Ένας απροσδόκητος έρωτας γεννιέται

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest

«Τι είναι αγάπη και τι έρωτας; Είναι διαφορετικά αυτά τα δύο ή όχι; Άραγε, θα αγαπήσω ή θα ερωτευτώ κι εγώ κάποια στιγμή;» ήταν μερικές μόνο από τις σκέψεις που βασάνιζαν κάθε βράδυ τον Αλέξανδρο. Όσες σχέσεις και αν είχε κάνει, ποτέ δεν είχε νιώσει κάτι έντονο για καμία. Μέχρι που ήρθε εκείνη… εκείνη η κοπέλα που του σημάδεψε τη ζωή. Γιατί γνώριζε καλά πως από την πρώτη στιγμή που την είδε δεν θα υπήρχε καμία άλλη γι’ αυτόν. Έρωτας με την πρώτη ματιά! Έτσι δε λένε;

Ήταν Σάββατο, γύρω στις οχτώ το βράδυ, όταν κοίταξε έξω από το παράθυρό του και αντίκρισε την άγνωστη κοπέλα. Μετακόμιζε στο διπλανό σπίτι, που για καιρό τώρα δεν έμενε κανείς. Ο Αλέξανδρος, μόλις την είδε, ήθελε να ανοίξει την πόρτα και να πάει να της συστηθεί, όμως, δεν το έκανε. «Μπα, όχι μωρέ ποιος είσαι εσύ να πας να της μιλήσεις; Δεν βλέπεις τα χάλια σου; Άσε που φαίνεται και βιαστική και θα την απασχολήσεις», είπε στον εαυτό του. Εκείνο το βράδυ οι σκέψεις του Αλέξανδρου τον ταλαιπωρούσαν ακόμα περισσότερο. Ήταν πολύ μπερδεμένος και αγχωμένος. Δεν ήξερε τι να κάνει, πώς να την προσεγγίσει. Ντρεπόταν. Όλη τη νύχτα έμεινε ξύπνιος. Σκεφτόταν συνέχεια εκείνη την κοπέλα! Είχε μαγευτεί από το αγγελικό πρόσωπό της, όσο πρόλαβε να δει. «Είναι τόσο όμορφη! Ένα όνειρο!», αναφώνησε.

Ξημέρωσε και ο Αλέξανδρος δεν είχε κλείσει μάτι. Έξω έριχνε χιόνι και είχε τρομερή παγωνιά. Τότε του ήρθε μια ιδέα. «Θα την προσκαλέσω για μια ζεστή σοκολάτα δίπλα στο τζάκι» σκέφτηκε. Και έτσι έπραξε! Ο Αλέξανδρος εκείνη την ημέρα ένιωθε μεγάλη ανακούφιση, καθώς είχε κάνει το μεγάλο βήμα. Η Αγάπη (έτσι τη λέγανε, τι σύμπτωση για τον Αλέξανδρο!) δέχτηκε με χαρά την πρόσκλησή του. Κάθισαν και οι δύο στον καναπέ, απολαμβάνοντας την παρέα του άλλου, μα φυσικά και την ζεστή σοκολάτα! Ο Αλέξανδρος ένιωθε ένα περίεργο συναίσθημα κοντά της. Δεν ήξερε τι ήταν, δεν το είχε νιώσει ποτέ, μα του άρεσε πολύ. Αυτό το συναίσθημα, όμως, δεν το ένιωθε μόνο ο Αλέξανδρος, αλλά και η Αγάπη. «Τι είναι αυτό που μου συμβαίνει; Γιατί αισθάνομαι περίεργα;» αναρωτήθηκε. Για ολόκληρα πέντε λεπτά ο Αλέξανδρος και η Αγάπη κοιταζόντουσαν στα μάτια. Κανένας δεν θα μπορούσε να φανταστεί τι σκέφτονταν ή τι αισθάνονταν…ή μάλλον θα μπορούσε! Ήταν προφανές πως  είχαν ερωτευτεί ο ένας τον άλλον, μα κανένας από τους δύο δεν τόλμησε να εκφραστεί. «Ίσως είναι πολύ νωρίς να της πω πως την έχω ερωτευτεί» σκέφτηκε ο Αλέξανδρος. «Ίσως είναι πολύ νωρίς να του πω πως τον έχω ερωτευτεί» σκέφτηκε η Αγάπη. Η ώρα ήταν περασμένη και η Αγάπη έπρεπε να πάει σπίτι της να τακτοποιήσει τα πράγματα.

– Σ’ ευχαριστώ πολύ για σήμερα Αλέξανδρε. Πέρασα πολύ όμορφα!

– Παρομοίως! Ελπίζω να τα ξαναπούμε σύντομα.

Έτσι τελείωσε η συζήτησή τους. Ο Αλέξανδρος ανυπομονούσε να την ξαναδεί. Αλλά όχι μόνο για να πιούν μια σοκολάτα… ήθελε να της εκφράσει τα συναισθήματά του από την μέρα που την είδε. Να της πει πόσο την έχει ερωτευτεί και ας μην έβρισκε ανταπόκριση. Τουλάχιστον θα είχε προσπαθήσει.

Η Αγάπη, όταν ξάπλωσε στην άνετη πολυθρόνα της, δεν μπορούσε να τον ξεχάσει καθόλου. Τα υπέροχα καστανά μάτια του, τη γλυκιά φωνή του, τις αμήχανες κινήσεις του. Μα φανταζόταν και πολλά ακόμα που δεν κάνανε! «Μακάρι να είχα το θάρρος να του πω πόσο τον θέλω. Πόσο τον έχω ερωτευτεί», αναφώνησε. Η Αγάπη αποκοιμήθηκε στην πολυθρόνα έχοντας τη σκέψη της στον Αλέξανδρο. Σε εκείνον που της είχε κλέψει την καρδιά.

Ξαφνικά το κουδούνι του σπιτιού της χτύπησε και η  Αγάπη πετάχτηκε από τον βαθύ ύπνο της. Το μυαλό της πήγε κατευθείαν στον Αλέξανδρο. Και είχε δίκιο. Ήταν αυτός. Χάρηκε τόσο πολύ που τον ξαναείδε για δεύτερη φορά μέσα στην ίδια μέρα. Ο Αλέξανδρος δεν μπορούσε να περιμένει άλλο. Ήθελε να της μιλήσει για όλα αυτά που ένιωθε.

– Αγάπη, από την πρώτη στιγμή που σε είδα εκείνο το βράδυ δεν μπορούσα να σε βγάλω από το μυαλό μου. Οι σκέψεις μου περιστρέφονταν γύρω από σένα. Και όταν τελικά γνωριστήκαμε σήμερα το πρωί, συνειδητοποίησα πως θέλω να γίνεις η κοπέλα μου και γιατί όχι και η μελλοντική μου γυναίκα. Σ’ έχω ερωτευτεί τόσο πολύ, που εύχομαι να νιώθεις και εσύ το ίδιο για εμένα.

– Αχ, Αλέξανδρε! Δεν μπορείς να φανταστείς πώς νιώθω για σένα. Από το μεσημέρι και μετά σε σκέφτομαι συνέχεια. Η θύμησή σου με ηρεμεί κάθε φορά. Νομίζω πως έχει δημιουργηθεί μια φλόγα ανάμεσά μας που κανένας δεν μπορεί να την σβήσει. Ούτε εμείς οι ίδιοι. Είμαι ερωτευμένη μαζί σου.

– Και εγώ είμαι πολύ ερωτευμένος, Αγάπη μου!

Τότε, ο Αλέξανδρος άρπαξε την Αγάπη στην αγκαλιά του και της υποσχέθηκε πως δεν υπήρχε περίπτωση να την αφήσει ποτέ. Άρχισε να της δίνει παθιασμένα φιλιά στο λαιμό και εκείνη έλιωνε στην αγκαλιά του. Δεν χρειάστηκε να την γδύσει. Δεν έκανε τίποτα από τα συνηθισμένα. Την είχε γδύσει ήδη στην ψυχή. Τίποτε περισσότερο, τίποτε λιγότερο. Όλη τη νύχτα έμειναν αγκαλιασμένοι λέγοντας ο ένας στον άλλον γλυκόλογα και δίνοντας πολλά φιλιά…και ίσως και κάτι παραπάνω! Ούτε η Αγάπη ούτε ο Αλέξανδρος δεν είχαν ξανανιώσει τόσο όμορφα στη ζωή τους. Ο ένας συμπλήρωνε τον άλλον με έναν μοναδικό τρόπο.

Η επόμενη μέρα βρήκε το ζευγάρι αγκαλιασμένο στο κρεβάτι. Ο Αλέξανδρος σηκώθηκε πρώτος για να της φτιάξει ένα πρωινό γεμάτο λιχουδιές, που τόσο της άρεσαν. Πριν καλά καλά προλάβει να της το ετοιμάσει χτύπησε το κουδούνι. «Μα ποιος είναι τέτοια ώρα;», αναρωτήθηκε. Άνοιξε την πόρτα και αντίκρισε έναν άντρα να στέκεται μπροστά του.

– Καλημέρα, είπε ο Αλέξανδρος. Τι θα θέλατε;

– Είμαι ο πρώην της Αγάπης. Χωρίσαμε πριν μια εβδομάδα και θα ήθελα να τα ξαναβρούμε. Εσείς γιατί είστε στο σπίτι της; ρώτησε ο Χρήστος γεμάτος έκπληξη.

– Είμαι ο νέος σύντροφος της Αγάπης. Λυπάμαι δεν γνώριζα την κατάσταση.

Εκείνη την στιγμή η Αγάπη κατέβαινε τις σκάλες, καθώς αναγνώρισε την φωνή του Χρήστου. Τον ρώτησε τι δουλειά είχε στο νέο της σπίτι και φυσικά άκουγε τις γνωστές δικαιολογίες του. Του είπε να εξαφανιστεί από τα μάτια της και να μην την ξαναενοχλήσει. Και εκείνη τη στιγμή ο Αλέξανδρος σκέφτηκε: «Πράγματι, η Αγάπη είναι ερωτευμένη μαζί μου. Είναι ένα ξεχωριστό πλάσμα που δεν πρόκειται να το διώξω από τη ζωή μου. Μου την ομορφαίνει κάθε μέρα και ξέρετε γιατί; Γιατί, τελικά, η αγάπη και ο έρωτας νικάνε τα πάντα. Αυτό έγινε και στην περίπτωσή μας».

Έτσι, μετά από αυτό το γεγονός, ο Αλέξανδρος φίλησε την Αγάπη και της ετοίμασε το αγαπημένο της πρωινό.

 

 

Μοιράσου το!

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest

Τα βιβλία μας

Φευγάτος
Αλέξανδρος Κουτρούλης - Φευγάτος
Μαργαρίτα Τσεντελιέρου - Το Μυστικό

Δείτε Επίσης

Βρείτε μας στο Facebook

Δείτε Επίσης

Βρείτε μας στο Facebook