Ένα αυγουστιάτικο πρωινό

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest

05.30. Δε θα ήθελε να ξυπνήσει τόσο νωρίς αλλά φοβάται μήπως την ξαναπάρει ο ύπνος και δε θέλει να αργήσει στη δουλειά. Κλείνει το ξυπνητήρι και σηκώνεται. Σέρνοντας τα πόδια της, βγάζει το συναγερμό. Ανοίγει τα παντζούρια. Έξω η άδεια Αθήνα ακόμα κοιμάται στην αυγουστιάτικη ζεστή νύχτα.

06.15. Κατεβαίνει τη Ρόδου και βγαίνει στη Δυρραχίου. Κάνει δεξιά προς το ποτάμι. Έξω από το πάρκο, όπως κάθε πρωί, συναντάει τον “κοτσίδα” , το γείτονα που βγάζει βόλτα το μπιγκλάκι του και στο ένα χέρι κρατάει τις σακουλίτσες και το φαρασάκι. Θα τον ξαναδεί το απόγευμα, στο γυρισμό, να πηγαίνει τις δίδυμες στις κούνιες. Η Ζούκα κουνάει χαρούμενη την ουρά της. Ο Σάκης, ο Πακιστανός από το βενζινάδικο της γνέφει νυσταγμένα. “Γύρισε ο πατέρας σου;” της φωνάζει. “Την άλλη βδομάδα”, του απαντάει και μπαίνει στο Γρηγόρη να πάρει τον καφέ της.

06.35. Σύμφωνα με την εφαρμογή, το λεωφορείο της θα είναι στη στάση σε 13 λεπτά. Ρουφάει τον καφέ της ήρεμα και ανεβάζει στο Ινσταγκραμ την ανατολή του ήλιου στην τοποθεσία Ροσινιόλ. Η κυρία Τασία με την τροχήλατη τσάντα για τα ψώνια και αρθριτικά πόδια, κάθεται στο μεταλλικό παγκάκι της στάσης δίπλα της και της χαμογελάει. Δεν ξέρει πραγματικά το όνομά της, αλλά της αρέσει να φαντάζεται ιστορίες για τους ανθρώπους που συναντάει και να τους δίνει φανταστικά ονόματα.

06.50. Το λεωφορείο εμφανίζεται στο φανάρι. Σε περίπου 25 λεπτά θα είναι έξω από τη δουλειά της. Θα χρειαστεί βέβαια να περιμένει άλλα 20 λεπτά περίπου ώσπου να έρθει ο υπεύθυνος για να ανοίξει την αποθήκη αλλά δεν πειράζει. Της αρέσει η ησυχία και αισθάνεται τυχερή που έχει μια δουλειά. Είναι το δεύτερο από τα 4 παιδιά της οικογένειάς της και αφού έκανε την πρακτική της, έψαξε να βρει μια δουλειά ώστε να αλαφρώσει λίγο τους γονείς της και να μαζέψει ένα ποσό για το μεταπτυχιακό της.

07.03. Στα αυτιά της φοράει τα ακουστικά και ακούει την αγαπημένη της μουσική. Με τα μάτια μισόκλειστα σκέφτεται τη θάλασσα που αυτό το καλοκαίρι της λείπει. Αλλά δουλεύει μόλις 2 μήνες και δεν θα έχει άδεια. Ξαφνικά, το βλέμμα της πιάνει την κυρία Τασία να κοιτάζει τρομαγμένη προς το μέρος του οδηγού. Σκύβει και τραβάει την τσάντα της κοντά της. Ο ψηλός, ξερακιανός μεσήλικας που χειρονομεί φωνάζοντας όρθιος στον οδηγό, δείχνει την τσάντα της κυρίας Τασίας. “Απαγορεύεται η μεταφορά ζώων με τα μέσα χωρίς ειδικό κλωβό. Κι αυτή έχει μια γάτα μέσα στην τσάντα της. Είναι παράνομο. Ξέρω καλά τους νόμους, εγώ”
“Σας παρακαλώ , στην τσάντα μου την έχω. Δεν θα σας πειράξει” λέει σιγανά η γυναίκα.
“Θα μας γεμίσεις μικρόβια. Θα φωνάξω την αστυνομία αν δεν την κατεβάσεις” ουρλιάζει αυτός σαν υστερικός.

Ο οδηγός σταματάει στην πρώτη ευκαιρία και έρχεται πίσω. Μιλάει σιγανά στη γυναίκα και την παρακαλεί να κατέβει από το λεωφορείο. “Μα πρέπει να τον πάω στον κτηνίατρο. Δεν εχω χρήματα για ταξί. Σας παρακαλώ…”
“Κατέβα βρομιάρα. Ξέρω εγώ τους νόμους”
Ο οδηγός, που δεν έχει επιλογή, την βοηθάει να κατέβει από το λεωφορείο ζητώντας της συγνώμη. “Σε 20 λεπτά περνάει το επόμενο. Μπείτε σε εκείνο. Μη χτυπήσετε εισιτήριο. Στέλνω μήνυμα στον συνάδελφο”
Τι κοιτάτε, ρε;; τραβάτε στην πατρίδα σας…” φωνάζει ο θυμωμένος μεσήλικας και οι δύο μελαμψοί συνεπιβάτες λουφάζουν στις θέσεις τους. Τον φόβο τον καταλαβαίνεις σε όλες τις γλώσσες.

07.27. Στην επόμενη στάση κατεβαίνει η νεαρή κοπέλα. Σηκώνεται, χτυπάει το κουμπί για τη στάση και προχωράει στο διάδρομο. Είναι ακόμη σοκαρισμένη από το προηγούμενο σκηνικό. Άλλωστε, όπως λένε όσοι την γνωρίζουν, είναι ένα ήρεμο και ευγενικό παιδί που δεν αγαπάει τις εντάσεις. Φτάνοντας τώρα μπροστά στη θέση του φωνακλά , στέκεται, ανοίγει το καπάκι του πλαστικού ποτηριού, τον κοιτάει στα μάτια για μια στιγμή και αδειάζει τον υπόλοιπο καφέ στην καράφλα του. “Μην ανησυχείτε” του λέει. “Είμαι εμβολιασμένη. Δεν έχω μικρόβια”
Κατεβαίνει χαμογελώντας από το λεωφορείο που μόλις έχει σταματήσει στη 12η στάση.

07.40. Καλημερίζει τον κύριο Άγγελο που εκείνη τη στιγμή ανοίγει την πόρτα της αποθήκης. Ο ήλιος έχει αρχίσει να ζεσταίνει την άσφαλτο και τα τσιμέντα. Η μέρα της όμως, έχει μόλις αρχίσει να γίνεται καλύτερη!

Μοιράσου το!

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest

Τα βιβλία μας

Φευγάτος
Αλέξανδρος Κουτρούλης - Φευγάτος
Μαργαρίτα Τσεντελιέρου - Το Μυστικό

Δείτε Επίσης

Βρείτε μας στο Facebook

Δείτε Επίσης

Βρείτε μας στο Facebook