Αχ Θανάση

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest

Ο Θανάσης, ναι, ο Θανάσης, δεν είναι και τόσο εύηχο για ήρωα ιστορίας, ναι; Αν δεν είναι Ρομπέρτο ή Τζέισον ή έστω ένας Μιχαήλ σας κακοπέφτει. Ε, λοιπόν, το δικό μου ήρωα τον λένε Θανάση και είναι και πολύ περήφανος γιατί η μάνα του τον έβγαλε έτσι από ένα θείο στο Αμέρικα που της έστελνε κάτι εμβάσματα επειδή έμεινε χήρα όταν ο ΘΑΝΑΣΗΣ ήταν ακόμα μωρό.

Πέθανε ο θείος, τα άφησε όλα στον Αμερικανικό Σύλλογο Πτηνών, τον καταράστηκε η μάνα του ΘΑΝΑΣΗ να γυρνάει στα καζάνια της κολάσεως να γλιτώσει από 8 σμήνη περιστεριών, μετάνιωσε που έδωσε και στο γιο της το όνομά του, έχασε και τα εμβάσματα και αναγκάστηκε να στείλει το ΘΑΝΑΣΗ να δουλέψει σ’ ένα κρεοπωλείο. Και δεν του ταίριαζε μωρέ του ΘΑΝΑΣΗ αυτή η δουλειά, γιατί ο ΘΑΝΑΣΗΣ ήθελε να γίνει ποιητής. Ναι, καλά ακούσατε, ποιητής. Αλλά άμα σε λένε ΘΑΝΑΣΗ ή κρεοπώλης θα γίνεις ή υδραυλικός. Ξέρετε εσείς κανέναν ποιητή να το λένε ΘΑΝΑΣΗ; Βασικά, ακόμα κι αν ξέρετε κανέναν τέτοιο ποιητή δεν μας ενδιαφέρει γιατί εδώ θα μιλήσουμε για τον ΘΑΝΑΣΗ τον κρεοπώλη.

Και πιάνει που λες δουλειά ο ΘΑΝΑΣΗΣ στο κρεοπωλείο της γειτονιάς, το οποίο εξυπηρετούσε 10 νοματαίους όλους κι όλους τη μέρα και δεν χρειαζόταν υπάλληλο, αλλά ο Παντελής, ναι ναι καλά ακούσατε, ο ΠΑΝΤΕΛΗΣ, ζαχάρωνε τη χήρα-μάνα του ΘΑΝΑΣΗ εδώ και 15 χρόνια από τότε που ο ΘΑΝΑΣΗΣ ήταν 5 χρονών, αλλά αυτή βράχος. Ε, μα φαντάζεσαι; Πώς σας λένε; ΚΑΤΙΝΑ. Τον άντρα σας; ΠΑΝΤΕΛΗ. Το παιδί σας; ΘΑΝΑΣΗ. Όχι, όχι, δεν θα το άντεχε αυτό. Αλλά τέλος πάντων, εκμεταλλεύτηκε κι αυτή το αθώο φλερτ του ΠΑΝΤΕΛΗ και ένα πρωί ο ΘΑΝΑΣΗΣ από wanna be Σεφέρης, έγινε κρεοπώλης. Και να σου όλη μέρα να απαγγέλει ποίηση στο μαγαζί και να ενοχλεί τις άλλες χήρες που το μόνο που ήθελαν ήταν 800gr κιμά να ρημαδοφάνε στο σπίτι και να σου ο ΘΑΝΑΣΗΣ να γυρίζει σαν την άδικη κατάρα μέσα στα ψυγεία και με στόμφο να διαβάζει «σαν βγεις στον πηγεμό για την Ιθάκη» και να του απαντάει η κυρά ΣΟΥΛΑ «κι εμένα με πήγε μια φορά ο ΑΝΑΞΙΜΑΝΔΡΟΣ μου στην Ιθάκη και πολύ ωραία είχαμε περάσει ΘΑΝΑΣΑΚΙ μου, να βρεις μια καλή κοπέλα να αποκατασταθείς να πας κι εσύ στην Ιθάκη, θα περάσετε χάρμα».

Και να κουνάει ο ΘΑΝΑΣΗΣ καταφατικά το κεφάλι του και να αναρωτιέται «να ζει κανείς ή να μη ζει» και να του λέει κυρά ΣΟΥΛΑ «γιατί ΘΑΝΑΣΗ μου το κάνεις αυτό; Τι σου λείπει; Γιατί να μη ζεις;» «Μα δεν το λέω εγώ κυρά ΣΟΥΛΑ μου ο Σαίξπηρ το λέει». «Δεν τον ξέρω, μένει εδώ στη γειτονιά;». Και να κουνάει πάλι ο ΘΑΝΑΣΗΣ καταφατικά το κεφάλι του και να σχολάει στις 4 και να γυρίζει σπίτι και να τον περιμένει η κυρά ΚΑΤΙΝΑ με ένα ζεστό πιάτο φαγητό κι αυτός να ονειρεύεται πως εκδίδει μια ποιητική συλλογή γεμάτη παθιασμένα ποιήματα που έχει αφιερώσει στη ΛΙΤΣΑ η οποία τον απέρριψε για έναν Ιταλό που γνώρισε στη Μύκονο και τον λένε ΛΕΟΝΑΡΝΤΟ, γιατί άμα σε λένε ΘΑΝΑΣΗ όλο και κάποιο καλύτερο όνομα θα βρεθεί να σου κλέψει το γκομενάκι που ζαχαρώνεις από τότε που κατάλαβες ότι άμα σε λένε ΘΑΝΑΣΗ θα γίνεις κρεοπώλης και θα μιλάς με την κυρά ΚΑΤΙΝΑ χήρα-μάνα σου μέχρι death do us apart.

Κι έτσι πέρασαν τα χρόνια και ο ΘΑΝΑΣΗΣ έγινε 40 ετών και η χήρα-μάνα του τον πάντρεψε με προξενιό με την ΚΙΚΙΤΣΑ, την κόρη του ΔΡΑΚΟΥ, όχι του Γιάγκου Δράκου φυσικά, κι έκαναν δυο παιδιά και το πρώτο πήρε το όνομα του πατέρα του ΘΑΝΑΣΗ και το δεύτερο το όνομα της μάνας της ΚΙΚΙΤΣΑΣ που τη λέγανε ΚΟΥΛΑ και ήταν από τα Άνω Πατήσια, κόρη μεγαλέμπορα, του ΘΡΑΣΥΒΟΥΛΑ. Κι αντί να εκδώσει ο ΘΑΝΑΣΗΣ την ποιητική συλλογή που πάντα ονειρευόταν, έγραψε ένα εγχειρίδιο για γονείς με 1000+1 λόγους που δεν πρέπει ποτέ να ονομάσετε το παιδί σας ΘΑΝΑΣΗ.

 

 

Ταπεινό ανάποδο ραδίκι

Μοιράσου το!

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest

Δείτε Επίσης

Βρείτε μας στο Facebook