Κάθεσαι και ακούς, χρόνια τώρα το πόσο αδικημένες είναι οι γυναίκες και σε νιώθω, φίλε..
Πως ο κόσμος μας είναι ανδροκρατόμουνος (επικό σαρδάμ, το κρατάω) ανδροκρατούμενος και πως όλα φτιάχτηκαν για τους άνδρες και πως μια γυναίκα ζει μέσα στην καταπίεση και τον ρατσισμό.

Εγώ, λοιπόν, είμαι γυναίκα και θέλω να σου σφίξω λίγο το χέρι και να ακούσουμε μαζί το “Άκου ρε φίλε, να δεις τι κρίμα” και να σε κεράσω ένα ουίσκι. Ξέρω…ΞΕΡΩ τι περνάς.

Από τότε που φορούσες αρκουδοτόμαρο και έσερνες την τύπισσα από το μαλλί να την πας για φίκι-φίκι και ενώ η κοπελιά ήταν αραχτή και το μαλλί δεν πονάει άμα το τραβάς όλο μαζί, ενώ πονάει αφόρητα τούφα-τούφα, σε κακοχαρακτήρισαν Homo Uganous Fallokratikous και σου κολλήσανε τη ρετσινιά ότι βασανίζεις τις γυναίκες.
Δεν σε ρώτησε κανείς αν σου έβγαινε η σπάλα και το νεφρό να σέρνεις το γκομενάκι που ήθελε ΑΦΤΟΚΙΝΗΤΟ να τη πας βόλτα ξεκούραστη “γιατί έτσι πάει, φίλος, αι γυναίκαι θένε ρόδα!”
Και έσερνες, άνθρωπα των σπηλαίων την τύπισσα, έκανες και με το στόμα το καρμπυρατέρ της Λαμποργκίνι μη σε πάρει για κανά γύφτο με Τογιότα Γκορόλα και απορώ πώς είχες μετά κουράγια να κάνεις και σεξ.
Σεξ… όπου εκεί ξεκινάει η αδικία στους αρσενικούς.
Αδικημένοι εκ φύσεως οι άνδρες, όταν ανα 5 λεπτά σκέφτονται το σεξ.
Μα τω ύψιλον χρωμόσωμα, απορώ ΠΩΣ βγάζετε Λύκεια, Πανεπιστήμια και πιάνετε δουλειές που χρειάζονται προσήλωση και λεπτούς χειρισμούς, όταν βλέπετε νοερά βυζιά ανά πεντάλεπτο.
ΗΡΩΕΣ!!!
Τα κορίτσια δεν…
Οκ, θέλουν λίγο, αλλά δεν ξέρουν τι θέλουν και πού το θέλουν, επιλέγουν να το αγνοούν, γυρίζουν σελίδα στο ημερολόγιο, τρώνε ένα σκασμό σοκολάτα και συνεχίζουν να εργάζονται.
Τα αγόρια, όμως, ξαφνικά, όπου και να βρίσκονται έχουν ένα joystick που κάνει “ωωωωπ νά’μαι φιλάρα, έλα να παίξουμε shoot ‘em up! Πίου πίου πίου έλααααααα” και δε πέφτει ακόμη κι αν εκείνη την ώρα στον πίνακα είναι ο βιολόγος και επεξηγεί το μαγικό ταξίδι της πέψης.

Η μαγική και ρομαντική στάση των εφήβων στο λύκειο την ώρα του διαλείμματος, μια διαρκής άρνηση να παίξουν μπάσκετ και λοιπά αθλήματα, αυτή η στάση που είναι σχεδόν διπλωμένοι στα δύο με τα χέρια τεντωμένα ανάμεσα στα γόνατα ΔΕΝ είναι γιατί φιλοσοφούν…
Είναι για κρύψουν μια μαγικά αναπάντεχη ηλίθια στύση.
Τα κορίτσια; Κλάιν! Παίζουν βόλεϊ και το στήθος τους αναπηδά χωρίς να γνωρίζουν ότι αυτό αναγκάζει τα αγόρια να μένουν καθισμένοι στις κερκίδες για περισσότερη ώρα από την αναμενόμενη.
Σεξ…
Οι άντρες είναι αδικημένοι εκ φύσεως γιατί το θέλουν πιο πολύ από τις γυναίκες.
Και εκείνος που καίγεται λιγότερο έχει το πάνω χέρι, αυτό είναι γνωστό.
Το μεγαλύτερο ψέμα που έχει ειπωθεί όσον αφορά στις διαφορές των 2 φύλων είναι ότι η γυναίκα πρέπει να πασχίσει περισσότερο να θέλξει το αρσενικό και εξ’ου και κομμωτήρια, μακιγιάζ, πλαστικοί χειρούργοι, αρώματα, εσώρουχα επί εσωρούχων, διαιτολόγοι, γυμναστήρια και φίλτρα στις φώτος στο ίνστα.
Ναι..γελάς, το ξέρω φίλε, γελάς πολύυυυυ…
Γιατί κανείς δεν νιώθει τον πόνο σου να είσαι φέτες, να μην καραφλιάσεις ποτέ, να είσαι κουκλί, μοδάτος, επιτυχημένος από τα 21, με λεφτά, με αμαξάρα, με δουλειά υπεργαμάουα, με γνωριμίες παντού και το πιο πονεμένο όλων..με γιούτσο πάνω από 17 πόντους και διάμετρο νεροπότηρου για να μπορεί να μην έχει να πει τίποτα ΚΑΜΙΑ και να είσαι και ο πρώτος.
Γιατί όταν έρχεται η ώρα του σεξ και βγάλει εκείνη το σουτιέν με τα ζέπελιν ανορθωτικά μαξιλαράκια, δε πειράζει, πάλι καλή είναι, θα της το σφυρίξεις το πέναλντι, ενώ αν εσύ βγάλεις μποξεράκι και βγει από μέσα η συσκευασία του depon maximum (χορηγία, λέμε;) μπορεί και να γελάσει και αυτό θα είναι η καλύτερη των περιπτώσεων…μπορεί όμως και να ΚΛΑΨΕΙ.
Μετά, θα γίνεις διάσημος σε πολλά γυναικογκρουπάκια ότι την έχεις “ντεπόν” και δε θα σε παίρνει καμία ούτε για τον πονοκέφαλο. Το ξέρεις!

Πριν από τα ραντεβού ακολουθείς τη συμβουλή να ρίξεις μια “πρόχειρη” για να φύγουν τα πολλά και να έχεις αντοχή και το κάνεις, μπράβο σου, μα επί τω έργω σου κρατάει φορ έβα και δεν τελειώνεις ποτέ και την κουράζεις τη κοπέλα.
Δεν το κάνεις, τελειώνεις με το που της πιάνεις τον ώμο..
Πρέπει να είσαι και του σαλονιού και του λιμανιού.
Να ξέρεις τα άπαντα του Χέρμαν Έσσε και να μπορείς να σταθείς στη παρέα της και να απολαμβάνεις το θέατρο και την κουλτούρα μαζί της αλλά ταυτοχρόνως να αρπάζεις το πριόνι, να σιγοσφυρίζεις Διονυσίου και να κόβεις καυσόξυλα (έχετε δεν έχετε τζάκι στα παπάκια μας, εσύ πρέπει να είσαι ξυλοκόπαρος με φανελάκι άσπρο τιραντέ και να πιάνουν τα χέρια σου τα ροζιαζμένα από τη σκληρή δουλειά και να αναστενάζουν οι κάβουρες, τα μυτοτσίμπιδα, οι τσιμούχες και τ’αυλάκια από τα μπλάκεντέκια.
Αλλιώς, νοπ, φίλος, δε κάνεις.
Αν είσαι ακόμα μαθητής και φοιτητής, η αδικία έχει και μουσική υπόσταση.
Ποιος νοιάζεται αν τα κορίτσια ξέρουν να παίζουν κάποιο όργανο; (ναι, είπες κλαρίνο, χαχα σαράπ)
Κανείς.
Αν, όμως, ξέρεις να παίζεις κιθάρα, ντραμς κλπ ακόμα κι αν ξέρεις να παίζεις σαντούρι ή μελόντικα θα πάρεις πόντους (ναι, όχι εκεί) και θα ρίξεις πιο εύκολα το κορίτσι ή όλες.
Αν μαγειρεύεις και έχεις και κανά τατού ωωω ακόμη πιο τέλεια.
Αν δε φοράς γυαλιά, αν δεν είσαι τάπας, αν δεν είσαι ψηλοκρεμαστός, αν αν αν..

Η δικτατορία του γυναικείου οργασμού, τον οποίο, οι ίδιες οι γυναίκες δεν διεκδίκησαν ποτέ με αληθινό πάθος (εκτός κάποιων φωτεινών εξαιρέσεων) αλλά απαίτησαν από εσένα να τον δώσεις, σε βαράει στο δόξα πατρί αιώνες τώρα.
Ποιος κυβερνάει τον κόσμο;
Οι άντρες!
Γιατί;
Για τις γυναίκες.
Γιατί γίνονται πόλεμοι ;
Γιατί όλοι θέλουν λεφτά;
Γιατί οι άντρες κυνηγούν την εξουσία;
Για τις γυναίκες.
Για να φαντάζουν πιο ωραίοι και θελκτικοί στις γυναίκες.
Για μια γυναίκα γίνονται όλα.
Και το ματζαφλάρι δεν σηκώνεται ες αεί…
Δεν ανεμίζει πάντοτε.
Οπότε χρειάζονται μπακ απ.

Αν κοιτάξεις μέσα στη φύση, στο ζωικό μας βασίλειο, δε θα βρεις θηλυκό να είναι πιο όμορφο από το αρσενικό.
Η φύση έχει δώσει χρώματα και λοφία και γουνίτσες φουντωτές στα αρσενικά για να εντυπωσιάζουν τα θηλυκά.
Κάνουν χορούς μαγευτικούς, τραγουδούν, παλεύουν με τα άλλα αρσενικά και φουσκώνουν τα στήθη τους για να ρίξουν τα θηλυκά.
Αιώνια πάλη και ιδρώτας να σας προσέξει μια γυναίκα (ή πολλές).
Πόσα τραγούδια έχουν γραφτεί για τα ωραία μάτια του Γιώργου;
Μηδέν.
Και πόσα για μια Μαρία, μια Κατερίνα, μια Άννα;
Διακόσιες χιλιάδες.
Πόσοι πίνακες υπάρχουν με γυμνά αγόρια και πόσοι με κορίτσια;
Πόσα καταστροφικά καιρικά φαινόμενα υπάρχουν με αντρικό όνομα;;
Κλαίμε…
Τα θηλυκά σας καταδυναστεύουν.
Όλα για μια γυναίκα γίνονται.
Ή για όσες μπορέσετε να ρίξετε μέχρι να μη μπορείτε άλλο (ξέρω, ξέρω πολυγαμικά όντα).
Προχωράτε στο δρόμο αμέριμνοι πίσω από μια κοπέλα και αυτομάτως θεωρείστε στόκερ (όχι Μπραμ), βιαστής ή δολοφόνος, κάτι το οποίο δεν θα συνέβαινε ποτέ σε αντίθετη περίπτωση.
Σε κάθε αυτοκτονία γυναίκας αντιστοιχούν 4 ανδρών.
Εκεί φαίνεται το πόσο περισσότερο πιέζεται ο άνδρας όσο περνούν οι δεκαετίες.
Οικονομικώς και κοινωνικώς, κυρίως, όμως σεξουαλικώς.
Και μπορεί να φαντάζει αστείο και γελοίο αλλά υπάρχει και η ενδοοικογενειακή βία που ασκείται από γυναίκες σε άνδρες, όπως επίσης και βιασμοί και σεξουαλική εκμετάλλευση.
Δεν είναι αστείο να τρως μπουνιές από τη γυναίκα σου και να κάθεσαι γιατί αν σηκώσεις χέρι να αμυνθείς είσαι φαλλοκρατικό τέρας.

Κάποτε σας ζήλευα, αγόρια…
Ήθελα κι εγώ πέος, δύναμη, να κατουράω όρθια όπου μου γουστάρει, χωρίς να χρειάζεται να κατεβάζω βρακιά και να λερώνω τα παπούτσια μου.
Αλλά δε ζηλεύω πια.
Και πονάω μαζί σας όταν σας πληγώνει μια γυναίκα που αγαπήσατε αληθινά γιατί εσείς το ξεπερνάτε πιο ζόρικα από εμάς.
Πονάω όταν τρώτε κλωτσά στα παπάκια.
Πονάω όταν σας στερούν τα παιδιά σας σε ένα διαζύγιο (ενώ είστε εν τάξει,ναι;)..
Πονάω που δεν σας επέτρεψαν να κλαίτε και βαράτε εγκεφαλικά, επειδή “οι άντρες δε κλαίνε” και τέτοιες μαλακίες.
Πονάω που αν είστε ομοφυλόφιλοι πρέπει να κάνετε τριπλό και αέναο αγώνα να αποδείξετε ότι δεν είστε τέρατα και αντικείμενα χλεύης.
Τραβάτε κι εσείς τα ζόρια σας, μανάρια…
Κι εμείς τα κορίτσια τραβάμε άλλα ζόρια που θα τα πούμε μια άλλη φορά.
Και τελικά τι;
ΤΑ ΙΔΙΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΣΤΟ ΖΥΓΙ..
Ναι;
Ειρήνη στο νου και την ψυχή.
Αγάπη.
Και όλα θα ομορφύνουν.

Μη μας φοβάστε, τα ίδια είμαστε περίπου, οκ;