηματάκια, εντάξει μωρέ ύμνους που – χαριτωμένη λεπτομέρεια – το λιγουρεύτηκε ο Χέντελ, το μελοποίησε και το παρουσίασε στους Άγγλους που σε κάποιο writers block το τσούρνεψαν και το έκαναν εθνικό τους ύμνο. Αυτό το γνωστό «God save the king» και δε συμμαζεύεται! Δεν υπάρχει παρθενογένεση στη τέχνη στο χω πει και ο αρχιμουσικός του ο Lully συνέθετε μελωδίες που ταίριαζαν στην περίπτωση (τώρα ποιες μελωδίες ταιριάζουν σε εγχείρηση πωπούλι, τι να πω; Αδυνατώ να σκεφτώ.) Μάλιστα, τραγική ειρωνεία όταν πήγε να διευθύνει την ορχήστρα δίνει μια με την μπαγκέτα του (όχι το ψωμί ρε συ, πείνασες; τ άλλα τα μακριά που κουνάνε οι μαέστροι) στο πόδι του, που είδε αστεράκια κι όταν οι γιατροί- που είχαν πάρει πια το κολάι – του είπαν ότι πρέπει να του το κόψουν αρνήθηκε με τα χίλια. Τελικά έπαθε γάγγραινα και πήγε σε τόπο χλοερό με τα δυο του πόδια. Αρτιμελής αλλά πεθαμένος. Πες μου πως δεν είναι από τις πιο κουφές αιτίες θανάτου για μαέστρο. Anyway.
.
Πίσω στο βασιλιά Ήλιο που είχε λάδι το καντήλι του γιατί η εγχείρηση επέτυχε ο ασθενής έγινε περδίκι, ο πωπούλης του καινούργιος ροζουλής σα μωρού παιδιού κι όχι μόνο. Λανσάρισε τέτοια τρελή μόδα που έτρεχαν όλοι να εγχειριστούν κι όσοι δεν το τολμούσαν εμφανιζόταν στις Βερσαλλίες με φασκιές και πάνες και περπατούσαν σαν, κατάλαβες, για να μιμηθούν το βασιλιά, δεν κατάλαβες; Χεσμένοι ντε! ‘Ήθελες να το δεις και γραμμένο!

Ο δε μπαρμπέρης τιμήθηκε με μετάλλια κι επιστημονικά βραβεία κι έγινε μεγάλος και τρανός και τα gadgetάκια που είχε φτιάξει για την επέμβαση μπορείς να πας και στο μουσείο να τα τσιλιάρεις (αν το κάνεις όρεξη που πολύ αμφιβάλω) και η χειρουργική παρουσίασε τέτοια άνοδο κι αναγνωρίστηκε σ όλον τον πολιτισμένο κόσμο ενώ πραγματοποίησε άλματα προόδου.

Κι έτσι έζησαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα μέχρι το καινούργιο καυτό scoop που σας ετοιμάζω.